ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

232ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 14848 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
3 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Θρίαμβος και Τραγωδία — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 14848 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 232

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Θρίαμβος καὶ Τραγῳδία • Στὸ χῶρο τοῦ Μαραθῶνα ὁ Πολιτισμὸς – Ἑλληνισμὸς θριάμβευ- σε στὴν ἐπίθεση τοῦ Βαρβαρισμοῦ - Ἀσιατισμοῦ.Σήμερα ὁ χῶρος κα- ταστρέφεται, χαρακτηρίζεται ἐπισήμως ἁπλῶς «τοπωνύμιο», καὶ συμ- φωνεῖται, δίπλα στὸν Τύμβο τῶν ἡρώων τοῦ Πολιτισμοῦ νὰ ἀνεγερ- θῇ Τύμβος τῶν εἰσβολέων τοῦ Βαρβαρισμοῦ. (Σελ. 14884 τοῦ παρόντος τεύχους: «Ξαναζῇ τὸ “Ἐς ἔδαφος φέρειν” στὸ Μαραθῶνα».) •Στὸ Τελεστήριο τῆς Ἐλευσίνας φυλασσόταν ἡ Κιβωτὸς τῆς πα- νάρχαιης Ἑλληνικῆς Μυστικῆς Γνώσεως ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοῦ Ζό- φου. Σήμερα τὸ Τελεστήριο καὶ ἡ Γνώση θάβονται κάτω ἀπὸ ὄγκους μπετὸν μὲ τὴ σύμπραξη τοῦ Ρωμαίικου καὶ ἄλλων ἀσυνείδητων ὀργά- νων τοῦ Ζόφου. (Σελ. 14869: «Στὴν Ἐλευσῖνα ἄλλοτε καὶ τώρα»·καὶ «Ὅστις τελετὴν Ἐλευσῖνι εἶδε..., οἶδεν ὃ λέγω».) •Στὸν Περδίκκα Πτολεμαΐδας ἀνέκυψε ἀπὸ τὸ χῶμα τῆς Μακεδο- νίας ἡ ἀπόδειξη τῆς ὑπάρξεως τοῦ πανάρχαιου λογικοῦ κατοίκου τῆς Ἑλληνίδας γῆς (πρὶν ἀπὸ 3.000.000 χρόνια), γιὰ νὰ γελοιοποιήσῃ ὁ ὁμιλῶν μακρυνὸς αὐτὸς πρόγονός μας μὲ τὴν τυχαία αὐτὴ «ἀνάδυσή» του ἀπὸ τὴν ἄβυσσο τοῦ χρόνου πανηγυρικὰ τοὺς ἀρουραίους τοῦ Σκοταδισμοῦ, ποὺ μὲ τὰ διαστρεβλωτικὰ δόγματα τοῦ Ἀφροκεντρι- σμοῦ, τοῦ Ἀνατολισμοῦ καὶ τοῦ Ἰνδοευρωπαϊσμοῦ τρέφουν τὴν ἀνθρωπότητα μὲ ψεύδη, ὥστε νὰ ἀποκρύπτεται ἡ παναρχαιότητα καὶ αὐτοχθονία τοῦ Πολιτισμοῦ - Ἑλληνισμοῦ. Σήμερα ἕνα ρημαδιὸ γε- μάτο τρύπες, σκουριές, ἀράχνες καὶ ἀρουραίους – τυμβωρύχους – ἱε- ροσύλους συμβολίζει μὲ καταπληκτικὴ σαφήνεια τὴν κατάντια τοῦ Πολιτισμοῦ – Ἑλληνισμοῦ καὶ τὸ ὄργιο τῆς ἀσυδοσίας τοῦ Βαρβαρι- σμοῦ - Ἀνθελληνισμοῦ. (Σελ. 14863: «Τὸ ρημαδιὸ τοῦ Περδίκκα».) •Ὁ στοχασμὸς τῶν Ἑλλήνων φιλοσόφων, ρητόρων, ἐπιστημόνων τε- χνολόγων ἄρθρωσε κάποτε στὸν τόπο αὐτὸν τὸν Λόγο, μὲ τὴ δύναμη τοῦ ὁποίου ἡ ἀνθρωπότητα βγῆκε ἀπὸ τὴ μοίρα τοῦ κτήνους. Σήμε- ρα οἱ ἱεροὶ αὐτοὶ γενάρχες τοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ ὑβρίζονται, ἀναθεματίζονται καὶ ἀφορίζονται ἀπὸ τὸν Σκοταδισμὸ στὶς ἐκκλη- σίες ποὺ ἔχουν κτισθῆ στὰ ἴδια ἀκριβῶς σημεῖα, ὅπου οἱ ὑβριζόμενοι καὶ ἀναθεματιζόμενοι ἔζησαν, σκέφτηκαν, δημιούργησαν καὶ ἔχτι- σαν τὸν Πολιτισμό. (Σελ. 14850: «Ὕβρεις κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πο- λιτισμοῦ ψάλλονται καὶ σήμερα στὶς ἐκκλησίες μας».) •Τὴν Γλῶσσα - Γραφή, μὲ τὴν ὁποία, ὡς μοναδικὸ ἐργαλεῖο τῶν δη-
← καθαρισμένο κείμενο