«Μὲ τὸ μάτι τῶν μεταγενέστερων...» ̓Ορφικά, “Ὅμηρος, Κλασσικὴ ̓Αρχαιότης/ Ξεκινάει τὸ φῶς ἀπὸ τὸν Προμηθέα, γιὰ νὰ καταλήξη στὸ ἀπόγειο τοῦ ̓Ηνίοχου, τοῦ ̓Ερμῆ, τῆς ̓Αφροδίτης, τῆς Καρυάτιδας, τοῦ ̓Αποξυόμενου κ.λπ. Οἱ γίγαντες αὐτοὶ τῆς μεγάλης ἐκείνης Τέχνης ὡριοθέτησαν τὸ ὑπαρξιακὸ ἀξεπέραστα. Κάλλος καὶ μη δὲν ἄγαν! Η ἀνθρώπινη μορφὴ στὸ εὐγενικώτερό τής μεγαλεῖο. Πῶς ἀλλιῶς, ὅταν οἱ πόλεις ἢ ἡ πόλις εἶχαν θέατρα, γυμναστήρια, στάδια, ἀκαδημίες, παλαῖστρες, ἑστία, ναούς, ἀγάλματα... Νοῦς ὑγιὴς σὲ σῶμα ὑγιές... Ερχεται μετὰ τὴν καταστροφή τους ὁ Γιαχόέ, μὲ τὸ μεταφυσικὸ ἔρεόος, τὴν ἐνοχὴ καὶ τὴν τιμωρία, τὴν δίωξη τῆς σκέψης καὶ τοῦ ἔρωτα, τὸ δόγμα καὶ τὸ τάδε ἔφη Κύριος. ̓Απὸ ἐδῶ μέσα τἰγραμμὴ νὰ πάρουν οἱ καλλιτέχνες τους; Βλέπει κανεὶς στὴν ἔκθεση τῆς ̓Εθνικῆς Πινακοθήκης « ̓Η' Ελληνικὴ ̓Αρχαιότητα μὲ τὸ Μάτι τῶν Μεταγενεστέρων» τὰ πιὸ μεγάλα ὀνόματα ποὺ διαθέτουν, νὰ προσπαθοῦν νὰ ἀποδώσουν τὴν ̓Ελληνικὴ ̓Αρχαιότητα... ̓Αδύνατον! ̓Εδῶ μπορεῖ νὰ σπουδάσῃ κανεὶς τὴν πτώση σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο. Πόσο ἀπομονωθήκαμε... “Η πληθωρικὴ κυτταρίτιδα καὶ οἱ ἀνάλογες ἐκφράσεις τῶν προσώπων δείχνουν τὴν ἀφύσικη κατάντια τοῦ ἀνθρώπινου σώματος, ἐνῷ ἀκόλαστα ἡ ἐρωτικὴ ἀπαγόρευση φθάνει τὴν φαντασίωση, τὸ ὑπερπέραν, ὅπου ἡ ἀριστουργηματικὴ δομὴ τοῦ ὄντος διαμελίξεται. Ἢ ὑποκειμενικότητα μιᾶς πυρετικῆς ἐνίοτε ἔντασης, ποὺ προσπαθεῖ νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴ μεγαλειώδη ἀνάταση καὶ ἐνατένιση. ο πυρετὸς δὲν μπορεῖ νὰ φθάσῃ τὴν ἔμπνευση. Θὰ πρέπει ὁ σημερινὸς ἀνενημέρωτος ἄνθρωπος, ἀνοίγοντας μιὰ ἐπιτομὴ τῶν ἀριστουργημάτων τῆς ̓Αρχαιότητας, νὰ ἐπισκεφτῇ τὴν ἐν λόγῳ ἔκθεση, γιὰ νὰ καταλάδῃ εὔκολα τὰ πιὸ πάνω. ”Αλλωστε κάτι τέτοιες ἐκθέσεις ἐπιχειροῦν ἐσκεμμένες ἀλλοιώσεις στὸ ἐπίπεδο τῶν μη γνωριζόντων... Καημένη ̓Αφροδίτη, στὰ σημερινὰ μπόντυ - λάιν ἀδυνατίσματος! Παντελῆς Γλάρος