ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

233ΜΑΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 14932
Φύλλο στό PDF
7 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Το ξύπνημα της Ακαδημίας Αθηνών από τον λήθαργο — ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ, Μ.
    ἀρχή: σελ. 14932 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 233

Κείμενο φύλλου

14932 ΔΑΥΛΟΣ/233, Μάιος 2001 νὰ κάνουν ἐντύπωση στοὺς ἀνθρώπους...». Αὐτὰ λοιπὸν τὰ κρόσσια, ποὺ ἐκεῖνος καυτηρίασε, τοῦ φόρεσαν σήμερα. Γιατί; Καὶ ἄλλοῦ: «Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ. Βλέπετε (προσέχετε) ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν ἐν ταῖς ἀγοραῖς...» (Μᾶρ. IB, 38). Σᾶς θυμίζει τίποτε αὐτό; Μετὰ τιμῆς Γιάννης A. Μαθὲς Πειραιᾶς Τὸ ξύπνημα τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸν λήθαργο Ἀγαπητέ μου κ. Λάμπρου, Εἶμαι ἀναγνώστης τοῦ «Δαυλοῦ» ἀπὸ δεκαπενταετίας καὶ διατηρῶ εὑρετήριο τῶν ἄρθρων του καὶ τῆς ὕλης του. Μοῦ προξένησεν ὄχι εὐχάριστη ἐντύπωσι τὸ ἄρθρο τοῦ συνεργάτου σας κ. Γ. Πετροπούλου μὲ τὸν τίτλο «Σαράντα παλικάρια» στὸ τεύχος 231. Τὸν κ. Πετρόπουλον ἐκτιμῶ γιὰ τὴν ἐν γένει ἀρθρογραφία του, τὶς βιβλιοκριτικές του καὶ τὶς ἐκτενεῖς μελέτες - βιβλία του («Ἡ Προομηρική μας Ποίηση», «Ἰχνηλασίες» κ.ἄ.). Τὸ ἄρθρο ἀναφέρεται στὴν πρόσφατη «Διακήρυξη» τῶν 40 ἀκαδημαϊκῶν (πε- ρίπου τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς Ἀκαδημίας μας) γιὰ τὸν κίνδυνο τοῦ ἐκλατινισμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου. Εἶναι ἐκτὸς ἀμφιβολίας, ὅτι ὁ «Δαυλὸς» ἔχει ἐπισημάνει τὸν κίνδυνο αὐτὸν καὶ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀποτροπή του. Μὲ τὸ ἄρθρο ὅμως αὐτὸ ὁ συνεργάτης σας ὄχι μόνο θεωρεῖ ἀσήμαντη τὴν ἄνω διακήρυξι, ἀλλὰ ἐμπαίζει καὶ ὅσους τὴν ὑπέγραψαν, ὑπενθυμίζοντας τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἀκαδημία δὲν ἐξεπλήρωσε μέχρι σήμερα τὶς βασικὲς ὑποχρεώσεις ποὺ τῆς ἀνέθεσεν ἡ Πολιτεία μὲ τὴν ἱδρυτική της πρᾶξι (νὰ συντάξῃ τὸ Λεξικὸ καὶ τὴν ὅλα τὰ ἔμβια ὄντα σὲ διάφορα ἀλλὰ ἀκριβῆ μείγματα καὶ μὲ αὐστηρὴ στερεοχημικὴ δομή. Ἔτσι ὁ Ἐμπεδοκλῆς μὲ τὴν τετρακτύν τῶν ριζωμάτων καὶ τοὺς 20 φυσητῆρες τῶν ἀμινοξέων ἀνταποκρίνεται πλήρως στὴ μοριακὴ δομὴ τοῦ DNA, ποὺ μεταφέρει γενετικὰ μηνύματα καὶ ὁδηγίες. Ὁ Ἐμπεδοκλῆς χωρὶς πείραμα ἢ σύγχρονες χημικὲς ἀναλύσεις καταφέρνει νὰ ὁραματισθῇ τὴ βάση τῆς μοριακῆς βιολογίας τῶν ἐμβίων ὄντων. Πέρα ὅμως ἀπὸ αὐτὰ ὁ Ἐμπεδοκλῆς προχωράει ἀκόμα πιὸ πέρα, βλέποντας (κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη) τὴν ὕπαρξη τεσσάρων (πέρα ἀπὸ τὰ τέσσερα ριζώματα) ἀπειροελαχίστων τμημάτων, τῶν λεγομένων ὁμοιομερῶν στοιχείων, ποὺ δημιουργοῦν τὰ ριζώματα. Μήπως τὰ τέσσερα ἀπειροελάχιστα στοιχεῖα συνθέτουν τὶς 4 βάσεις - ριζώματα. καὶ μήπως αὐτὰ ἀντιστοιχοῦν στὰ 4 βασικὰ στοιχεῖα (ἄνθραξ, ἄζωτο, (cid:2)
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →