ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
232ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Θρίαμβος και Τραγωδία — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Θρίαμβος καὶ Τραγῳδία
• Στὸ χῶρο τοῦ Μαραθῶνα ὁ Πολιτισμὸς – Ἑλληνισμὸς θριάμβευ-
σε στὴν ἐπίθεση τοῦ Βαρβαρισμοῦ - Ἀσιατισμοῦ.Σήμερα ὁ χῶρος κα-
ταστρέφεται, χαρακτηρίζεται ἐπισήμως ἁπλῶς «τοπωνύμιο», καὶ συμ-
φωνεῖται, δίπλα στὸν Τύμβο τῶν ἡρώων τοῦ Πολιτισμοῦ νὰ ἀνεγερ-
θῇ Τύμβος τῶν εἰσβολέων τοῦ Βαρβαρισμοῦ. (Σελ. 14884 τοῦ παρόντος
τεύχους: «Ξαναζῇ τὸ “Ἐς ἔδαφος φέρειν” στὸ Μαραθῶνα».)
•Στὸ Τελεστήριο τῆς Ἐλευσίνας φυλασσόταν ἡ Κιβωτὸς τῆς πα-
νάρχαιης Ἑλληνικῆς Μυστικῆς Γνώσεως ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοῦ Ζό-
φου. Σήμερα τὸ Τελεστήριο καὶ ἡ Γνώση θάβονται κάτω ἀπὸ ὄγκους
μπετὸν μὲ τὴ σύμπραξη τοῦ Ρωμαίικου καὶ ἄλλων ἀσυνείδητων ὀργά-
νων τοῦ Ζόφου. (Σελ. 14869: «Στὴν Ἐλευσῖνα ἄλλοτε καὶ τώρα»·καὶ
«Ὅστις τελετὴν Ἐλευσῖνι εἶδε..., οἶδεν ὃ λέγω».)
•Στὸν Περδίκκα Πτολεμαΐδας ἀνέκυψε ἀπὸ τὸ χῶμα τῆς Μακεδο-
νίας ἡ ἀπόδειξη τῆς ὑπάρξεως τοῦ πανάρχαιου λογικοῦ κατοίκου τῆς
Ἑλληνίδας γῆς (πρὶν ἀπὸ 3.000.000 χρόνια), γιὰ νὰ γελοιοποιήσῃ ὁ
ὁμιλῶν μακρυνὸς αὐτὸς πρόγονός μας μὲ τὴν τυχαία αὐτὴ «ἀνάδυσή»
του ἀπὸ τὴν ἄβυσσο τοῦ χρόνου πανηγυρικὰ τοὺς ἀρουραίους τοῦ
Σκοταδισμοῦ, ποὺ μὲ τὰ διαστρεβλωτικὰ δόγματα τοῦ Ἀφροκεντρι-
σμοῦ, τοῦ Ἀνατολισμοῦ καὶ τοῦ Ἰνδοευρωπαϊσμοῦ τρέφουν τὴν
ἀνθρωπότητα μὲ ψεύδη, ὥστε νὰ ἀποκρύπτεται ἡ παναρχαιότητα καὶ
αὐτοχθονία τοῦ Πολιτισμοῦ - Ἑλληνισμοῦ. Σήμερα ἕνα ρημαδιὸ γε-
μάτο τρύπες, σκουριές, ἀράχνες καὶ ἀρουραίους – τυμβωρύχους – ἱε-
ροσύλους συμβολίζει μὲ καταπληκτικὴ σαφήνεια τὴν κατάντια τοῦ
Πολιτισμοῦ – Ἑλληνισμοῦ καὶ τὸ ὄργιο τῆς ἀσυδοσίας τοῦ Βαρβαρι-
σμοῦ - Ἀνθελληνισμοῦ. (Σελ. 14863: «Τὸ ρημαδιὸ τοῦ Περδίκκα».)
•Ὁ στοχασμὸς τῶν Ἑλλήνων φιλοσόφων, ρητόρων, ἐπιστημόνων τε-
χνολόγων ἄρθρωσε κάποτε στὸν τόπο αὐτὸν τὸν Λόγο, μὲ τὴ δύναμη
τοῦ ὁποίου ἡ ἀνθρωπότητα βγῆκε ἀπὸ τὴ μοίρα τοῦ κτήνους. Σήμε-
ρα οἱ ἱεροὶ αὐτοὶ γενάρχες τοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ ὑβρίζονται,
ἀναθεματίζονται καὶ ἀφορίζονται ἀπὸ τὸν Σκοταδισμὸ στὶς ἐκκλη-
σίες ποὺ ἔχουν κτισθῆ στὰ ἴδια ἀκριβῶς σημεῖα, ὅπου οἱ ὑβριζόμενοι
καὶ ἀναθεματιζόμενοι ἔζησαν, σκέφτηκαν, δημιούργησαν καὶ ἔχτι-
σαν τὸν Πολιτισμό. (Σελ. 14850: «Ὕβρεις κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πο-
λιτισμοῦ ψάλλονται καὶ σήμερα στὶς ἐκκλησίες μας».)
•Τὴν Γλῶσσα - Γραφή, μὲ τὴν ὁποία, ὡς μοναδικὸ ἐργαλεῖο τῶν δη-