ΔΑΥΛΟΣ/29, Ἰανουάριος 2001 14611 Σημείωση «Δαυλοῦ»: ̓Αντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως στὸν ἐπιστολογοάφο ἀναδημοσιεύουμε ἐδῶ σχόλιο τοῦ «4αυλοῦ», ποὺ εἴχαμε πρωτοδημμοσιεύσει στὸ τεῦχος 207, ̓ Απρίλιος 1999, σελ. 12987. «Ὑπόθετο» ἢ «ὑπώθετο»; Κύριε Μπαμπινιώτη, μετὰ τὴν ὑπόδειξίν σας νὰ γράφουμε «ὀρθοπαιδικὸς» (αὐτὸς ποὺ κάνει ὀρθὰ τὰ παιδιά) ἀντὶ «ὀρθοπεδικὸς» (αὐτὸς ποὺ στερεώνει ὀρθά)" μετὰ τὴν διαδεδαίωσίν σας ὅτι τὸ ὄνομα Μίεζα (πριγκίπισσα καὶ ἀρχαία πόλη τῆς Μακεδονίας) δὲν εἶναι λέξις ἑλληνική κι ἔτσι ἕνα χωριό, ἀντὶ γὰ λέγεται Μίεζα, ἀποκαλεῖται Κοπανός, ζητῶ κι ἐγὼ τὰ γλωσσολογικά σας φῶτα. Πρέπει νὰ γράφω «ὑπώθετο» (ἀπὸ τὸ ὑπό « ὠθῶ ἢ ὠθοῦμαι) ἢ «ὑπόθετο» (ἀπὸ τὸ ὑπὸ τ τίθημι, δάζω ἀπὸ κάτω, ὅπως τὴν οὐρὰ κάτω ἀπὸ τὰ σχέλια); Σᾶς παρακαλῶ, γνωμοδοτήστε ἐπ ̓ αὐτοῦ, γιατὶ θὰ μὲ φάῃ ἡ ἀγωνία τῆς ὀρθογραφίας (ἀπὸ τὸ ὀρθός γράφω). Υ.Γ; Αν δεδαίως ἐλαμόάνατε τὸν κόπο νὰ ρίξετε μία ματιὰ στὸ λεξικὸ τοῦ Ι. Σταματάκου στὸ λῆμμα «πεδάω», θὰ ἐδιαδάζατε: «δένω διὰ δεσμῶν», «δεσμεύω», «δένω σφιγκτά», «στερεώνω». Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο τοῦ ὀρθο-πεδικοῦ, νὰ δέσῃ σφιγκτά, νὰ στερεώσῃ (τὰ ὀστᾶ τοῦ σώματος). ̓Απείρως περισσότερες ἑλληνικὲς λέξεις στὴν ̓Αγγλικὴ Κύριε διευθυντά, Ἡ πατρὶς ἐμμέσως μὲ ἐξώρισε. Μὲ ἔπεμψε εἰς τὰ ξένα, ὅπως πραγματώσω διὰ τοῦ δίου μου καὶ πάλιν τὸν λόγον τοῦ ποιητῆ, ποὺ λέγει: «μὲ εἶδεν τὸ πέμπτον τοῦ αἰῶνος εἰς ξένα ἔθνη». Καὶ τὴν ἔχω λησμονήσει τὴν κατοικουμένην ἀπὸ Ρωμιοὺς καὶ Γραικύλους χώραν. Αλλ’ ἐπ ̓ οὐδενὶ τὸν ἀθάνατον αὐτῆς πολιτισμὸν καὶ τὴν παιδείαν, ποὺ λάμπουν καὶ μὲς ἀπ ̓ τὸ χῶμα. Διὰ τοῦτο διαρκῶς ἐρευνῶ μετ ̓ ἀγάπης καὶ θάρρους τὶς ρίζες καὶ τὰ ριζώματα, τὶς διακλαδώσεις καὶ τὶς οὐρανόγδαρτες κορφὲς τῶν ἑλληνικῶν νοητικῶν καὶ αἰσθητικῶν ὀρέων. Μὲ ἐξώρισαν ἐμμέσως πλὴν σαφῶς διὰ τῆς σιωπηρᾶς συνωμοσίας των, μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν (οὐσιαστικήν, οὐχὶ νομικὴν) τῶν συγγραφικῶν μου ἔργων. Μὲ ἠνάγκασαν νὰ ἐππατριστῶ οἱ μικροί καὶ οἱ ποταποί. Εἰσέρχομαι ὅμως στὸ θέμα μου τώρα, ὕστερον Καὶ πᾶμε σὲ δύο καίρια σημεῖα, ποὺ ἐντόπισα διαδάζοντας τὸ ἄρθρο: Ὁ κ. Κουτρουδέλης: α) ̓Ισχυρίζεται, ὅτι ἡ ἀρχαία ̓Αστερίς, ποὺ κατὰ τὸν "Όμηρο δρίσκεται νότια τῆς Ἰθάκης, εἶναι τὸ σημερινὸ Θειάκι. Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστὸ γιὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους, ποὺ δὲν μπορῶ σὲ μία ἐπιστολή μου νὰ ἀναπτύξω, ἀλλὰ θὰ ἐπισημάνω δύο δασικούς: 1) Γράφει ὁ Ὅμηρος στὴν Οδύσσεια (ι 21-27) κατὰ τὴν περιγραφὴ ὑπὸ τοῦ ̓Οδυσσέωςτῆς. πατρίδας του στὸν δασιλέα τῶν Φαιάκων ̓Αλκίνοο: «Ναιετάω δ ̓ Ἰθάκην εὐδείελον: ἐν δ ̓ ὄρος αὐτῇ Νήριτον εἰνοσίφυλλον ἀριπρεπές, ἀμφὶ δὲ νῆσοι πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσιν, Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος». ἈΑνλοιπὸν δεχθοῦμε, ὅτι ἡ σημερινὴ Λευκὰς εἶναι ἡ ἀρχαία Ιθάκη, ὅπως πρεσδεύει καὶ ὁ κ, Κουτρουδέλης, καὶ τὸ Θειάκι ἡ ἀρχαία ̓Αστερίς, μᾶς μένουν στὴν περιοχὴ δύο ἀκόμη νησιά, ἡ Κεφαλονιὰ καὶ ἡ Ζάκυνθος, ἐνῷ ὁ Ὅμηρος ἀναφέρει τρία, ὡς ἄνω, τὴν Ζάκυνθον, ποὺ δὲν ἄλλαξε ὀνομασία ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα, τὸ Δουλίχιον καὶ τὴν Σάμην. ̓Αν ποῦμε, ὅτι ἡ Κεφαλονιὰ εἶναι τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο, ποῦ εἶναι τὸ ἄλλο; 2) Νότια τῆς Λευκάδος καὶ στὴν πορεία τοῦ Τηλεμάχου κατὰ τὴν ἐπιστροφή του στὴν ̓Ιθάκῃ ἀπὸ τὴν Πύλο καὶ μεταξὺ Λευκάδος καὶ Θειακιοῦ δρίσχεται τὸ νησὶ Αρκούδι, ποὺ τὸ ἔχω ἀρκετὲς φορὲς ἐξερευνήσει. Αὐτὸ κατὰ τὴν γνώμη μου εἶναι ἡ ἀρχαία ̓Αστερίς, διότι ἔχει ἕνα »