Μπαίνοντας στὸ 2001, στὴ χρονιὰ κατὰ τὴν ὁποία ὁ «4 αυλὸς» κλείνει τὴ δεύτερη δεκαετία τῆς ζωῆς του, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ διασαφηνίσουμε τοὺς θασικοὺς ἄξονες τῆς προδληματικῆς μας, πάνω στοὺς ὁποίους κινηθήκαμε (καὶ θὰ κινη θοῦμε) στὸν ἀνηφορικὸ δρόμο τῆς πνευματικῆς μοναξιᾶς -- αὐτῆς ποὺ ἦταν ἀπόλυτη ὅταν ξεκινήσαμε, ἔγινε μικρότερη καθ’ ὁδὸν καὶ σχεδὸν ἔφυγε πιὰ τώρα, ποὺ οἱ ἰδέες ποὺ χαράχθηκαν στὶς σελίδες τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ κυκλοφοροῦν παντοῦ, ἔστω σχεδὸν κατὰ κανόνα «μισές», ἐνίοτε παρεξηγημένες (καὶ τώρα τελευταῖα δολίως «ντουμπλαρισμένες» καὶ κάλπικα μεταμφιεσμένες), ἔστω ἔμμεσα φθάνοντας σὲ κύκλους καὶ ἄτομα καὶ γινόμενες ἀποδεκτὲς ἐκεῖ ὅπου πρὶν ἀπὸ 20 χρόνια δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τὸ προθλέψη κανείς. "Ας «τὰ θάλουμε στὴ σειρά»: ο Οἱ μακροχρόνιες ἔρευνες ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας στὶς στῆλες τοῦ «4», ἀπέδειξαν κατὰ τὸν πιὸ ἀπροσδόκητο ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ τὸν πιὸ σίγουρο τρόπο, ὅτι ὁ ἀνθρώπινος Πολιτισμὸς ὅλων τῶν ἐποχῶν -- καὶ ὁ σημερινὸς -- εἶναι ἕνας, γεννήθηκε ἅπαξ καὶ δὲν ὑποκαταστάθηκε ποτὲ ἀπὸ κάτι ἄλλο ὡς τὸ εὐγενέστερο καὶ ἀντιπροσωπευτικώτερο ἀγαθό, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος, κατακτώνταςτο, ξέφυγε ἀπὸ τὴ μοῖρα τοῦ κτήνους. 4 Τὰ τρία ὑπερχρονικὰ καὶ ὑπερτοπικὰ στοιχεῖα ἢ θεμέλια τοῦ Πολιτισμοῦ, ὅσα δὲν χαρακτηρίζουν ἄλλο εἶδος τοῦ Ζωικοῦ Βασιλείου, δηλαδὴ ἡ Γλῶσσα, ἡ Λογικὴ καὶ ἡ Θεωρία, γεννήθηκαν στὴν ̓Ελλάδα πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν, ἀνδρώθηκαν στὴν ̓Ελλάδα καὶ κληροδοτήθηκαν ἀπὸ τὴν “Ελλάδα στὴν ὑπόλοιπη ἀνθρωπότητα. “ Ὃ Πολιτισμὸς αὐτὸς κατεστράφη καὶ ἐξαλείφθη γιὰ 1.000 τουλάχιστον χρόνια (Μεσαίων) ἀπὸ τὸ Παράλογο, τὸ Θεοκρατικό, τὸ Μυστικιστικό, τὸ ̓ Εξουσιαστικό. 9 Τὸ «πνεῦμα» αὐτό, ποὺ δολοφόνησε τὸν Πολιτισμό, σὲ καμμία πεοίπτωση δὲν πρέπει νὰ παραμένῃ ἄγνωστο, οὐδέποτε πρέπει νὰ ὑποτιμᾶται ἢ νὰ ἀποσιωπᾶται. Διότι εἶναι καὶ σήμερα πανταχοῦ παρόν, δρίσκεται μέσα στὶς πεποιθήσεις, μέσα στὴν κρατοῦσα ἀντίληψη γιὰ τὸ θεῖο, μέσα στὰ «ἱερὰ διδλία», μέσα στὰ μυαλά μας ἐν τέλει, ὅπου ἔχει ἐμφυτευθῆ ἐδῶ καὶ αἰῶνες καὶ μᾶς τυφλώνει, μᾶς φανατίξει καὶ μᾶς στρεδλώνει ψυχοπνευματικά. 4 Ἢ ἐξονυχιστικὴ ἐξιχνίαση καὶ ἀνατομία τοῦ εἰδεχθοῦς αὐτοῦ ἱστορικοῦ ἐγκλήματος κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας μὲ τὴ δοήθεια τῆς ἐλεύθερης, τολμηρῆς καὶ ἄφοδης, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἄδολης, δίκαιης καὶ ἀντικειμενικῆς ἱστορικῆς περιγραφῆς του εἶναι ἡ μόνη ἐγγύηση καὶ