ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

228ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2000

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 14541 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
32 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η χρονολόγηση της Γέννησης και της Σταύρωσης — ΑΤΤΑΒΥΡΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 14541 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 228

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

χοονολόγηση τῆς Γέννησης καὶ τῆς Σταύρωσι Κύριε διευθυντά, Στὴ 14077 σελίδα τοῦ 221ου τεύχους τοῦ «Δαυλοῦ» διάθασα καλο- προαίρετα τὶς ἀπαντήσεις τοῦ καθ᾽ ὅλα ἐξαίρετου κ. Κ. Κουτρουθέ- λη στὶς ἀπόψεις ποὺ διατύπωσα σὲ ἐπιστολή µου στὸ 2180 τ. τοῦ «Δαυ- λοῦ». Ἐπ᾽ αὐτῶν θέλω νὰ Ἑαναδηλώσω, ὅτι θαυμάζω τὶς ἀστρονο- | μικὲς γνώσεις τοῦ κ. Κ. Ὅμως σκοπὸς τῆς τότε ἐπιστολῆς µου δὲν ἦταν ἡ ἀκριθῆς χρονολόγηση τῆς κτίσεως τῆς Ρώμης, ἀλλὰ ἂν οἱ ἵστο- ρικὲς πληροφορίες τῶν Εὐαγγελίων ἀντέχουν τὴν ἱστορικὴν ἀλήθεια, ἀφοῦ τὸ ἕνα ἀναιρεῖ τὸ ἄλλο, καὶ ἰδιαίτερα ὅσον ἀφορᾶ στὴ γέννη- ση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴ σταύρωσή του. Ὁ κ. Κουτρουθέλης λαμθάνει ἐκ προοιμίου ὡς ἀληθινὴ τὴν εὐαγ- | γελικὴ πληροφορία καὶ μετὰ καταγίνεται νὰ τὴν ἀποδείξῃ καὶ ἄστρο- ἢ νομικά. Ὅπως ἀναφέρω στὴν ἐπιστολή µου («Δαυλός», τ. 218), ὁ | «Λουκᾶς» ἀναιρεῖ τὸν «Λουκᾶ», δηλαδὴ τὸν ἑαυτό του καὶ τὸν «Ματ- θαῖο» συγχρόνως, γιατί μὲ τὰ δεδομένα τοῦ «Λουκᾶ» ἦταν πεθαμένος ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστὸς καὶ μὲ τὰ δεδομένα τοῦ εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη ὁ Χριστὸς στὶς δώδεκα τὸ μεσημέρι τῆς Μεγά- λης Παρασκευῆς ἦταν στὸ δικαστήριο, ἐνώπιον τοῦ Πιλάτου κι ὄχι ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, καὶ ἄρα δὲν ὑπάρχει ἔκλειψη Ἡλίου, ὅπως, ἀποθα- νόντος τοῦ Ἡρώδη τοῦ Μεγάλου, δὲν ὑπάρχει «σφαγὴ νηπίων». Ἔτσι, γιὰ νὰ στηρίξω τὴν ἄποψη ὅτι τὰ Εὐαγγέλια αὐτοαναιροῦνται, χρησιμοποίησα τὴν ἱστορικὴ κατάθεση τοῦ ἱστορικοῦ Ἰώσηπου, ποὺ ἔχει ὡς μηδενικὴ ἀφετηρία χρονομέτρησης τῶν γεγονότων τὴ χρο- νολογία κτίσεως τῆς Ρώμης. Ὃ Ἰώσηπος γνωρίζει, πότε κτίστηκε ἣ Ῥώμη καί, προσθέτοντας στὴν τότε χρονολογία χρόνια, λαμόάνοντάς τὴν ὡς μηδενικὴ προσδιορίζει τὸ χρόνο τοῦ κάθε προσώπου ποὺ ἔπαι- ἕξε μεγάλο ρόλο στὰ ἱστορικὰ γεγονότα τῆς Παλαιστίνης καὶ εἰδικὰ τοῦ Ἑδραϊκοῦ λαοῦ. Ἔτσι μᾶς ἐνδιαφέρει, ὡς μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι πέρασαν 768 χρόνια ἀπὸ κτίσεώς της κι ἔγινε αὐτοκράτορας ὁ Τιδέ- ριος, γιατὶ μᾶς λέει ὁ «Λουκᾶς» πὼς στὸ 15ο ἔτος τῆς δασιλείας του ὁ Ἰησοῦς ἦταν 30 ἐτῶν: μὲ ἁπλὸ ὑπολογισμὸ δρίσκουμε, πὼς ὁ Χρι- στὸς γεννήθηκε τὸ 753 ἀπὸ κτίσεως Ρώμης: καὶ συνεπῶς δὲν ζῇ ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας, ἀφοῦ κατὰ τὸν ᾿Ιώσηπο πέθανε τὸ 750 (περισσό- τερα στὴν ἐπιστολή µου στὸ 218 τ. τοῦ «Δαυλοῦ»). ὍὉ κ. Κουτρουθέλης, ἀναφερόμενος στὴ χρονολογία κτίσεως τῆς Ρώμης, ἐπικαλεῖται τὸν Πολύδιο: «Πιστεύω, ὅτι ἡ Ρώμη ἐκτίσθη τὸ δεύτερον ἔτος τῆς ἑόδόμης ᾿Ολυμπιάδος.» Βέδαια, ὅταν λέῃ «πι-
← καθαρισμένο κείμενο