Γιὰ μία Ἑλληνικὴ Θρησκεία τῆς ἐλεύθερης ἔρευνας Σχετικὰ μὲ τὰ δημοσιευθέντα στὰ τελευταῖα τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ» περὶ τοῦ Δωδεκαθέου, θὰ ἤθελα νὰ παραθέσω τὶς παρακάτω ἀπόψεις μου, περὶ τοῦ Ἰουδαιοχριστιανισμοῦ καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Θρησκείας. Ὁ Ἑλληνισμὸς πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια δημιούργησε τὴν θρησκεία του, τῆς ὁποίας ἡ φύση ἦταν πολυθεϊκή, συνυπαρχουσῶν ὅμως τῆς μονοθεϊκῆς, τριαδικῆς καὶ δωδεκαθεϊκῆς φύσεως, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν θεολογία τῶν Πλάτωνος, Ἀριστοτέλη, Νεοπλατωνικῶν καὶ ἄλλων. Ἡ σημαντικώτερη διαφορὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὸν Ἰουδαιοχριστιανισμὸ κατὰ τὴν ἄποψή μου, ὅσον ἀφορᾶ στὶς ἀρχές, εἶναι ἡ ἀποδεικτικὴ λογική, ἡ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα δηλαδή, τὴν ὁποία, ἐνῷ οἱ θεολόγοι τοῦ Ἰουδαιοχριστιανισμοῦ τὴν χρησιμοποιοῦν γιὰ τὴν προώθηση τῶν ἀπόψεών τους ἢ τὴν ἀνάγουν σὲ κείμενα τῶν Πατέρων, ποὺ ὅμως ἀπουσιάζει καὶ ἀπὸ αὐτά, ἢ ὁμιλοῦν γιὰ «θεόπνευστα» κείμενα, τὴν ἀποκλείουν ὅμως ἀπὸ τὸν ἐπιστημονικὸ ἔλεγχο τῶν ἐκκλησιαστικῶν αὐτῶν κειμένων. Ἐπειδὴ περάσανε 17 αιῶνες ἀπὸ τὴ βίαιη ἐπιβολὴ τοῦ Ἰουδαιοχριστιανισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ ἐπανέλθωμε στὴν προτέρα τάξη; Ναί, πρέπει νὰ ἐπανέλθουμε στὴν προτέρα τάξη, ἀναβαθμισμένη ὅμως μὲ τὰ σημερινὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα, τὴ σημερινὴ πραγματικότητα. Αὐτὸ ἔκαναν στὴν ἐποχή τους ὁ Πλάτων, ὁ Ἀριστοτέλης, οἱ Νεοπλατωνικοὶ καὶ ἄλλοι, ὅπως τὸ ἴδιο θὰ κάνανε, ἂν ζούσανε, καὶ σήμερα. Δηλαδὴ μία Ἑλληνικὴ Θρησκεία, ποὺ ἑδράζεται στὴν ἑλληνικὴ ψυχοσύνθεση, τὴν ἀπόδειξη, τὴν φιλοσοφία καὶ τὴν ἐπιστημονικὴ λογική. Νὰ μὴν μᾶς διαφεύγῃ, ὅτι ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ὅπως διατυπώνεται ἰουδαιοχριστιανικά, δὲν ἀποδεικνύεται· καὶ ἡ πίστη ἔχει θέση μόνο στοὺς ἀδαεῖς, στοὺς ὁποίους ἄλλοι περνοῦν ψευδοδιλήμματα καὶ θέσεις ἢ ἀπόψεις, ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται. Ὁ Ἑλληνισμὸς δὲν εἶχε καὶ οὔτε ἔχει εἴδωλα, γιατί ὅλη ἡ κοσμοθεωρία του βασιζότανε στὴν ἀποδεικτικὴ λογικὴ καὶ τὴν ἐπιστημονικὴ ἔρευνα, ἐπεκτείνοντας διαχρονικὰ τὸ γνωστικὸ πεδίο, τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν πραγματικότητα δυναμικὰ καὶ ὄχι στεῖρα στατικά. Βασίλειος Διαμαντάκης Χημικὸς Μηχανικὸς ΕΜΠ