Ὃ μέγας ἀπολογητὴς τοῦ Χριστιανισμοῦ Κλήμης: Ἕνας σκληρότατος μισέλληνας ΟΙΥΒΡΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΕΠΑΙΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΙΩΝ Σὲ προηγούμενα τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ» (197, 198, 204) παρετέθησαν τὰ ἀνθελληνικὰ ἀποσπάσματα τῶν ἔργων τῶν Πατέρων καὶ ̓Απολογητῶν τῆς Ἐκκλησίας Τατιανοῦ, Θεόφιλου ̓Αντιοχείας καὶ 1. Χρυσοστόμου. Στὸ παρὸν ἄρθρο παρουσιάζονται διεξοδικὰ οἱ ὕθρεις καὶ οἱ συκοφαντίες κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, οἱ ὁποῖες ἐχτοξεύονται ἀπὸ ἄνθρωπο ποὺ συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν μεγίστων ἐκκλησιαστικῶν προσωπικοτήτων τῶν προθυζαντινῶν χρόνῶν, τὸν ἀπολογητή Κλήμεντα τὸν ̓Αλεξανδρέα (2ος αἷ. μ.Χ.). Ὁ Κλήμης θεωρεῖται κατὰ τὴν ἐπίσημη ἑλληνοχριστιανικὴ ἄποψι ὡς φιλέλλην χριστιανός, διότι εἶχε ἀποκτήσει ἑλληνικὴ παιδεία. Ὅπως ὅμως θὰ διαπιστωθῇ, ἦλθε σ ̓ ἐπαφὴ καὶ γνωριμία μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία -- ὅπως ἄλλωστε καὶ ὅλοι οἱ μορφωμένοι Πατέρες -- ὄχι ἀπὸ ἀγάπη πρὸς αὐτὴν καὶ μὲ διάθεσι ἐνστερνισμοῦ της ἀλλὰ μὲ σκοπὸ τὴ συστηματικὴ ἐξαφάνισή της. Γι’ αὐτὸ ἔγραψε εἰδικὸ σύγγραμμα ὑπὸ τὸν τίτλο «Προτρεπτικὸς πρὸς Ελληνας», τὸ ὁποῖο γέμει συκοφαντιῶν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Στὸ σύγγραμμα αὐτὸ προδήλως ἡ ὀνομασία ἽΕλλην ἔχει ἐθνολογικὴ (Ἕλλην τὴν καταγωγὴ) καὶ ὄχι θρησκευτικὴ σημασία (εἰδωλολάτρης), ἀφ ̓ ἑνὸς μὲν διότι ὅλο τὸ σύγγραμμα στρέφεται ἄποκλειστικὰ κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. ἀφ ̓ ἑτέρου δὲ διότι διαΦοροποιεῖ τοὺς Ἕλληνες ἀπὸ ἄλλους (πελασγικοὺς δέδαια) λαούς: «τοὺς δάρόαρους Θρᾷκες, τοὺς ἀνόητους Φρύγες καὶ τοὺς δεισιδαίμονες Ἕλληνες» (13,2).