O ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Στὸ βόθρο Ἄ, ἐδῶ μοῦ εἶστε πάλι; Καθίστε καὶ μὴ βγάλετε ἄχνα. Ἔχω ἕνα τὲστ νὰ σᾶς κάνω. Λοιπόν, γιὰ πεῖτε μου, καλά μου ἀνδράποδα, τί εἶναι αὐτὸ πού, ἐνῷ ὅλοι τὸ πληρώνετε σὰν βλάκες, ἐλάχιστοι ἀπὸ σᾶς τὸ παρακολουθοῦν; Ἄντε, εὔκολο εἶναι, σκεφθῆτε λίγο. Ἄν κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, γιὰ νὰ σκεφθῆτε, χρειάζεστε μυαλό, τὸ ὁποῖο ἐγὼ ἀόκνως καὶ πεισματικὰ προσπαθῶ νὰ σᾶς τὸ ἀχρηστεύσω ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Τέλος πάντων, ἐπιστρατεύστε τὰ ἀπομεινάρια τῆς φαιᾶς οὐσίας σας καὶ ἀπαντήστε μου. Τζίφος! Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ θέσω ἀλλιῶς τὸ ἐρώτημα, μπὰς καὶ σᾶς διευκολύνω. Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ κάποτε ἦταν μονοπώλιο καὶ τώρα πλέον ἔχει «πατώσει» γιὰ τὰ καλὰ λόγῳ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ κατὰ τὴν τελευταία δεκαετία; Ὄχι, βρὲ βοῦρλα! Δὲν εἶναι οὔτε τὰ σπίρτα, οὔτε τὰ τραπουλόχαρτα, οὔτε τὸ ἁλάτι! Τί χοντροκέφαλοι, Γιαχβέ μου! Μιλάω γιὰ ἄλλου εἴδους μονοπώλιο, στὴν πληροφόρηση, στὴν ἔκφραση καὶ στὴ διαμόρφωση τῆς κοινῆς γνώμης. Ἀκόμα δὲν τὸ βρήκατε; Εἶστε ἀχαρακτήριστοι· Ἂς ρωτήσω ἀλλιῶς: Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ προασπίζεται μὲ τέτοια πρεμούρα καὶ τέτοιο πάθος τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, ὥστε νὰ φθάνῃ στὸ σημεῖο νὰ βάζῃ τοὺς νομικοὺς συμβούλους του νὰ ἀπορρίπτουν ὁτιδήποτε ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μ’ αὐτόν; Ἄντε ντέ, «φῶς φανάρι» εἶναι πιά! Δὲν βλέπετε τὰ ντοκυμανταὶρ γιὰ τοὺς «Ἑβραίους τῆς Θεσσαλονίκης;» γιὰ τοὺς λαμπρότατους Φοίνικες ναυτικοὺς καὶ γιὰ τὴ βιβλικὴ ἀρχαιολογία; Δὲν βλέπετε κάθε Σαρακοστὴ καὶ Μεγαλοβδομάδα τὴν δόξα τῶν ἁγίων προπατόρων ἡμῶν (ποιῶν «ἡμῶν»;) ἢ τὶς ἀπευθείας συνδέσεις μὲ τοὺς ἱεροὺς ναούς, ὅπου οἱ ἀναθεματισμοὶ κατὰ τῶν Ἑλλήνων «πᾶνε σύννεφο»; Ἄσε δὲ τὰ κυριακάτικα «Ἀρχονταρίκια». Λοιπὸν τὸ βρήκατε; Ὄχι; Ἂ, μὰ ἐσεῖς θὰ μὲ σκάσετε! Σᾶς ὑπέβαλα τὸ ἴδιο ἐρώτημα μὲ τρεῖς διαφορετικοὺς τρόπους καὶ πρὸς ἀπάντησή μου εἰσπράττω τὴ σιωπὴ καὶ τὸ ἄδειο βλέμμα σας. Δηλαδὴ τί θέλετε νὰ ρωτήσω πιά; Μήπως «ποιός φορέας εἶναι αὐτὸς ποὺ κόβει στὸν ἀέρα πληρωμένα διαφημιστικὰ μηνύματα ἑνὸς ἀκατονόμαστου περιοδικοῦ, ποὺ δημοσιεύει νέες ἀνακαλύψεις, ποὺ ξεσκεπάζουν τὸ λατρευτό μου ρωμαίικο κατεστημένο»; Ἔ, ναί, λοιπὸν εἶναι ἡ Κρατικὴ Τηλεόραση τῆς Ρωμιοσύνης, ἀλλὰ πῶς τὸ βρήκατε; Πάλι «Δαυλὸ» διαβάζετε, βρὲ τέρατα; Καὶ πιστεύετε τὶς ἀρλοῦμπες γιὰ τέλεση ἀπαγορευμένων Ὀλυμπιάδων κάτω ἀπὸ τὴ μύτη τῆς Βυζαντινῆς ἐξουσίας; Ἂχ καὶ νὰ πέσῃ στὰ χέρια μου αὐτὴ ἡ χάλκινη βρωμόπλακα τῆς Ὀλυμπίας. Θὰ τὴ λυώσω καὶ θὰ τὴν κάνω μανουάλι! Ὅσο γιὰ σᾶς, ἐπιπόλαιοι Ρωμιοί, σᾶς συγχωρῶ αὐτὴν τὴν παρασπονδία. Ἐλᾶτε τώρα, συσπειρωθῆτε γύρω μου, νὰ γίνουμε μία μεγάλη παρέα, ἵνα ἒν ἁρμονίᾳ ὁμολογήσωμεν πίστιν εἰς τὸ «Γιαχβικὸ πνεῦμα ἀθάνατο», τὸν ἁγνὸ ἐξωσυμπαντικὸ Πατέρα τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ μὲ τὶς εὐλογίες του νὰ προετοιμάσουμε τοὺς Ὀλυμπιακοὺς τοῦ 2004. Ἐλᾶτε νὰ φτειάξουμε ἕναν «λευκοπόρφυρο μέγα ναὸ» στὰ πρότυπα τοῦ Σολομώντα, ρίχνοντας στὸ βόθρο τὰ μπαρμπούτσαλα περὶ διακρατήσεως τῆς ἱστορικῆς μνήμης. Ἐλᾶτε νὰ «πιάσουμε τὴν καλὴ» ὡς κράτος (καὶ ὄχι νὰ τὴ βγάλουμε ξεροσφύρι μὲ «κότινους» καὶ ἀηδίες). Σταθῆτε μωρέ. Ποῦ πᾶτε; Γιατὶ μὲ ἐγκαταλείπετε; Ὁποία ἀπογοήτευσις! Πάει, ἄδειασε ὁ «χῶρος». Ἂς τὴν κάνω κι ἐγώ, πρὶν μπουκάρῃ ἡ καθαρίστρια μὲ τὸ Σάρωθρον