ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ πολλαπλῆ εἰσροὴ ἑλληνικῶν λέξεων στὴ Ἀγγλικὴ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Σᾶς ἐπισυνάπτω ἀποσπάσματα ποὺ ἔχω λάβει ἀπὸ τὸν ψηφιακὸ δίσκο (CD) τοῦ «Λεξικοῦ τῆς Ἀγγλικῆς Γλώσσας» τῆς Ὀξφόρδης, ποὺ ἐπαληθεύουν τὰ γραφόμενα στὸν «Δαυλὸ» τοῦ φίλου φιλολόγου κ. Θωμᾶ Ἠλιόπουλου, συνεργάτη σας ἀπὸ τὴν Αὐστραλία. Θὰ ἤθελα νὰ τοῦ πῶ, ὅτι παραθέτει τὴ ρίζα ὅλων τῶν λέξεων ποὺ ἀναφέρει τὸ Λεξικὸ τῆς Ὀξφόρδης μαζὶ μὲ τὴ σωστή ἑλληνικὴ ἔννοιά τους. Κατ’ ἀρχὰς μπορεῖ νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ Ἀγγλικὴ Γλώσσα δὲν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπὸ μία ἑλληνικὴ διάλεκτος: Πληκτρολογώντας Λατινικά, Γαλλικά, Γερμανικὰ κ.ο.κ. στὴν ἐπιλογὴ «ἐτυμολογία» κατὰ τὴ διερεύνηση τοῦ CD τοῦ Λεξικοῦ προκύπτουν τὰ ἀκόλουθα ἀποτελέσματα (ἡ ἔρευνα εἶναι ἐνδεικτικὴ ἀνάλογα μὲ τὸ μέγεθος τῶν δεδομένων ἀποτελεσμάτων): Λατινικές λέξεις:50.725 Νορβηγικές λέξεις:4.430 Γαλλικές λέξεις: 37.032 Σανσκριτικές λέξεις:873 Ἑλληνικές λέξεις:18.675 Κελτικές λέξεις: 221 Ἀγγλικές λέξεις:14.119 Σημιτικὲς λέξεις: 20 Ἱσπανικές λέξεις:12.322 Ὑπάρχει ἐπίσης ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς λέξεων ἀπὸ ἄλλες γλῶσσες, ἀλλὰ ἐδῶ ἔχω συμπεριλάβει τὶς πιὸ ἐνδιαφέρουσες καὶ μιὰ δυὸ ἀπὸ τὶς πιὸ ἀσυνήθιστες. Γνωρίζουμε ὅτι τὸ 93% τῶν Λατινικῶν εἶναι Ἑλληνικά. Δὲν διέθετα δυστυχῶς ἀρκετὸ χρόνο, γιὰ νὰ ὑπολογίσω τὶς ἀκριβεῖς ποσοστιαῖες ἀναλογίες τῆς ἑλληνικῆς ἐπιρροῆς σὲ ἄλλες γλῶσσες, ἀλλὰ κυμαίνονται μεταξῦ 35% μὲ 65%. Σημειωτέον, ὅτι ἡ Γαλλική, ὅπως καὶ ἠ Ἱσπανική, προέρχε- Τὰ τέσσερα ριζώματα - βάσεις τοῦ DNA καὶ τὸ ἕκτο ἀπόσπασμα τοῦ Ἐμπεδοκλῆ Κύριε διευθυντά, Σὲ προηγούμενή μου ἐπιστολὴ («Δαυλός», Ἰανουάριος 2001, σελ. 14612-3) εἶχα διατυπώσει τὴ γνώμη μου γιὰ τὴ σχέση Ἐμπεδοκλῆ Ἡρακλείτου μὲ τὸ DNA, ἀλλὰ συνεχίζοντας τὴν ἔρευνά μου γιὰ τὴν παραπάνω σχέση βρῆκα καταπληκτικὰ στοιχεῖα καὶ ἔβγαλα ἀξιόλογα (κατὰ τὴ γνώμη μου) συμπεράσματα. Στὸ ἀπόσπασμα λοιπὸν 6 γράφει ὁ Ἐμπεδοκλῆς, ὅτι «τέσσερα γὰρ πάντων ριζώματα πρῶτον ἄκουε»,δηλαδὴ «τὰ τέσσερα ριζώματα τῶν πάντων ἄκουγε πρῶτα». Μήπως ὅμως καὶ τὸ DNA δὲν ἔχει καὶ βασίζεται στὰ τέσσερα ριζώματά του, δηλαδὴ στὶς τέσσερις χημικὲς βάσεις τῆς ἀδενίνης (A), γουανίνης (G), θυμίνης (T) καὶ κυττοσίνης (cid:2)