ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ὋὉ ἐκπολιτισμὸς τῶν Ἰνδῶν ἀπὸ πανάρχαιους Ἕλληνες Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 220 καὶ στὴν σελ. 13980 τοῦ «Δαυ- λοῦ» στὸ ἐξαίρετο ἄρθρο τοῦ Χ. Κ. Καρμιράντζου ἀναφέρεται ἡ λέξη «Σανσκριτική», ἣ ὁποία ἀποδί- δεται 58Πς-ΚΠΙὰ - σάος Ἐ γραπτὰ (σάος Ξ- ὑγιῆς/σω- στός). Ὅμως λογικὰ δὲν στέχει ἣ λέξη σανσκριτικὴ νὰ σημαίνῃ σωστὰ γραπτὰ ἢ χάτι παρεµφερές. Στὸ «Λεξικὸν τῆς ᾿Αρχαίας Ἑλληνικῆς» τοῦ |. Σταματάχου ὑπάρχει ἡ λέξη ἐτεὸς (µακρυνός, πα- λαιός), ποὺ στὴ λεγομένη Σανσκριτικἡ ἀποδίδεται μὲ τὶς λέξεις 56η καὶ σαπἰ. Προσθέτουμε τὴν λέξη αριτικἡ (κρητική), ποὺ μᾶλλον ἢ ἀποδόθηχε λάθος (μὲ γιῶτα) ἢ λόγῳ τῆς πολυφωνίας τῶν ἑλληνικῶν διαλέκτων (ὅπου τὸ γιῶτα ἰσοῦται καὶ μὲ τὸ ὕψιλον καὶ μὲ τὸ ἦτα: θλέπε Λεξικὸν τῶν Λίντελλ- Σκὠττ- Κωνσταντινίδη) ἐπικράτησε ἡ γραφὴ μὲι. Ἑπομέ- νως Σανσχριτικὴ Ξ Ἐτεοχρητικὴ Ξ Παλαιοκρητικὴ Ξ Μακρυνὴ Κρητική (Γλῶσσα). Ἢ Κρήτη ἀπεκα- λεῖτο καὶ ᾿Αερία καὶ οἱ κάτοικοί της) Αέριοι ἢ ᾿Αρι- οι, και ἐξ αὐτοῦ προεκλήθη ὁ μύθος τῶν «Ανατο- λιστῶν» περὶ «Αρίας φυλῆς». Τὰ ἑλληνικὰ λοιπὸν «σήματα», ποὺ ἔφεραν στὴν Ἰνδία οἱ πανάρχαιοι Ἕλληνες ποὺ ἐξώρμησαν ἀπὸ τὴν Κρήτη, λέγονται Σανσχριτιχά. Τοῦτο ἔπιθε- δαιώνεται ἀπὸ τὴν ὁμοιότητα τῆς γραφῆς ποὺ 6ρέ- θηχε στὴν Ἰνδία μὲ τὴν γραφὴ τῆς Πολυνησίας καὶ μὲ τὰ Ἑλληνικά. Ἐπιθεθαιώνεται καὶ ἀπὸ τὰ ὀνό- ματα, ποὺ ἀναφέρει ὁ «Δαυλὸς» σὲ προηγούμενα τεύχη του, ὅπως Δημήτριος Ἑλληνικά, Δημητρά- για Σανοχριτικά, ᾿Αγαθοχλῆς -- ᾿Αγκαθοκρέγια κλπ. ᾿Αναφέρεται ἱστορικὰ ἀπὸ τὰ «Τριέτια», ὅτι οἱ Ἕλληνες ὑπὸ τὸν Διόνυσο - Ἴακχχο (μετέπειτα ᾿Ιαχ- δέ, ἀπὸ μεταγλώττιση στὰ Ἑθραϊκά) ἔφτασαν στὴν Ἰνδία σὲ τρία χρόνια, ὅπως γράφει ὁ Νόννος Πα- νοπολίτης, ὅπου ἐνίχησαν τοὺς ὁμόζυγους μὲ τί- γρεις καὶ καθάλλα στοὺς ἐλέφαντες Ἰνδοὺς (ἄρα ζουγχλόδιους, ποὺ λόγῳ τῶν γνωστῶν κινδύνων δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν πολιτισμὸ ἐκεῖ). Μετέδωσαν καὶ τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα καὶ γραφή. Ὅπως δημοσιεύθηκε σὲ προηγούμενα τεύ- χη τοῦ περιοδικοῦ σας, συμπίπτει μὲ τὰ παραπάνω χαὶ ἡ ἄποψη τοῦ Γερμανοῦ γλωσσολόγου Νὸρς Γιό- σεφσον, ὅτι στὴν Πολυνησία ὁμιλοῦν τὴν ἀρχαία Αἰολοδωρικὴ διάλεκτο. Ἐπίσης ἐκεῖ, ὅπως καὶ στὴν Ν.᾽Αμερική, χρησιμοποιοῦν ἑλληνικέςλέξεις μὲ τοπικὲς καταλήξεις, ὅπως ἱνάχα ἀπὸ τὸ ἵνα. Στὴν Ἰνδία καὶ στὴν Πολυνησία οἱ γραφὲς εἶναι ὅμοιες. Μάλιστα τὸ Η παριστάνεται μὲ τὸ 8 χαὶ τὸ Θ μὲ τὸ 9, μὲ όμοια ἀριθμητικὴ ἀξία, ποὺ σὲ συσχετισμὸ μὲ Αγία Λαύρα, Κρυφὸ Σχολειὸ κ.λπ. ψεύδη ῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ ἰδεολογήματος Ὃ μελετητὴς τοῦ μεσαιωνικοῦ Ελληνισμοῦ Βασίλης Μισυρλῆς ἀναφέρει: «Κρυφὸ σχολειὸ ὑπῆρχε γιὰ τὰ Ἑλληνόπουλα μέχρι τὴν ἡλικία τῶν 11 χρόνων, ὄχι γιατὶ οἱ Τοῦρκοι ἀπαγόρευαν στοὺς Ρωμιοὺς νὰ μορφωθοῦν, ἀλλὰ διότι οἱ Ἕλληνες ἔκρυόαν τὰ παιδιά τους γιὰ νὰ μὴν τὰ πάρουν γεννίτσαρους ἢ γιὰ τὴν πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ ὀθωμανικοῦ δικαίου. Ὅμως τὸ πιὸ συγκλονιστικὸ εἶναι ἄλλο. Τὰ πρῶτα καὶ πραγ- ματικὰ κρυφὰ σχολειὰ ποὺ καταγράφει ἡ ἱστορία εἶναι τὸν δον αἰῶνα στὴν Καισα- ριανὴ ἀπὸ Ἕλληνες Ἐθνικούς, ὅπου ἐδίδασκαν κρυφὰ ἀπ’ τοὺς χριστιανοὺς τοὺς Ἕλληνες φιλοσόφους στὰ παιδιά τους, προκειμένου νὰ τὰ εἰσάγουν στὴν ἀπαγο- θευµένη μὲ ποινὴ θανάτου θύραθεν παιδεία.» "Ας δοῦμε τὶς σχετικὲς ἀπόψεις καὶ μερικῶν ἱστορικῶν, ξένων καὶ ᾿Ελλήνων.