Τὰ σαρκοφάγα ἄλογα τοῦ Αἰσχύλου καὶ οἱ σημερινὲς «τρελλὲς ἀγελάδες» «Ἀπ’ τὴν ἀνθρώπινη σάρκα πού φάγαν (τ’ ἄλογα), κυλοῦσε στὰ σαγόνια τους ὁ ἀφρός...» (Αἰσχύλος, «Γλαῦκος Ποτνιεύς», ἀπ. 18.) Κατὰ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ παράδοση ὁ Γλαῦκος Ποτνιεὺς ἦταν γιὸς τοῦ Σισύφου καὶ τῆς Μερόπης ἀπ’ τὶς Πότνιες τῆς Βοιωτίας. Τὸ ὄνομά του ἔμεινε στὴ ἱστορία, διότι, ἐπιθυμώντας νὰ αὐξήσῃ τὶς ἐπιδόσεις τῶν ἀλόγων του, ὥστε πάντοτε ἐκεῖνα νὰ νικοῦν στοὺς ἀγῶνες, τὰ τάιζε μὲ κρέας ἄλλων κτηνῶν ἀλλὰ καὶ μὲ ἀνθρώπινη σάρκα. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πράξης του θυμίζει τὶς σημερινὲς «τρελλὲς ἀγελάδες»: οἱ ἵπποι τρελλάθηκαν καὶ ἀπ’ τὴν μανία τους κατασπάραξαν τὸν ἴδιο τὸν κύριό τους. Ἡ Ἐγκυκλοπαίδεια τοῦ Ἡλίου ἀναφέρει σχετικὰ τὰ ἐξῆς: «Ὁ Γλαῦκος μυθολογεῖται ὅτι εἶχε πολλοὺς καὶ λαμπροὺς ἵππους. Διὰ νὰ τοὺς κάμῃ δὲ πολεμικωτέρους, ἔτρεφεν αὐτοὺς μὲ σάρκας ἀνθρώπου. Οἱ θεοὶ ὅμως ὠργίσθησαν καὶ κατὰ τοὺς ἐπικηδείους ἀγῶνας εἰς Ἰωλκὸν πρὸς τιμὴν τοῦ Πελίου, ἀφηνιάσαντες, ἔθραυσαν τὸ ἅρμα τοῦ Γλαύκου καὶ τὸν ἐφόνευσαν ἢ κατ’ ἄλλην παραλλαγὴν τὸν κατεσπάραξαν.» Ὁ Αἰσχύλος, ἐμπνευσμένος ἀπ’ τὸ μύθο, δημιούργησε τὴν τραγῳδία του «Γλαῦκος Ποτνιεύς», στὴν ὁποία προβάλλει τὴν «ὕβριν» (=βιασμὸς τῆς φύσης) αὐτὴ ποὺ διέπραξε ὁ Γλαῦκος καὶ τὴν τιμωρία του ἀπ’ τοὺς θεούς. Δυστυχῶς ἀπ’ τὸ ἔργο αὐτὸ τοῦ Αἰσχύλου ἐλάχιστα ἀποσπάσματα σώθηκαν. Στὸ πρῶτο ἀπόσπασμα ὁ χορὸς κατευοδώνει τὸ βασιλιᾶ Γλαῦκο, ποὺ ἀναχωρεῖ ἀπ’ τὶς Πότνιες, γιὰ νὰ συμμετάσχῃ στὶς μοιραῖες ἱπποδρομίες τῆς Ἰωλκοῦ: «Πρῶτα στὸ βασιλιᾶ ἀπ’ τὴν καρδιά μας τοῦ εὐχόμαστε νὰ ἔχῃ καλὸ ταξίδι.» Ὁ Εὐριπίδης μιλᾶ γιὰ Τράπεζα Σπέρματος! Ἀγαπητὸ περιοδικὸ «Δαυλέ», Εἶμαι παλαιὸς ἀναγνώστης σου, καὶ σοῦ στέλνω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν «Ἱππόλυτο» τοῦ Εὐριπίδη, ὅπου γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας τραγικὸς προφητεύει τὴν Τράπεζα Σπέρματος, ποὺ τόσο μᾶς ἀπασχολεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια. Πρόκειται γιὰ τοὺς στίχους 616 ἕως 624, ὅπου ὁμιλεῖ ὁ Ἱππόλυτος καὶ λέγει τὰ ἑξῆς (σὲ μετάφραση τῆς Ὁμάδας Φιλολόγων τῶν ἐκδόσεων «Κάκτος»): «Ὤ! Δία, τί ἔβαλες νὰ ζοῦν γυναῖκες στὸν κόσμο τὸν ἡλιόφωτο, ἕνα τέτοιο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους δολερό κακό; Τὸ γένος (cid:2)