Σαράντα παλικάρια... Γιαχδέμου! Πῶς νὰ κρατήσω τὶς λεπτὲς ἰσορροπίες; Μία φορὰ ξύπνησαν ἀπὸ τὸν νήδυμον σαράντα συγχρόνως (/) ἀκαδημαϊκοί μας, κι αὐτὴ ἦταν ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου. "Οχι πὼς δὲν ἔκαναν καλά, ποὺ τοποθετήθηκαν πάνω στὸ ζήτημα τοῦ ἐκλατινισμοῦ τοῦ ἀλφαδήτου μας. Ίσα - ἴσα μάλιστα εἶπαν αὐτὰ ποὺ γράφουμε στὸν «4 αυλὸ» κάπου 20 χρόνια περὶ συνωμοσίας κατὰ τῆς Ελληνικῆς Γλώσσης. Κι ἂς μὴν εἴμαστε ἀκαδημαϊκοὶ ἢ παρατρεχάμενοι σπογγοκωλάριοίτων. Ὅμως, νά, δὲν σᾶς φαίνεται ὅτι ἔχουν κάπως ἀργὰ ἀνακλαστικά, Γιατὶ μὴ μοῦ πῆτε ὅτι δὲν καταλάδαιναν, ποῦ πήγαινε ἡ δουλειὰ μετὰ τὴ καθιέρωση τοῦ μονοτονικοῦ. Αὐτὸ τὸ κατάλαδε κι ἡ κουτσὴ - Μαρία. Τότε λοιπὸν τὴν κάνανε γαργάρα, ἄγνωστο γιὰ ποιοὺς λόγους, ἢ εἶχαν πέσει σὲ χειμερία νάρκη. Καὶ νάσου τώρα τὰ σαράντα παλικάρια ἀπὸ τὴν Πανεπιστημίου (γιατὶ τὸ πάτημα τῆς Τοοπολιτσᾶς θέλει οὔμπαλα), νὰ ἐκδηλώνουν τὴν ἑτεροχρονισμένη τους ἀνησυχία γιὰ τὴν τύχη τῆς γλώσσης μας. Ποῦ εἴσαστε, ρέ παιδιά, ὅταν ἀποφασιζόταν ὁ ὀργανωμένος ἀναλΦαδητισμὸς τῶν ἑλληνοπαίδων ἀπὸ τοὺς ξυλοσχίστες τῆς Βουλῆς; Βέόαια ὁ κύριος Μαρωνίτης ἀπὸ τὸ «Βῆμα» δίνει μιὰν ἄλλη διάσταση στὸ ὅλο θέμα. Καὶ ἀρχικά, γιὰ νὰ μὴ ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν «γραμμή», μᾶς ἐπαναπληοοφορεῖ ὅτι ἡ ἀλφαδήτα μας εἶναι σημιτική. Κι ἦλθ’ ἡ καρδιά μου στὴ θέση της. Γιατὶ εἶχε καιρὸ νὰ τὸ γράψῃ. Καὶ φοδόμουν, μήπως εἶχε ἀναθεωρήσει τὶς ἀπόψεις του. Ὅμως δράχος ὁ κ. Μαρωνίτης. Κατόπιν, Κύριος οἶδε γιατί, μπερδεύει τὸν ἀγῶνα τῶν δημοτικιστῶν μὲ τὸ ἔκτρωμα τοῦ ἐκλατινισμοῦ τοῦ ἀλφαδήτου μας. Καὶ ἀποφαίνεται, ὅτι ἡ «διαμαρτυρόμενη ̓Ακαδημία εἶναι συντηρητική». Ὃ ἕτερος τῶν φωστήρων τοῦ «Βήματος» προσπαθεῖ νὰ ἐπιχειρηματολογήσῃ, ὑπερασπιξόμενος τὰ πληκτρολόγια (/) τῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν. Μά, κύριε Μπαμπινιώτη μου, ἔτσι προσφέρετε καὶ κακῆς ποιότητος ̓ ὑπηρεσίες στὸν ρηξικέλευθο γλωσασολόγο κύριον Παπᾶ, ποὺ ζητάει «φονιτικιγθαφι» καὶ λατινικὸ ἀλφάδητο, καὶ δικαίως ὁ ἄνθρωπος θὰ νομίξῃ ὅτι τὸν σαμποτάρετε. Διότι, ὅπως λέει χι ο λαός, ἅμα ἔχῃς τέτοιους φίλους, τί τὸν θέλεις τὸν «αυλό»; Ρὲ παιδιά, πολὺ θὰ ἤθελα νὰ δῶ συμπούμπουλη τὴν ̓Ακαδημία σὲ συλλαλητήριο στοὺς δρόμους ἢ σὲ ἀπεργία πείνης στὰ Προπύλαια τοῦ Πανεπιστημίου, διαμαρτυρόμενη γιὰ τὸν γλωσσικό μας ἀφελληνισμό. Στὴν τιμή μου, σᾶς γράφω, θὰ θυσιάσω τρία μεροκάματα, γιὰ νὰ τοὺς συμπαρασταθῶ. 4ηλαδὴ τί στὸν κόσμο νὰ δῶ τὸν κ. Τάσο Αθανασιάδη μὲ ἀγωνιστικὸ φρόνημα καὶ μὲ ντουντούκα στὸ χέρι... Μέχρι καὶ τὸν κ. Μαρωνίτη εἶμαι ἱκανὸς νὰ φιλήσω στὸ μέσον τοῦ δρόμου. Γιῶργος Πετρόπουλος