ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

228ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2000

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 14589 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
80 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ποιο έθνος και ποια θρησκεία: Σχόλιο στις ρήσεις του κ. Χριστόδουλου — ΤΡΥΦΩΝ ΟΛΥΜΠΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 14589 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 228

Κείμενο φύλλου

Ποιό ἔθνος καὶ ποιά θρησκεία; ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΙΣ ΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ». ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ἀρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος ἀνέφερε σπουδαῖα θέματα 6 στὶς «λαοσυνάξεις». ̓Απέστειλε μεταξὺ ἄλλων ἕνα καλὸ μήνυμα πρὸς τοὺς ἑλληνοστρεφεῖς καὶ εἶπε: «Ο “Αγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ἔλεγε: ἡ ̓Ορθοδοξία δάλλεται πανταχόθεν, ἀλλὰ τὸ Αγιον Πνεῦμα μᾶς δοηθεῖ καὶ νικῶμεν.» Νὰ θυμώμαστε, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ "Αγιος ̓ Αλεξανδρείας πρωτοστάτησε στὸν 6ιασμό, δασανισμὸ καὶ ἐν συνεχείᾳ διαμελισμὸ τῆς μοναδικῆς φιλοσόφου Ὑπατίας ἐντὸς τοῦ λεγομένου χριστιανικοῦ ναοῦ. Αὐτὸ τὸ «ἅγιο πνεῦμα» φωτίζει τὸ σημερινὸ ἱερατεῖο προφανῶς. ̓Αλλὰ ὁ κ. Χριστόδουλος εἶπε καὶ μιὰ φοδερὴ ἱστορικὴ ἀλήθεια. «Ἔθνος ποὺ χάνει τὴν θρησκεία του χάνεται καὶ τὸ ἴδιο». Αὐτὴ τὴν ρήση ἀνέφερε ὡς κινδυνολογία καὶ ἐκφοδισμὸ τοῦ χριστεπωνύμου ποιμνίου. Ὅμως εἶναι ἀληθής: καὶ αὐτὸ ἰσχύει γιὰ τοὺς Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι, ὅταν διὰ τῆς δίας τοὺς ἐπεθλήθη ὁ χριστιανισμὸς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπώλεσαν τὴν πατρῴα θρησκεία τους, χάθηκαν καὶ οἱ ἴδιοι ὡς ἔθνος. Δὲν ἐννοῶ δέδαια, ὅτι ἐξωντώθηκαν διολογικῶς, ἂν καὶ αὐτὸ χρησιμοποιήθηκε εὐρύτατα ὡς «ἅγιο» μέτρο ἐπιδολῆς καὶ σωφρονισμοῦ ἀπὸ τὴν νέα «θρησκεία τῆς ἀγάπης». Κυρίως ὅμως ἐπῆλθε ἡ πνευματικὴ καὶ ἡ ἐθνικὴ ἐξόντωση τῶν Ἑλλήνων, γιὰ νὰ καταστοῦν σὺν τῷ χρόνῳ ποίμνιο τῶν Γαλλιλαίων. Ἡ πνευματικὴ καταστροφὴ εἶχε δύο ἐκφράσεις. Ἢ πρώτη ἐπιχείρηση τῶν νεο-ιουδαίων ἦταν ἡ κατεδάφιση ὁλόκληρης τῆς ἑλληνικῆς κληρονομιᾶς τῶν ναῶν, θεάτρων, γυμναστηρίων, ἀσχληπιείων καὶ διόλιοθηκῶν. Ἧ καταστροφὴ τῶν φυσικῶν δημιουργημάτων στέρησε τοὺς “Ἕλληνες ἀπὸ τὸυς τόπους ἀσκήσεως τοῦ πολιτισμοῦ, ὥστε νὰ συγχυστοῦν καὶ νὰ ἀποπροσανατολιστοῦν. Ἔμειναν μόνο τὰ ἄντρα, στὰ ὁποῖα συναθροίζοντο χρυφὰ καὶ τὰ ὁποῖα τελικῶς κατέστησαν ὁμαδικοὶ τάφοι τους ἀπὸ τοὺς σφαγεῖς χριστιανούς. Αὐτὴ ἡ ἐπιχείρηση ὑπῆρξε λίαν ἐπιτυχής, ἀφοῦ δὲν ἔμεινε τίποτα ὄρθιο, ποὺ νὰ θυμίζῃ Ἑλλάδα. Ἢ δεύτερη ἔκφραση τῆς πνευματικῆς καταστροφῆς ἦταν μεγαλύτερης σημασίας ἀπὸ τὴν πρώτη. Ἡ ἐπιχείρηση αὐτὴ ἀποσκοποῦσε στὴν πλήρη ἐκοίζωση τῆς κοσμοαντιλήψεως τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὶς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων. Τὸ ἑλληνικὸ
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →