ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

232ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 14907 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
62 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Τα σαρκοφάγα άλογα του Αισχύλου και η σημερινές "τρελλές αγελάδες" — ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 14907 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 232
  2. Ο Ευριπίδης μιλά για Τράπεζα Σπέρματος! — ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ
    ἀρχή: σελ. 14907 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 232

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Τὰ σαρκοφάγα ἄλογα τοῦ Αἰσχύλου καὶ οἱ σημερινὲς «τρελλὲς ἀγελάδες» «Ἀπ’ τὴν ἀνθρώπινη σάρκα πού φάγαν (τ’ ἄλογα),κυλοῦσε στὰ σαγόνια τους ὁ ἀφρός...» (Αἰσχύλος, «Γλαῦκος Ποτνιεύς», ἀπ. 18.) Κατὰ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ παράδοση ὁΓλαῦκος Ποτνιεὺς ἦταν γιὸς τοῦΣι- σύφου καὶ τῆς Μερόπης ἀπ’ τὶς Πότνιες τῆς Βοιωτίας. Τὸ ὄνομά του ἔμεινε στὴ ἱστορία, διότι, ἐπιθυμώντας νὰ αὐξήσῃ τὶς ἐπιδόσεις τῶν ἀλόγων του, ὥστε πά- ντοτε ἐκεῖνα νὰ νικοῦν στοὺς ἀγῶνες, τὰ τάιζε μὲ κρέας ἄλλων κτηνῶν ἀλλὰ καὶ μὲ ἀνθρώπινη σάρκα. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πράξης του θυμίζει τὶς σημε- ρινὲς «τρελλὲς ἀγελάδες»: οἱ ἵπποι τρελλάθηκαν καὶ ἀπ’ τὴν μανία τους κατα- σπάραξαν τὸν ἴδιο τὸν κύριό τους. ἩἘγκυκλοπαίδεια τοῦ Ἡλίου ἀναφέρει σχε- τικὰ τὰ ἐξῆς: «ὉΓλαῦκος μυθολογεῖται ὅτι εἶχε πολλοὺς καὶ λαμπροὺς ἵππους. Διὰ νὰ τοὺς κάμῃ δὲ πολεμικωτέρους, ἔτρεφεν αὐτοὺς μὲ σάρκας ἀνθρώπου. Οἱ θεοὶ ὅμως ὠργίσθησαν καὶ κατὰ τοὺς ἐπικηδείους ἀγῶνας εἰς Ἰωλκὸν πρὸς τιμὴν τοῦ Πελίου, ἀφηνιάσαντες, ἔθραυσαν τὸ ἅρμα τοῦ Γλαύκου καὶ τὸν ἐφόνευσαν ἢ κατ’ ἄλλην παραλλαγὴν τὸν κατεσπάραξαν.» ὉΑἰσχύλος, ἐμπνευσμένος ἀπ’ τὸ μύθο, δημιούργησε τὴν τραγῳδία του «Γλαῦκος Ποτνιεύς», στὴν ὁποία προβάλλει τὴν «ὕβριν»(=βιασμὸς τῆς φύσης) αὐτὴ ποὺ διέπραξε ὁ Γλαῦκος καὶ τὴν τιμωρία του ἀπ’ τοὺς θεούς. Δυστυχῶς ἀπ’ τὸ ἔργο αὐτὸ τοῦ Αἰσχύλου ἐλάχιστα ἀποσπάσματα σώθηκαν.Στὸ πρῶτο ἀπό- σπασμα ὁ χορὸς κατευοδώνει τὸ βασιλιᾶ Γλαῦκο, ποὺ ἀναχωρεῖ ἀπ’ τὶς Πότνιες, γιὰ νὰ συμμετάσχῃ στὶς μοιραῖες ἱπποδρομίες τῆς Ἰωλκοῦ: «Πρῶτα στὸ βασιλιᾶ ἀπ’ τὴν καρδιά μας τοῦ εὐχόμαστε νὰ ἔχῃ καλὸ ταξίδι.» Ὁ Εὐριπίδης μιλᾶ γιὰ Τράπεζα Σπέρματος! Ἀγαπητὸ περιοδικὸ «Δαυλέ», Εἶμαι παλαιὸς ἀναγνώστης σου, καὶ σοῦ στέλνω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν «Ἱππόλυτο» τοῦ Εὐριπίδη, ὅπου γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας τραγικὸς προφητεύει τὴνΤράπεζα Σπέρματος, ποὺ τόσο μᾶς ἀπασχολεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια. Πρόκειται γιὰ τοὺς στίχους 616 ἕως 624, ὅπου ὁμιλεῖ ὁ Ἱππόλυτος καὶ λέγει τὰ ἑξῆς (σὲ μετάφραση τῆς Ὁμάδας Φιλολόγων τῶν ἐκδόσεων «Κάκτος»): «Ὤ! Δία, τί ἔβαλες νὰ ζοῦν γυναῖκες στὸν κόσμο τὸν ἡλιόφωτο, ἕνα τέτοιο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους δολερό κακό; Τὸ γένος �
← καθαρισμένο κείμενο