14774 ΔΑΥΛΟΣ/31, Μάρτιος 2001 ὡς Κλασματικοῦ καὶ ὄχι ὡς ὑπερδατικοῦ, ὡς εἴθισται νὰ λέγεται, ἀριθμοῦ. Εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὴν προσοχή σας. ̓Απάντηση τοῦ κ. Μ. Γεωργαλλίδη: Στὸ ἴδιο πρόγραμμα (40 2000, ὅταν ἔγινε μέτρηση μήκους 1.000 μονάδων σὲ σύστημα δύο καθέτων ἀξόνων καὶ τρίτου κάθετου ἐπὶ τῆς ὑποτεινούσης τῶν δύο πρώτων, ὅπως τὸ διπλανὸ σχῆμα, εὑρέθη τιμὴ 1732,050810000 μονάδων ἀντὶ τῆς πραγματικῆς 1732,0507. 1 Δηλαδὴ τὸ μέτρο μέτρησης δὲν εἶναι τὸ κατάλληλο. Μᾶρκος Π. Γεωργαλλίδης. “Λάρνακα, Κύπρος. Υ.Γ. Πᾶσα δοήθεια ἀποδεκτή. Μετὰ τιμῆς Δημήτρης Ἑρμείδης Πολιτικὸς μηχανικός, ̓Αθήνα ν3 Περὶ ἀναθιώσεως τῆς θρησκείας τοῦ Δωδεκαθέου ̓Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ἐπειδὴ κατὰ καιροὺς δέχομαι διάφορες προσχλήσεις... «συστράτευσής» μου στὸν ἀγῶνα διαφόρων ὁμάδων ἢ ἐντύπων ποὺ εὐαγγελίζονται τὴν... ἐπανασύσταση (:) τῆς ἀρχαίας θρησκείας τῶν. Ἑλλήνων, στὶς ὁποῖες ἄλλοτε ἀναγνωρίζω ἀφελῆ ἀνιδιοτέλεια κι ἄλλοτε διαθλέπω ὑστεροθουλία περὶ τὸν σκοπό, θά θελα μέσῳ τοῦ ἐγκρίτου «Δαυλοῦ» νὰ ξεκαθαρίσω τὴ θέση μου καταθέτοντας παράλληλα τὴν ἄποψή μου γιὰ τὸ σοδαρὸ (ὅπως ἐξελάσσεται ἐν μέσῳ φαιδρότητος) αὐτὸ ζήτημα, προσπαθῶντας νὰ δοηθήσω (στὸ μέτρο θεθαίως ποὺ μπορῶ) κάποιους νέους καὶ ἀνυστερόδουλους ἀνθρώπους, ποὺ μέσα στὴν ἁγνότητα τῶν προθέσεών τους κινδυνεύουν νὰ πέσουν θύματα εἴτε ἀλλοτρίων προθέσεων ἢ τῆς χαρακτηριστικῆς θλαχείας ὡρισμένων γραφικῶν τύπων τῆς ἀπροσδιορίστου ταυτότητας κοινωνίας μας εἴτε χορόιδα τῆς ἁρπακτικότητας τῶν «ἑλλαδεμπόρων». Ἐν πρώτοις ξεκαθαρίζω, ὅτι οἱ θέσεις τοῦ «Δαυλοῦ» γιὰ τὸ ζήτημα μὲ καλύπτουν πλήρως: καὶ θὰ συστήσω τὴν ἀνάγνωση τοῦ ἐξαίρετου ἄρθρου «Περὶ 4ωδεκαθεϊσμοῦ» τοῦ συνεργάτου σας Π. Κουθαλάκη στὸ τεῦχος Δεχεμόρίου 2006, ποὺ ὄντως θάζει τὰ πράγματα στὴν θέση τους. Προσθέτω κι ἐγώ τὸ ἑξῆς: Οἱ ἀρχαῖοι θεοὶ τῶν Ἑλλήνων εἶναι δυνάμεις καὶ ἔννοιες καὶ ὄχι πρόσωπα. Πολὺ περισσότερο δὲ σὲ καμμία περίπτωση δὲν εἶναι μετενσαρχωμένα ἀνθρώπινα ὄντα σὲ ἐξέλιξη, ὅπως λέγουν μερικοὶ «Λωδεκαθεϊστές», ἐπηρεασμένοι προφανῶς ἀπὸ θεοσοφικὲς θεωρίες τύπου Μπλαθάτσκυ, Μπέζαντ χἄ. Τὸ ἂν τοὺς δόθηκαν ὀνόματα ἀνθρώπων (δασιλέων, ἡρώων κ.ἄ.) τοῦ παρελθόντος, αὐτὸ δὲν τοὺς καθιστᾶ ὑπαρχτὲς «περίλαμπρες προσωπικότητες», ὅπως δογματίζοντας τοὺς χαρακτηρίζουν ὡρισμένοι σὲ μωσαϊκοῦ τύπου καταγραφὲς καὶ Μαΐου 1999 τὸ ̓ Ασσοσιέιτεντ-Πρὲςς διένειμε στὸν τύπο μία φωτογραφία, ὅπου ἀπειπονίζεται ἡ ἀναπαράσταση τοῦ «κρυφοῦ σχολειοῦ» μὲ κοῦκλες (ὑπάρχει μέχρι σήμερα στὴ Μονὴ Πεντέλης). Τὸ συνοδευτικὸ κείμενο δασιζόταν στὶς θέσεις τοῦ καθηγητοῦ Αγγέλου καὶ τῆς καθηγήτριας ̓ Ελισάδετ Ζαχαριάδου, ἡ ὁποία ὑπογράμμιζε ὅτι: «Οἱ ἱστορίες αὐτὲς εἶναι καθαρὲς μυθοπλασίες, ὅπου δημιουργήθησαν ἀπ’ τὴν ἐκκλησία, γιὰ νὰ ἐγισχύσῃ τὴν θέση της καὶ τὸ γόητρό της». Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀφοῦ ἀφώρισετὴν ̓Ελληνικὴν Επανάσταση (ὅλ. «4», τεύχη Μαρτίου 1999 καὶ Μαρτίου 2000), τοὺς φιλικοὺς καὶ ὁπλαρχηγούς, δημιούργησε καὶ ἔστησε ψεύτικα γεγονότα, ἀλλάζοντας τὴν ἱστορία. Η ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας καὶ ἡ ἀπονομὴ ἱστοοικῆς δικαιοσύνης εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνουν, γιὰ νὰ προχωρήσῃ τὸ ἔθνος μας ἐξελι. ατικὰ στὸ Βασίλειος Μαυρομμάτης