14772 ΔΑΥΛΟΣΗ31, Μάρτιος 2001 τὰ ἄλλα γράμματα προέκυψαν οἱ δῆθεν «Αραθι- χοὶ» ἀριθμοί, ποὺ λέγονται ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς «νδικοῦ» καὶ εἶναι οἱ Ἐτεοκρητικοὶ χαρακτῆρες, δηλ. οἱ “Ελληνικοί. ᾿Αλλὰ καὶ οἱ γραφὲς τῶν κα- τοΐκων τῆς νήσου Μό, τῶν Αἰγυπτίων, τῶν Μάγια κ.λπ. εἶναι ὅμοιες μὲ τὶς ἑλληνιχές, μιᾶς καὶ ἡ Αἴγυ- πτος εἶναι ἀποιχία τοῦ ᾿Αττιδος ἐξ Ἰναχίας Άργους καὶ Μινύων ἐξ Ὀρχομενοῦ Θεσσαλίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ εἶναι συμπτώσεις. Ἐξ "Αττιδος ὁ ΣέρΑπις - ἱερὸς "Απις. Πολλὰ στοιχεῖα παρέχονται σὲ προηγούμενα τεύ- τοῦ «Δαυλοῦ» πάνω στὸ θέμα αὐτό, καὶ χαλὸ θὰ εἶναι ὅσοι δὲν τὰ ἔχουν νὰ τὰ προμηθευτοῦν. Ἐνι- σχυτικὰ τῆς ἀπόψεώς μου αὐτῆς εἶναι καὶ τὰ γρα- φόμενα ὑπὸ τοῦ κ. Καρμιράντζου ὡς καὶ τὸ θιθλίο τοῦ Ἐνρίκο Ματτίεδιτς «Ταξίδι στὴν Μυθολογικὴ Ἑλληνικὴ Παιδεία καὶ Κύριε Λάμπρου, Σχετικἁ μὲ τὸν ᾿Αλθανόπαιδα πρωτεύσαντα µα- θητή, ποὺ ἔγινε σημαιοφόρος τοῦ Λυχείου Νέας Μηχανιώνας, ἐπικαλέσθηκαν πολλοὶ τὸ Ἰσοκρά- τειο, πὼς «Ἕλληνας εἶναι ὅποιος μετέχει τῆς τῶν Ἑλλήνων παιδείας». ᾿Αλλὰ ποιά Ἑλληνικὴ Παι- δεία ἐπικαλοῦνται; Αὐτὴν ποὺ διδάσκει, ὅτι τὸ ᾽Αλφάδητο εἶναι φοινικικό, ὅτι χαταγόμαστε ἀπ᾽ τὴν ἀνύπαρκτη ἰνδοευρωπαϊκὴ φυλή, ὅτι ὁ πολιτι- σμός µας εἶναι δανεικός, ὅτι οἱ πρῶτοι πολιτισμοὶ ἐμφανίζονται στὴ Μεσοποταμία, ὅτι οἱ πρῶτοι ναυ- πηγοὶ ἦσαν οἱ Φοίνικες; Αὐτὴν ποὺ ἀποσιωπᾶ ὅλες Κολαση», ᾿Αργὰ ἢ γρήγορα ὅλοι οἱ λαοί, θέλουν δὲν θέ- λουν, θὰ μάθουν τὴν ἀληθινὴ ἱστορία τῶν λλή- γων, ἀκόμη καὶ τῆς προπαγετώδους ἐποχῆς. Πρὸς τὸ παρόν τὸ σύννεφο τοῦ σκοταδισμοῦ ἐδῶ χαὶ δύο χιλιάδες χρόνια, ἐνισχυόμενο μὲ τὴν «Μαύρη ᾿Αθηνᾶ» καὶ τοὺς ᾿Ανατολιστές, μᾶς χρύδει τὸν ἥλιο τῆς ἀληθείας. Ὃ ἥλιος ὅμως σιγά-σιγά, καθὼς θὰ νοιαζώμαστε, θὰ ἐρευνοῦμε καὶ θὰ ἀποχτοῦμε Ἑλληνικὴ Παιδεία, θὰ διαλύῃ τὸ σύννεφο, καὶ τό- τε «θὰ κάνῃ ξαστεριά», ποὺ τόσο περιμένει ἣ ἀνθρωπότητα. Μὲ ἑλληνικοὺς χαιρετισμοὺς Νικόλαος Ζωγραφάχης Γύθειο Παιδεία τῆς Ρωμιοσύνης τὶς ἀρχαιολογικὲς μαρτυρίες γιὰ τὴν πρωτιά μας στὸν πολιτισμὀ καὶ στὶς ἐπιστῆμες καὶ τὴν αὐτο- χθονία τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς; “Ὅλα αὐτὰ εἶναι Ἑλληνικὴ Παιδεία; Ἑπομένως ὁ ᾿Αλθανόπαις τῆς Νέας Μηχανιώ- νας δὲν μετεῖχε ἔτσι χι ἀλλιῶς τῆς Ἑλληνικῆς Παι- δείας, ἀλλὰ ὡδηγήθηκε, ὅπως καὶ τὰ Ἑλληνόπου- λα, νὰ μετάσχῃ στὴν «εἴσπραξη» εἰκοσαριῶν ἁπλῶς. Μὲ τιμὴ Ε. Ατταθύριος Θεσσαλονίκη, Ἡ σύγχυση Ἑλληνισμοῦ-Ρωμιοσύνης κάποιων ἱεραρχῶν µας Κύριε διευθυντά, χαῖρε, Στὶς 8-1-2001 στὶς εἰδήσεις τῶν 8 μ.μ. εἶδα καὶ “Ὁ Φιλήμων στὸ ἔργο του «Δοκίμιον “Ἱστορικὸν περὶ τῆς ᾿Ελληνικῆς ᾿Επαναστά- σεως», τόμος γ΄, κεφ. κό ἀποκαλεῖ τὸ κρυφὸ σχολειὸ «παχυλὸν ψεῦδος». Ο Σπυρίδων Τρικούπης στὴν «Ἱστορία τῆς ᾿Ελληνικῆς᾽ Επαναστάσεως», τόμος Α΄, σ. 229, τὸ χα- ρακτηρίζει «μέγα ψεῦδος». Ο Ιωάννης Βλαχογιάννης, ποὺ ἀγωνίστηκε μὲ πάθος νὰ θεμελιώσῃ στὴν ἀρχειακὴ ἔρευνα στὴν ἱστορία τοῦ 2], ἀναφέρει: «Δὲν ὑπάρχει καμ- μιὰ ἱστορικὴ μαρτυρία, ποὺ νὰ δεθαιώνῃ τὴν ὕπαρξη κρυφοῦ σχολειοῦ».'Ο Φίνλεῦ στὸ «“Ἱστορίαν τῆς Ἑλληνικῆς ᾿Επαναστάσεως», τόμος Α΄, σελ. 217, λέγει: «Τοῦ δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν ἀλήθεια». Ἢ καθιέρωση τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ ψέματος δοηθήθηκε ἀπ’ τοὺς ζωγράφους Γύ- ζη (1824-1901) καὶ Βρυζάκη (1814-1878). Ο Γύζης ἔκανε ἀνώτερες σπουδὲς στὴ Σχολὴ Καλῶν Τεχνῶν τοῦ Μονάχου μὲ ὑποτροφία τοῦ Ορθόδοξου Ἱδρύματος τῆς Τήνου ὑπὸ »