14934 ΔΑΥΛΟΣ/233, Μάιος 2001 προέλευση τῆς Ἀλφαβήτου γιὰ παράδειγμα, ἀρνούμενοι κάθε ἐπιτευγμα τῶν Ἑλλήνων πρὸ τῆς χαρακτηρισμένης ὡς κλασσικῆς τους περιόδου. Ἑλληνικὴ παιδεία δὲν εἶναι ἡ ἱστορία τῶν Ἀβραὰμ, Δαυίδ καὶ Ἰησοῦ. Ἡ προσπάθεια ἐπιβολῆς τῆς ἑβραϊκῆς νοοτροπίας σὲ ἀντίθεση πρὸς τὴν ἑλληνικὴ σκέψη φέρνει τὴν σύγχυση, ὅπου μόνο τὸ ξένο στοιχεῖο μπορεῖ νὰ ἐπωφεληθῇ. Ἡ ἑβραιοχριστιανικὴ παιδεία μὲ τὰ κηρύγματα πὼς ἡ ζωὴ πάνω στὴ γῆ εἶναι προσωρινὴ κι ἡ μέλλουσα στοὺς οὐρανοὺς εἶναι ἡ αἰώνια, ἀποκοιμίζει κι ἀδρανοποιεῖ. Ἐπιτυχία τους θὰ ἦταν, ἂν μποροῦσαν νὰ στείλουν τοὺς ἐλεύθερους ἐξορία στὰ μοναστήρια, ὅπως οἱ μαρξιστὲς στὰ ἀπομονωτήρια τῆς Σιβηρίας, γιὰ ν’ ἀπαλλαγοῦν ἀπ’ τὸν ἀντίλογο. Πάντα οἱ Ἕλληνες εἴμαστε ἀριθμητικὰ λιγώτεροι, ἔχουμε ὅμως τὸ χάρισμα τοῦ Λόγου καθὼς κι ἀπεριόριστη ψυχικὴ δύναμη. Γι’ αὐτὸ ἐνδόμυχα μᾶς ἀποζητοῦν οἱ κουρασμένοι ἀπ’ τὰ δόγματα λαοὶ τοῦ κόσμου. Δὲν ἔχουμε, παρὰ νὰ τοὺς ξαναδώσουμε τὸ στῖγμα μας. Μετὰ τιμῆς Νικηφόρος Πολίτης Heswall, Ἀγγλία Ἡ βεβήλωση τοῦ ἱεροῦ χώρου τοῦ Μαραθῶνος Κύριε διευθυντά, Μὲ τὰ ὑπάρχοντα ἀρχαιολογικὰ δεδομένα ἡ τοποθεσία ποὺ ἔχει ἐπιλεγῆ ἀπὸ τοὺς ἁρμόδιους γιὰ τὴν κατασκευὴ τοῦ κωπηλατοδρομίου, ποὺ εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς πεδιάδας τοῦ Μαραθῶνος, ὅπου διεξήχθη ἡ μεγάλη μάχη, δὲν νομίζω ὅτι μπορεῖ νὰ προσδιορισθῇ μὲ ἀπόλυτη ἀκρίβεια, ἀλλὰ εὐνόητον εἶναι, ὅτι, γιὰ νὰ παραταχθῇ ὁ στρατὸς τῶν Περσῶν (κατὰ μὲν τὸν Πλάτωνα ὁ στρατὸς τῶν Περσῶν καὶ τῶν συμμάχων τους ἔφθανε τὶς 500.000, ἀριθμὸς ὑπερβολικὸς κατὰ νεωτέρους ἱστορικούς, τῶν δὲ Ἑλλήνων τὶς 11.000, ἐκ τῶν ὁποίων 10.000 Ἀθηναῖοι καὶ 1.000 Πλαταιεῖς, ἀλλὰ στὸν ἄνω ἀριθμὸ τῶν Ἀθηναίων δέον νὰ προστεθῇ καὶ ἔνας ἀριθμὸς ἐλαφρῶς ὡπλισμένων), ὁπωσδήποτε θὰ εἶχε καταληφθῆ μεγάλη ἔκτασι τῆς πεδιάδος τοῦ Μαραθῶνος. Τὸ ἔτος 1890 ἀνεκαλύφθη ὁ Τύμβος τῶν Ἀθηναίων πολεμιστῶν, ὁ ὁποῖος εὑρέθη στὸ κέντρο σχεδὸν τῆς πεδιάδας. Ἐν συνεχείᾳ, τὸ ἔτος 1969, ὁ καθηγητὴς Ἀρχαιολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Σπυρ. Μαρινᾶτος μετὰ ἀπὸ ἐπίπονες ἔρευνες μιᾶς 10ετίας ἀνεκάλυψε τὸν Τύμ- βο τῶν Πλαταιέων. Μετὰ καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν σπουδαία ἀνακάλυψι προσδιωρίσθη ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς κατὰ προσέγγισιν ἡ περιοχή, ὅπου διεξήχθη ἡ μάχη. Ἀλλὰ καίτοι δὲν εἶναι δυνατόν μὲ τὰ ὑπάρχοντα ἕως σήμερα εὑρήματα νὰ προσδιορισθῇ ἐπακριβῶς τὸ σημεῖο τῆς μάχης, ὡς ἀνεφέρθη καὶ ἀνωτέρω, ἀπὸ ὅλους μας ἡ περιοχὴ αὐτὴ θεωρεῖται ἱερὸς χῶρος. Ὅταν δὲ περνοῦμε ἀπὸ τὴν περιοχὴ αὐτή, ἐπικρατεῖ ἡ γαλήνη τοῦ τοπίου, τὸ ὁποῖον ὄντως ἔχει παραμείνει ταπεινὸ καὶ φυσικό. Στὸ ὅτι σὲ μερικὰ σημεῖα ἡ περιοχὴ «φιλοξενεῖ» σκουπίδια, σὲ αὐτὸ φυσικὰ δὲν πταίει τὸ τοπίο τοῦ Μαραθῶνος, ἀλλὰ οἱ ἁρμόδιοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιμελοῦνται τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ χώρου. Καὶ νῦν ἀνακύπτουν τὰ ἐρωτήματα: Γιατὶ νὰ θέλουμε στὸν χῶρον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἔχει παραμείνει γαλήνιος καὶ φυσικὸς ἀλλὰ καὶ προσιτὸς γιὰ κάθε πολίτη (Ἕλληνα ἢ ξένο), νὰ τὸν μετατρέψουμε σὲ τσιμεντούπολι μὲ τὸ κωπηλατοδρόμιο, τὰ καταστήματα κ.λπ. ἐγκαταστάσεις, μὲ τὴν συνεπαγόμενη βεβήλωσι καὶ τὴν ἀλλοίωσι τοῦ περιβάλλοντος; Μήπως θὰ ἔπρεπε ἐδῶ, στὴν Ἑλλάδα,