Ὁ Γερμανὸς καὶ οἱ Ἕλληνες συνάδελφοί του... Τὸν περασμένο Αὔ ὕγουστο ἡ ἔγκριτη γερμανικὴ ἐφημερίδα «Πἱε Ζεῖ!» δημοσίευσε ἄρθρο τοῦ σημαντικώτερου σύγ χρονου Γερμανοῦ διανοητῆ Χέι έρμπερτ Σνέντελμπαχ, καθηγητῆ τῆς Φιλοσοφίας στὸ Πανεπιστήμιο Βερολίνου, μὲ τὸν τίτλο «Ἡ κατάρα τοῦ Χριστιανισμοῦ» (ἐφημ. «ΤΟ ΒΗΜΑ», 23-9-2000). Ὃ ἐν λόγῳ καθηγητής, ἀφοῦ ἀπαριθμεῖ τὶς συμφορὲς ποὺ ἐπέφεραν οἱ χριστιανοὶ στὴν ἀνθρωπότητα, ἐπισημαίνει πὼς «οἱ χριστιανοὶ ὅ,τι ἔκαναν, τὸ ἔκαναν ὄχι παρὰ τὶς χριστιανικὲς ἀρχές, ἀλλὰ χάριν τῶν ἀρχῶν αὐτῶν». Καὶ καταλήγει: «Ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ προσφέρῃ κάτι στὴν ἀνθρωπότητα ὁ χθιστιανισμός, εἶναι νὰ αὐτοκαταργηθῇ». Βεδαίως καμμιὰ ἐξουσία δὲν αὐτοκαταργεῖται, καὶ τὸ γνωρίζει αὐτὸ καλὰ ὁ ἐν λόγῳ καθηγητής: Καὶ δεδαίως οἱ «συμφορὲς ποὺ προκάλεσε ὁ Χριστιανισμὸς». ἀναφέρονται κυρίως στὴν καταστροφὴ τοῦ Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τὴν γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων ἆἀπὸ τοὺς χριστιανούς, δεδομένου ὅτι γερμανικὸς πολιτισμός τὴν ἐποχὴ τοῦ ἐκχριστιανισμοῦ τῶν Γερμανῶν δὲν ὑπῆρχεν ὡς ἱστορικὴ πραγματικότητα. ̓Αλλὰ οἱ Ἕλληνες καθηγητὲς τῆς Φιλοσοφίας δὲν ἔχουν τὴν εὐαισθησία ἢ τὴν τόλμη τοῦ Γερμανοῦ συναδέλφου τους. Π.Λ.Κ. Τὸ πιάνο ̓Απὸ τὶς εἰδήσεις: Τὸ πιάνο ποὺ συνέθεσε τὸ «]μάτζιν» ὁ Τξὼν Λένον όγαίνει σὲ δημοπρασία. Φυσικὰ ὑπάρχει καὶ τὸ πιάνο τοῦ Μπετόδεν ἢ τοῦ Σοπὲν καὶ τόσων ἄλλων, ὥστε νὰ τηροῦμε τὶς ἀναλογίες, γιὰ νὰ μὴν χάνωμε τὴν ἰσορροπία, μας. Ἢ ἀγγλοσαξωνικὴ πλανηταρχία τὴν ἐπιχειρούμενη σιωνίζουσα παγκοσμιοποίηση τὴν ἐπιφυλάσσει γιὰ τοὺς ἄλλους, ἐνῷ αὐτὴ κρατᾶ ψηλὰ τὸν ἐθνικισμό της. Σὲ δικό τους περιοδικὸ μὲ διεθνῆ κυκλοφορία σὲ σφαιρικἠ ἀναφορὰ τῶν πολιτισμῶν, ἀφοῦ παθασιώπησαν τελείως τὴν ̓Ελληνικὴ ̓Αρχαιότητα, ἐπρόδαλαν προκλητικἁ σὰν πολιτισμικὰ στοι χεῖα τὸν ̓Ελύις Πρίσλ. εὖ, τὴν κόκα-κόλα, τοὺς Μπή τὰς καὶ ἄλλα παρόμοια. Ὅλα αὐτὰ ἔχουν ὅμως δυὸ ἄκρες: Ἢ μία εἶναι ὁ καινούργιος μεσαίωνας τῆς θεοχρατικῆς τεχνολογίας, ποὺ διάγομεν' ἡ δὲ ἄλλη: κάποια στιγμὴ νὰ πάρῃ ἀνάποδες στροφὲς ἡ “Ιστορία, καὶ τότε νὰ ἰδῇς τὴν... κόκα-κόλα! "Ίσως, ἂν διέθεταν κάποιον μουσικὸ πρώτου, μεγέθους, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ νοίχιαζαν, θὰ ὑπῆρχε κάποια ἱστοοικὴ ἀντικειμενικότητα. Π.Γ, Μνημεῖο τῆς δουλείας Ἥ τεραστίων διαστάσεων τοιχογραφία, ἡ ὁποία ἔχει τοποθετηθῆ στὸν κεντρικὸ σταθμὸ τοῦ Μετρὸ τῆς πλατείας Συντάγματος, προκαλεῖ ἐντύπωσι μὲν ὡς πρὸς τὸ μέγεθος, ἀλλὰ καὶ ἀγανάκτησι ὡς πρὸς τὴν ἀπεικόνισι. Εἰκονίζει τὸ τεῖχος τοῦ Χασεκῆ. Ἦταν δὲ ὁ Χασεκῆ ἕνας πολὺ σκληρὸς Τοῦρκος, ποὺ ἐχρημάτισε διοικητὴς τῶν ̓Αθηνῶν (1775 -1795) καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖο πολὺ ὑπέφεραν οἱ Αθηναῖοι. Στὴν τοιχογραφία εἰκονίζεται μία πύλη μὲ θωμαϊκὴν ἐπιγραφὴ καὶ μερικὰ ἄτομα, προφανῶς Τούρκους, ᾧὡς συνάγεται ἐκτῆς. ἀμφιέσεώς των. Ἢ πόλιτῶν Αθηνῶν ἔχει μεγαλειώδη ἱ ἱστορία μὲ παγκόσμια ἀκτινοδολία, κι ̓ὅμως οἱ ἱ σήμερα κυδερνῶντες, Ι ἱστορικῶς ἀδαεῖς, ὡς φαίνεται, δὲν ηὗραν τίποτε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἱστορία καὶ ἔτσι '.. ἔστησαν μία ρωμαϊκο-τουρκικὴ ἀπεικόνισι, γιὰ νὰ ὑπενθυμίζῃ τὴν ὑποδού- »