ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

230ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 14690 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
5 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Να απαλλαγεί η Ορθοδοξία από τον Ιουδαϊσμό — ΛΥΡΑΚΟΣ, ΑΝΤΩΝΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 14690 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 230
  2. Ο Ιαχβέ είναι ο θεός των Χριστιανών; — ΒΑΣΔΕΚΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ
    ἀρχή: σελ. 14690 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 230

Κείμενο φύλλου

ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμὸ Κύριε Λάμπρου, Στὰ πλαίσια τῆς γενικώτερης θεματολογίας καὶ τῆς συζήτησης ποὺ γίνεται μέσῳ τοῦ «Δαυλοῦ» γιὰ τὸν Ἰουδαιοχριστιανισμὸ καὶ τὴν καταστροφὴ ποὺ ἐπέφερε στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ κατ’ ἐπέκταση στὴν ἐξέλιξη τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος, θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω κάποιες ἀπόψεις. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ χριστιανισμὸς ἐπεκράτησε καὶ ἐγκαθιδρύθηκε μὲ τὴ βία, τὴν καταστροφή, τὴν ἐξόντωση χιλιάδων ἀνθρώπων καὶ τὸν δόλο, στρεφόμενος ὄχι μόνο κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, ἀλλὰ ἀργότερα συνέβαλε καὶ στὴν ἐξόντωση κάθε πολιτισμικοῦ στοιχείου στὴν ἐπανακαλυφθεῖσα ἀμερικανικὴ ἤπειρο ἀλλὰ καὶ στὴν ὑποταγὴ καὶ ἀποβλάκωση μέσῳ τῆς ἀμάθειας καὶ ἔλλειψης παιδείας σὲ ὅσους δυστυχεῖς Ἰνδιάνους ἐπέζησαν τῆς χριστιανικῆς λαίλαπας. Μέχρι σήμερα δὲν εἶναι τυχαῖος ὁ ἀναλφαβητισμὸς μέχρι 80%, ποὺ ἐπικρατεῖ στὶς χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς. Γιὰ τὸν ρόλο τοῦ Φαναρίου εἰδικώτερα: εἶναι γνωστὴ ἡ ἀνθελληνικὴ στάση του τόσο κατὰ τὸν ἀπελευθερωτικὸ ἀγῶνα τοῦ ’21 ὅσο καὶ σήμερα, ποὺ τόσο μὲ τὶς ἐνέργειές του ὅσο καὶ μὲ σκόπιμες παραλείψεις ἀπεργάζεται τὴν καταστροφὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Διασπορᾶς καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας καὶ Παιδείας, ποὺ εἶναι τὸ διαχρονικὸ καὶ πιὸ οὐσιῶδες στήριγμά του, ὅπως σὲ ἄρθρα στὸν «Δαυλὸ» ἔχει καταγραφῆ. Δὲν εἶναι ἐπίσης τυχαία ἡ «συμμαχία» τοῦ Φαναρίου μὲ τὸν νέο πολιτικὸ ἐξουσιασμό. Ἀνεξάρτητα ὅμως ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ἰδίως στὸ ἑλλαδικὸ τμῆμα της ἀλλὰ καὶ στὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς γενικώτερα εἶναι ἔνα στοιχεῖο ἀναφορᾶς καὶ συ- Ὁ Ἰαχβὲ εἶναι ὁ θεὸς τῶν Χριστιανῶν; Κύριε διευθυντά, Ὅταν διεπίστωσα ὅτι μεγάλο μέρος τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς χώρας μας (98% τοῦ πληθυσμοῦ της κατὰ τὶς ἐκτιμήσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου) ἀγνοεῖ, ὅτι ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν καὶ ὁ Γιαχβὲ τῶν Ἰουδαίων (θεὸς τῆς «Παλαιᾶς Διαθήκης») εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπο, ὁμολογῶ ὅτι ἐξεπλάγην τὰ μέγιστα. Ἀναλογίστηκα τὴν βαρύτατη εὐθύνη τῶν ἱερωμένων τῆς χώρας, οἱ ὁποῖοι, ὅπως συμπεραίνεται, ἀπαξιοῦν νὰ διδάξουν στὸ ποίμνιό τους ἕνα τόσο πρωταρχικῆς σοβαρότητας καὶ σημασίας θέμα. Νὰ γιατί κανεὶς ὀρθόδοξος δὲν διαβάζει τὴν «Παλαιὰ Διαθήκη», παρ’ ὅλο ποὺ τὸ βιβλίο αὐτὸ τυγχάνει «ἱερὸ» καὶ «θεόπνευστο» γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Ἴσως φαντάζει ὑπερβολικὰ ἀπίθανο τὸ γεγονός, ὅτι σὲ τρεῖς περιπτώσεις ἀναγκάστηκα νὰ ἐξηγήσω ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν Ἐβραῖος· καὶ μάλιστα ὅτι ἀπὸ τὴν γενιὰ ἑνὸς Ἑβραίου βασιλιᾶ, τοῦ Δαυίδ, καταγόταν. Σὲ μιὰ περίπτωσι δὲ ὁμολογῶ, ὅτι πιάστηκα ἀδιάβαστος (ἂν καὶ μελετητὴς τῆς Βί(cid:2)
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →