ΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΕΥΚΑΔΑΣ Συστηματικὴ τοπογραφικὴ ἀνίχνευση θασιξόμενη στὶς πληροφορίες τοῦ Ὁμήρου Ἡ προσπάθεια τῆς παρούσης ἐργασίας διεκδικεῖ μία πρωτοἹπορία συμθολῆς στὴ λύση τοῦ ̓Οδυσσειακοῦ προθλήματος, συμπληρώνοντας προηγούμενες ἐργασίες μου. Ἢ συμθολή της, νομίζω, μὲ κατάλληλη ἐρευνητικὴ ἐκμετάλλευση θὰ ἀποδώσῃ τοὺς ἀναμενόμενους ἀρχαιολογικοὺς καρπούς, ὥστε ἡ μέχρι σήμερα ἐκδηλούμενη ἀπογοήτευση νὰ μετατραπῇ σὲ ἀγαλλίαση καὶ χαρά. Ὁ ἀναγνώστης, παρ ̓ ὅλο ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἀπαιτητικὸς γιὰ ἐνημέρωση, θὰ πρέπει νὰ δείξῃ μία σχετικὴ ἐπιείκεια γιὰ τὴν παρούσα ἐρευνητικὴ προσπάθεια. 1.ΟΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ “Ὁ τοπογραφικὸς ἐντοπισμὸς τῆς πόλης καὶ τῶν ἀναχτόρων τοῦ Ὀδυσσέα θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν ἀναξήτηση, παράθεση καὶ τεχνικἡ ἀνάλυση τῶν στίχων τοῦ Ὁμήρου, ποὺ ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὸ ὑπὸ μελέτην ζήτημα. Ἡ κατάλληλη διάταξή τους θὰ δημιουργήσῃ τὴ δάση τῆς νοητῆς ἀπεικονίσεως τοῦ τοπογραφικοῦ μοντέλλου τῆς ἐδαφικῆς περιοχῆς, ὅπου εἶχαν ἰδρυθῆ ἡ πόλη καὶ τ ̓ ἀνάκτορα τοῦ Οδυσσέα. Στὴ συνέχεια θὰ ἀναζητηθῇ σὲ ἕνα σημερινὸ χάρτη ἡ περιοχὴ ποὺ ἀνταποκρίνεται στὸ «νοητὸ τοπογραφικὸ μοντέλλο», ὥστε νὰ συμπέσουν καὶ νὰ ταυτισθοῦν ἀναμεταξύ τους. «Τὸ πλοῖο μου τὸ ἄραξα στὰ κτήματα πίσω ἀπὸ τὴν πόλη, στὸ λιμάνι τοῦ Ρείθρου, κάτω ἀπὸ τὸ δασωμένο Νήιον» (Ὀδύσσεια α 185-186). «Τώρα πρέπει νὰ κατέόω στοὺς συντρόφους μον (ποὺ ἦσαν στὸ λιμάνι τοῦ Ρείθρου)» (Οδύσσεια α303-304). Ἔκ τῶν δεδομένων τούτων προκύπτουν τρία τοπογραφικὰ στοιχεῖα. Τὸ λιμάνι τοῦ Ρείθρου 6ρισχόταν πέρα ἀπὸ τὰ καλλιεργήσιμα κτήματα. Αὐτὰ πρέπει νὰ ἦσαν κοντὰ στὴν πόλη, ἀλλὰ πρὸς τὰ πίσω μέρος της καὶ κάτω ἀπὸ τὸ δασωμένο ὕψωμα τοῦ Νήιου. Γιὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα λιμάνι «πίσω ἀπὸ τὴν πόλη τῆς Ἰθάκης», σημαίνει ὅτι ὑπῆρχε καὶ ἄλλο ἕνα λιμάνι μπροστὰ ἀπὸ τὴν πόλη. Τὰ δύο λιμάνια ἦσαν παράλληλης κατευθύνσεως καὶ εἶχαν ἔξοδο πρὸς τὴν κοινὴ θάλασσα τοῦ Ἰονίου Πελάγους. Ὁπότε τὸ ὕψωμα τοῦ δασωμένου Νήιου ὡρίζετο ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τῶν δύο παραλλήλων λιμένων. Τὰ ἀνάκτορα εὑρίσκοντο σὲ μία θέση ἀνάμεσα στοὺς δύο λιμένες καὶ ψηλότερα τῆς στάθμης τῆς θάλασσας, γιατὶ ἔπρεπε νὰ «κατεθῇ» κάποιος πρὸς αὐτά. Στὸ κύριο λιμάνι, ποὺ ἦταν μπροστὰ ἀπὸ τὴν πόλη, ὁ μυχός του ἦταν «σὲ πολὺ θάθος» (Οδύσσεια π324). Ἐχτὸς αὐτοῦ