14694 ΔΑΥΛΟΣ/230, Φεβρουάριος 2001 λιστα διατηροῦν τὸ ἡρῷον Μεναλάιον μὲ τὶς σχετικὲς τελετές; Κατ’ ἀντιστοιχία θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ κατακτητές μας Γερμανοὶ τὸ ’41 νὰ τιμοῦν τοὺς ἥρωες τῆς Ἐπανάστασης τοῦ ’21 καὶ νὰ καταθέτουν στεφάνια στὰ ἀγάλματα τοῦ Ἀνδρούτσου ἢ τοῦ Κα- ραϊσκάκη (ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἄλλωστε εἶναι γεμάτες οἱ πόλεις τῆς ἐλεύθερης Ἑλλάδος). Μὲ ἐκτίμηση Κωνσταντῖνος Μακρυγιάννης Χαλκίδα Οἱ Ἀγιατολλᾶδες ἀοιδοὶ τοῦ μεσαιωνικοῦ μισελληνισμοῦ Κύριε διευθυντά, «Ἡ καρδιά μας ἀναζητᾶ/καὶ ἀπὸ ἅγιο πόθο διψᾶ,/οἱ καμπάνες σου δυνατὰ νὰ σημάνουν πάλι./Σώπασε, μὴν κλαῖς, Παναγιά,/κι ὁ θρύλος πάλι ξυπνᾶ/τοῦ μαρμαρωμένου βασιλιᾶ./Ἔλα, ἔλα νὰ πᾶμε στὴν Ἁγιά Σοφιά./Ἔλα, ἔλα νὰ συνεχίσῃ ἡ λειτουργία...». Οἱ παραπάνω «στίχοι» ἀποτελοῦν τμῆμα ἑνὸς ἐκ τῶν τραγουδιῶν, ποὺ περιλαμβάνει τὸ CD τοῦ γνωστοῦ πιὰ συγκροτήματος τῶν μοναχῶν ἀπὸ ἕνα μοναστήρι τοῦ Τρίκορφου Δωρίδας. Πολλὰ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ ἔχει νὰ παρατηρήσῃ κανεὶς ὡς πρὸς τὸ ὕφος καὶ τὶς ἀντιλήψεις τῶν ρασοφόρων ἀοιδῶν. Καὶ θλιβερὰ μᾶλλον... Ἴσως κάποια ἄλλη φορὰ ἀσχοληθοῦμε ἀναλυτικώτερα. Θὰ θέλαμε ὅμως νὰ ἐπισημάνουμε τὸν ἄκρατο καὶ ἀπόλυτο «βυζαντινισμό», ποὺ διαχέεται ἀπὸ τοὺς παραπάνω στίχους καὶ στοχασμούς. Καλπάζων θεοκρατισμός, μισαλλόδοξη, ἄκριτη, φανατικὴ ἱστορικὴ ἀντιμετώπιση καὶ στάση, ἀγκυλωτικὴ ἰδεοληψία. Ἕνας ἐμβρυώδης (;) φονταμενταλισμὸς σαλεύει στὰ ριζὰ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας μετερχόμενος συστηματικὰ ὅλων τῶν σύγχρονων μεθόδων ἐπικοινωνίας καὶ ὑποβολῆς. Ἀποτελεῖ ἐρώτημα (ἀλλὰ καὶ ζήτημα ἔρευνας καὶ μελέτης), ποῦ θὰ ὁδηγήσῃ καὶ τί θὰ ἐπιφέρῃ αὐτὸ τὸ πατρωνάρισμα τῆς παραδοσιακῆς θρησκευτικῆς συμπεριφορᾶς τοῦ λαοῦ ἀπὸ τοὺς (νεο-)ὀρθόδοξους μουλλᾶδες. Μετὰ τιμῆς Γ.B.Π. Βαρνάβας Ἀττικῆς Ἑλληνολαγνεία φρενοκομείου – ἢ κάτι χειρότερο; Κύριε διευθυντά, Μένω στὴ Ρόδο. Ἐδῶ κάθε Πέμπτη γίνεται μία συγκέντρωση ἀρχαιοελληνικοῦ, ὑποτίθεται, χαρακτῆρα μὲ διοργανωτὴ κάποιον (...). Ἀποφάσισα νὰ παρακολουθήσω καὶ ἐγώ. Τελικά, ἀπὸ ὅ,τι εἶδα, ἡ κουβέντα περιστρεφόταν γύρω ἀπὸ τὴν «κούφια γῆ» (;) καὶ περὶ τὴν καταγωγὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν Ἀνδρομέδα καθὼς καὶ γιὰ μία αἰώνια διαγαλαξιακὴ μάχη μεταξὺ Δρακονιανῶν (;) καὶ Ἀνδρομεδίων. Ἡ Ρόδος μάλιστα ὑποτίθεται πὼς εἶναι κέντρο ἱπταμένων δίσκων, καὶ αὐτὸ τὸ συμπέρανε ὁ ὁμιλητὴς μετὰ ἀπὸ μία γράμμα πρὸς γράμμα ἀνάλυση τῆς λέξης «Ρόδος», βάσει μιᾶς ἀποκωδικοποίησης ἀπὸ ἕνα βιβλίο κάποι- ου Θεολόγου. Μόνη «ἀπόδειξη» γιὰ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ἦταν ἡ ἑξῆς: Ἂν δὲν τὰ πιστεύετε, τότε δὲν εἴστε Ἕλληνες, γιατὶ πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ στὸ DNA σου, γιὰ νὰ κατανοήσῃς! Ἡ φάτσα τοῦ ὁμιλητῆ βέβαια κάθε ἄλλο παρὰ ἑλληνικὴ ἦταν, ὅπως καὶ ἡ συμπεριφορά του, καθὼς καὶ τὰ ὅσα ἔλεγε. Ὁ κύριος αὐτὸς παραπληροφορεῖ καὶ παραπλανᾶ ἀρκετοὺς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ προσπαθοῦν νὰ μάθουν κάτι γιὰ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, σὲ σημεῖο μάλιστα μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ φθάνουν νά ψάχνουν μέσα στὰ «Ὀρφικὰ», γιὰ νὰ βροῦν ἀναφορὲς γιὰ πυραύλους καὶ διαστημόπλοια... Μετὰ τιμῆς Δημήτρης Κτενιάδης Ρόδος