ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
230ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2001
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Γιατί οι δήθεν ξένοι Δωριείς τιμούσαν τους Αχαιούς; — ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΔΑΥΛΟΣ/230, Φεβρουάριος 2001
14693
πολεμικὴ καὶ τόσα ἄλλα) ξεπερνᾷ ὅλες
αὐτὲς τὶς θεότητες. Καὶ ὅμως ἐμεῖς οἱ ἀχά-
ριστοι Ἕλληνες οὔτε ἕνα ὕμνο δὲν τῆς ἀφιε-
ρώσαμε. Διάβασα σὲ κάποια ἐφημερίδα, ὅτι
οἱ Ἕλληνες ἐφοπλιστὲς ἀποφάσισαν νὰ κα-
θιερώσουν τὰ «Ποσειδώνεια». Θὰ παρα-
καλοῦσα τὸν κ. Γ. Λύρα, πρόεδρο τῆς Ἑνώ-
σεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν, μέσῳ τοῦ
«Δαυλοῦ», νὰ προσπαθήσουν αὐτὸς καὶ οἱ
συνεργάτες του νὰ βροῦν τὸν καλύτερο τρό-
πο καὶ τόπο γιὰ τὸ Ποσειδώνειο πανηγύ-
ρι. Θὰ εἶναι κάτι ποὺ ἀξίζει νὰ γίνῃ τέλειο.
Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρία: Ἡ χριστιανικὴ ἑορ-
τὴ τοῦ Ἁγίου Βαλεντίνου πῶς ἔγινε διε-
θνῶς ἡ ἐορτὴ τοῦ ἔρωτα; Ἀπορῶ, διότι ἔως
σήμερα ὀ ἔρωτας ἦταν ἀπαράδεκτος γιὰ τὴ
χριστιανικὴ ἁγιότητα. Γιατί νὰ γίνῃ ὁ
Ἅγιος Βαλεντῖνος προστάτης τῆς ἀγάπης
καὶ ὄχι ὁ Ἕλληνας θεὸς Ἔρως, ποὺ πράγ-
ματι ἦταν θεὸς τοῦ ἔρωτα;
Μὲ τιμὴ
Χρῆστος Ἀξιώτης
Σύδνεϋ, Αὐστραλία
Γιατὶ οἱ δῆθεν ξένοι Δωριεῖς τιμοῦσαν τοὺς Ἀχαιούς;
Κύριε διευθυντά,
Σεβόμενος τὸν χρόνο σας, εἰσέρχομαι
ἀμέσως στὸ θέμα τῆς ἐπιστολῆς μου.
Θέλω νὰ θέσω ἕνα ἐρώτημα στοὺς ὑπο-
στηρικτὲς τῆς θεωρίας περὶ καθόδου τῶν
Δωριέων ὡς φυλῶν-φύλων ξένων καὶ μὴ
συγγενικῶν μὲ τοὺς προϋπάρχοντες Μυκη-
ναϊκοὺς πληθυσμούς, τοὺς ὁποίους, εὑρι-
σκόμενους σὲ παρακμὴ μετὰ τὰ Τρωικά, κα-
τάκτησαν καταλύοντας τὰ ἄλλοτε κραταιὰ
βασίλειά τους.
Σύμφωνα πάντα μὲ τὴν παραπάνω θεω-
ρία οἱ ἐπήλυδες, φυλετικὰ ξένοι, Δωριεῖς,
στὶς διάφορες περιοχὲς ποὺ ἐγκαταστάθη-
καν, εἴτε ἀνεμίχθησαν μὲ τοὺς ντόπιους
πληθυσμούς, εἴτε διετήρησαν μὲ «φανατι-
σμὸ» τὴν φυλετικὴ καθαρότητά τους, πα-
ρότι τοὺς περιέβαλλαν πολυπληθέστεροι
ντόπιοι, ὅπως στὴ Λακωνία.
Καὶ τώρα τὸ ἐρώτημα: Γιατί οἱ ὑπερή-
φανοι «καθαρόαιμοι» κατακτητὲς Δωριεῖς
τῆς Λακωνίας τιμοῦν ἀδιάλειπτα τοὺς ἥρω-
ες τῶν κατακτημένων (δηλαδὴ τοὺς Ἀχαι-
οὺς βασιλεῖς τῶν ὁμηρικῶν ἐπῶν) καὶ μά-
Ὅταν ἑκατοντάδες μαρτυρίες ὑπάρχουν ἑντὸς τῆς Βίβλου γιὰ τὴν σχέσι
καὶ τὴν ταυτότητα μεταξὺ Χριστοῦ καὶ Ἰαχβέ, εἶναι ν’ ἀπορῇ κανεὶς μὲ τὴν
ἄγνοια τῶν σημερινῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν πάνω στὸ θέμα αὐτό. Ὑπάρ-
χει βεβαίως καὶ τὸ ζήτημα, ὅτι αὐτὸ δὲν τὸ ἀναγνωρίζουν οἱ Ἐβραῖοι, οἱ
ὁποῖοι δὲν δέχονται τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ τὸν Χριστό· ἀπ’ ὅ,τι δὲ φαίνε-
ται ξεκάθαρα, ἕνας τουλάχιστον λόγος εἶναι αὐτὸς ποὺ εἶπαν στὴ συνέχεια,
ὅτι «ἐμεῖς δὲν γεννηθήκαμε ἀπὸ πορνεία». Ὁ Χριστὸς λοιπόν, ὁ Ἰαχβὲ καὶ
τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀποτελοῦν τὴν τρισυπόστατη θεότητα τῆς Ὀρθοδοξίας. Γι’
αὐτὸν τὸν λόγο καὶ ἡ «Παλαιὰ Διαθήκη» εἶναι ἱερὸ βιβλίο τῶν Χριστιανῶν.
Κι ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι τίποτε τὸ ψευδὲς δὲ ἔχει γραφῆ ἐδῶ, ἀλλὰ ἀντιθέτως
ὅλα εἶναι μέσα ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τοῦ Εὐαγγελίου, ἐὰν κανεὶς
διακρίνῃ καμμιὰ ἀσυμφωνία μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Δογματική, ἂς μὲ διορθώσῃ
ἀναλόγως.
Μὲ τιμὴ
Σταῦρος Βασδέκης
Σέρρες