O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἕνα εἶναι τὸ ὁλοκαύτωμα Τί νὰ σᾶς πῶ, ρὲ παιδιά. Θαυμάζω τὴν νομική σας κατάρτιση. Ἐπιτέλους δώσατε τὸν ὁρισμὸ τῆς γενοκτονίας. Ἔτσι δηλαδή, γιὰ νὰ μὴ λένε ὅ,τι θέλουν μερικοὶ-μερικοὶ φασίστες καὶ ἐθνικιστές. Καὶ χαίρομαι ἰδιαίτατα, ποὺ ἡ ἐξαφάνιση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας δὲν ἦταν προϊὸν γενοκτονίας. Μπά, καλέ, τί λέτε; Κάτι μικροσφαγοῦλες ἔγιναν, γιὰ νά ’χουν κάτι νὰ κάνουν στὸν ἐλεύθερο χρόνο τους οἱ τσέτες καὶ ὁ λοιπὸς εὐγενὴς τουρκικὸς ὄχλος. Ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ γενοκτονία ἡ σφαγὴ ἑνὸς ἑκατομμυρίου Μικρασιατῶν κατὰ τὸν κ. Καψῆ, ἢ ἑξακοσίων σαράντα χιλιάδων κατ’ ἄλλην πηγή. Ὅσο γιὰ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, αὐτὰ εἶναι ποὺ οἱ τρισκατάρατοι ἐθνικιστὲς τὰ παραποίησαν, καθότι ἀντιδραστικοί. Ἀκούσατε τίποτε γιὰ τὰ Τάγματα Ἐργασίας τοῦ Κεμάλ; Τίποτε. Ἴσως γιατὶ κανεὶς δὲν γύρισε, γιὰ νὰ τὰ περιγράψῃ. Εἴδατε τίποτε σφαγὲς στὴν Σμύρνη, στὸ Ἀϊδίνι καὶ ἀλλοῦ; Ἀκόμη καὶ ἡ φωτιὰ στὴν Σμύρνη μπῆκε κατὰ λάθος, ὅταν ὁ φιλέλλην Νουρεντὶν πασσᾶς ἄναψε τσιγάρο δίπλα σὲ δεξαμενὴ καυσίμων. Μὰ πάνω ἀπ’ ὅλα σᾶς συγχαίρω γιὰ τὴν συνέπειά σας. Ὁ νόμος, ποὺ ὥριζε τὴν «14ην Σεπτεμβρίου ὡς ἡμέραν ἐθνικῆς μνήμης τῆς γενοκτονίας τοῦ Μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὸ τουρκικὸν κράτος», ψηφίστηκε ὁμοφώνως. Καὶ πρὶν ἐκδοθῇ τὸ προεδρικὸ διάταγμα, μετὰ τρία χρόνια, θυμηθήκατε τὸν ὁρισμὸ τῆς γενοκτονίας. Καλά! Ἐντάξει γνωρίζω ὅτι μερικοὶ ἐξ ὑμῶν, ὅταν εἶστε εἰς τὸ Κοινοβούλιον, λειτουργεῖτε πολὺ χριστιανικά: «Μὴ γνώτω ἡ δεξιά σου, τὶ ποιεῖ ἡ ἀριστερά σου». Ἄλλωστε γιὰ μερικοὺς ἀπὸ σᾶς μιὰ καλὴ δημοκοπία στὸ Κάτω Κουτσοχώρι εἶναι ἀπείρως πιὸ ἐπωφελὴς ἀπὸ τὴν συντήρηση τῆς ἐθνικῆς μνήμης. Καὶ βέβαια, ὅπως εἶναι γνωστόν, οἱ σφαγμένοι τῆς Μικρασίας δὲν ψηφίζουν. Ὅμως, ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, καλῶς ἀπαλείφθηκε ἡ λέξις «γενοκτονία» ἀπὸ τὸν νόμο. Ναί! Ναί! Στὴν Μικρασία δὲν ὑπῆρξε καμμιὰ γενοκτονία. Μιὰ καὶ μοναδικὴ εἶναι ἡ γενοκτονία: Τὸ ὁλοκαύτωμα τῶν Ἑβραίων. Γι’ αὐτὸ αἰσθάνομαι ἀγαλλίαση, ὅταν σᾶς βλέπω νὰ διαγκωνίζεσθε, ποιός θὰ πρωτοπάῃ στὸ μνημόσυνο τῆς ἐν Ἀθήναις Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος. Γιῶργος Πετρόπουλος