Μπαίνοντας στὸ 2001, στὴ χρονιὰ κατὰ τὴν ὁποία ὁ «4 αυλὸς» κλεί- νει τὴ δεύτερη δεκαετία τῆς ζωῆς του, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ διασαφηνί- σουμε τοὺς θασικοὺς ἄξονες τῆς προδληματικῆς μας, πάνω στοὺς ὁποί- ους κινηθήκαµε (καὶ θὰ κινη θοῦμε) στὸν ἀνηφορικὸ δρόμο τῆς πνευ- ματικῆς μοναξιᾶς -- αὐτῆς ποὺ ἦταν ἀπόλυτη ὅταν ξεκινήσαμε, ἔγινε μικρότερη καθ’ ὁδὸν καὶ σχεδὸν ἔφυγε πιὰ τώρα, ποὺ οἱ ἰδέες ποὺ χα- ράχθηκαν στὶς σελίδες τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ κυκλοφοροῦν παντοῦ, ἔστω σχεδὸν κατὰ κανόνα «μισές», ἐνίοτε παρεξηγηµένες (καὶ τώρα τελευταῖα δολίως «ντουμπλαρισμένες» καὶ κάλπικα µεταμφιεσμένες), ἔστω ἔμμεσα φθάνοντας σὲ κύκλους καὶ ἄτομα καὶ γινόµενες ἀποδε- κτὲς ἐκεῖ ὅπου πρὶν ἀπὸ 20 χρόνια δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τὸ προθλέψη κανείς. "Ας «τὰ θάλουµε στὴ σειρά»: ο Οἱ μακροχρόνιες ἔρευνες ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας στὶς στῆλες τοῦ «4», ἀπέδειξαν κατὰ τὸν πιὸ ἀπροσδόκητο ἀλλὰ ταυτό- χρονα καὶ τὸν πιὸ σίγουρο τρόπο, ὅτι ὁ ἀνθρώπινος Πολιτισμὸς ὅλων τῶν ἐποχῶν -- καὶ ὁ σημερινὸς -- εἶναι ἕνας, γεννήθηκε ἅπαξ καὶ δὲν ὑποκαταστάθηκε ποτὲ ἀπὸ κάτι ἄλλο ὡς τὸ εὐγενέστερο καὶ ἀντι- προσωπευτικώτερο ἀγαθό, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος, κατακτώνταςτο, ξέφυγε ἀπὸ τὴ μοῖρα τοῦ κτήνους. 4 Τὰ τρία ὑπερχρονικὰ καὶ ὑπερτοπικὰ στοιχεῖα ἢ θεμέλια τοῦ Πο- λιτισμοῦ, ὅσα δὲν χαρακτηρίζουν ἄλλο εἶδος τοῦ Ζωικοῦ Βασιλείου, δηλαδὴ ἡ Γλῶσσα, ἡ Λογικὴ καὶ ἡ Θεωρία, γεννήθηκαν στὴν ᾿Ελλά- δα πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν, ἀνδρώθηκαν στὴν ᾿Ελλάδα καὶ κληρο- δοτήθηκαν ἀπὸ τὴν “Ελλάδα στὴν ὑπόλοιπη ἀνθρωπότητα. “ Ὃ Πολιτισμὸς αὐτὸς κατεστράφη καὶ ἐξαλείφθη γιὰ 1.000 τουλά- χιστον χρόνια (Μεσαίων) ἀπὸ τὸ Παράλογο, τὸ Θεοκρατικό, τὸ Μυ- στικιστικό, τὸ ᾿ Εξουσιαστικό. 9 Τὸ «πνεῦμα» αὐτό, ποὺ δολοφόνησε τὸν Πολιτισμό, σὲ καμμία πε- οίπτωση δὲν πρέπει νὰ παραμένῃ ἄγνωστο, οὐδέποτε πρέπει νὰ ὑπο- τιμᾶται ἢ νὰ ἀποσιωπᾶται. Διότι εἶναι καὶ σήμερα πανταχοῦ παρόν, δρίσκεται μέσα στὶς πεποιθήσεις, μέσα στὴν κρατοῦσα ἀντίληψη γιὰ τὸ θεῖο, μέσα στὰ «ἱερὰ διδλία», μέσα στὰ μυαλά μας ἐν τέλει, ὅπου ἔχει ἐμφυτευθῆ ἐδῶ καὶ αἰῶνες καὶ μᾶς τυφλώνει, μᾶς φανατίξει καὶ μᾶς στρεδλώνει ψυχοπνευματικά. 4 Ἢ ἐξονυχιστικὴ ἐξιχνίαση καὶ ἀνατομία τοῦ εἰδεχθοῦς αὐτοῦ ἱστο- ρικοῦ ἐγκλήματος κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας μὲ τὴ δοήθεια τῆς ἐλεύ- θερης, τολμηρῆς καὶ ἄφοδης, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἄδολης, δίκαιης καὶ ἀντικειμενικῆς ἱστορικῆς περιγραφῆς του εἶναι ἡ μόνη ἐγγύηση καὶ