14932 ΔΑΥΛΟΣ/233, Μάιος 2001 νὰ κάνουν ἐντύπωση στοὺς ἀνθρώ- πους...». Αὐτὰ λοιπὸν τὰ κρόσσια, ποὺ ἐκεῖνος καυτηρίασε, τοῦ φόρεσαν σήμε- ρα. Γιατί; Καὶ ἄλλοῦ: «Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ. Βλέπετε (προσέχετε) ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων ἐν στο- λαῖς περιπατεῖν ἐν ταῖς ἀγοραῖς...» (Μᾶρ. IB, 38). Σᾶς θυμίζει τίποτε αὐτό; Μετὰ τιμῆς Γιάννης A. Μαθὲς Πειραιᾶς Τὸ ξύπνημα τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸν λήθαργο Ἀγαπητέ μου κ. Λάμπρου, Εἶμαι ἀναγνώστης τοῦ «Δαυλοῦ» ἀπὸ δεκαπενταετίας καὶ διατηρῶ εὑρετήριο τῶν ἄρθρων του καὶ τῆς ὕλης του. Μοῦ προξένησεν ὄχι εὐχάριστη ἐντύπωσι τὸ ἄρθρο τοῦ συνεργάτου σας κ. Γ. Πετρο- πούλου μὲ τὸν τίτλο «Σαράντα παλικά- ρια» στὸ τεύχος 231. Τὸν κ. Πετρόπουλον ἐκτιμῶ γιὰ τὴν ἐν γένει ἀρθρογραφία του, τὶς βιβλιοκριτικές του καὶ τὶς ἐκτε- νεῖς μελέτες - βιβλία του («Ἡ Προομηρι- κή μας Ποίηση», «Ἰχνηλασίες» κ.ἄ.). Τὸ ἄρθρο ἀναφέρεται στὴν πρόσφατη «Διακήρυξη» τῶν 40 ἀκαδημαϊκῶν (πε- ρίπου τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς Ἀκα- δημίας μας) γιὰ τὸν κίνδυνο τοῦ ἐκλατι- νισμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου. Εἶναι ἐκτὸς ἀμφιβολίας, ὅτι ὁ «Δαυλὸς» ἔχει ἐπισημάνει τὸν κίνδυνο αὐτὸν καὶ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀποτροπή του. Μὲ τὸ ἄρθρο ὅμως αὐτὸ ὁ συνεργάτης σας ὄχι μόνο θεωρεῖ ἀσήμαντη τὴν ἄνω διακή- ρυξι, ἀλλὰ ἐμπαίζει καὶ ὅσους τὴν ὑπέ- γραψαν, ὑπενθυμίζοντας τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἀκαδημία δὲν ἐξεπλήρωσε μέχρι σή- μερα τὶς βασικὲς ὑποχρεώσεις ποὺ τῆς ἀνέθεσεν ἡ Πολιτεία μὲ τὴν ἱδρυτική της πρᾶξι (νὰ συντάξῃ τὸ Λεξικὸ καὶ τὴν ὅλα τὰ ἔμβια ὄντα σὲ διάφορα ἀλλὰ ἀκριβῆ μείγματα καὶ μὲ αὐστηρὴ στερεοχημικὴ δομή. Ἔτσι ὁ Ἐμπεδοκλῆς μὲ τὴν τετρακτύν τῶν ριζωμάτων καὶ τοὺς 20 φυσητῆρες τῶν ἀμινοξέων ἀνταποκρίνεται πλήρως στὴ μοριακὴ δομὴ τοῦ DNA, ποὺ μεταφέρει γενετικὰ μηνύματα καὶ ὁδηγίες. Ὁ Ἐμπε- δοκλῆς χωρὶς πείραμα ἢ σύγχρονες χημικὲς ἀναλύσεις καταφέρνει νὰ ὁραματισθῇ τὴ βάση τῆς μοριακῆς βιολογίας τῶν ἐμβίων ὄντων. Πέρα ὅμως ἀπὸ αὐτὰ ὁ Ἐμπεδοκλῆς προχωράει ἀκόμα πιὸ πέρα, βλέ- ποντας (κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη) τὴν ὕπαρξη τεσσάρων (πέρα ἀπὸ τὰ τέσσερα ριζώματα) ἀπειροελαχίστων τμημάτων, τῶν λεγομένων ὁμοι- ομερῶν στοιχείων, ποὺ δημιουργοῦν τὰ ριζώματα. Μήπως τὰ τέσσε- ρα ἀπειροελάχιστα στοιχεῖα συνθέτουν τὶς 4 βάσεις - ριζώματα. καὶ μήπως αὐτὰ ἀντιστοιχοῦν στὰ 4 βασικὰ στοιχεῖα (ἄνθραξ, ἄζωτο, �