H ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ 16ΧΡΟΝΗΣ ΚΑΝΗΦΟΡΟΥ ΣΕ ΓΡΑΜΜΙΚΗ A Ἀποκρυπτογράφηση μιᾶς ἐπιγραφῆς ἐπάνω σὲ χρυσῆ μινωικὴ καρφίτσα Μία ὡραιότατη περόνη (καρφίτσα) δώρησε πρὶν δέκα πέντε χρόνια περίπου ὁ J.P. Οlivierστὸ Μουσεῖο Ἁγίου Νικολάου (ἀριθ. 9675). Εἶχε ἀγορασθῆ ἀπὸ αὐτὸν στὸ Βέλγιο καὶ θεω- ρεῖται ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὰ Μάλια, σίγουρα πάντως ἀπὸ πε- ριοχὴ ποὺ εἶχε δεχθῆ Ἀρκαδικὴ ἐπιρροή, δηλαδὴ τὸν σημερινὸ νομὸ Ἡρακλείου Κρήτης καὶ εἰδικὰ τὴν ἐπαρχία Πεδιάδος. Ἡ φωνητικη της ἀπόδοση: si-de-wa-si ka-ni-ja-ra se-ja za-qi-se-nu-ti si-pede. Σὲ μεταγραφή: Σιδεύνασι κανιζάρα σεία δαϊσέμνυσι σπενδὲς Σὲ μετάφραση: «Δεκαεξάχρονη (ἢ δεκαπεντάχρονη) κανηφόρα, θὰ εἶσαι σεμνυνόμενη (θὰ φαίνεσαι σεμνή) στὴ θυσία καὶ στὶς σπονδές.» Ἀναλυτικά: si-de-wa-si= ἀπὸ τὸ σιδεύνης, ὁ: στὴ Λακωνικὴ διάλεκτο ὁ ἔφηβος ἡλι- κίας δεκαπέντε ἢ δεκαέξι ἐτῶν. Ἐτυμολογία: Κατὰ μία ἄποψη πρόκειται γιὰ παρωνύμιο σχηματισμένο ἀπὸ τὰ σίδη =«ροδιὰ» + εὔνης(εὐνὴ= «κλίνη», πρβλ. χλο-εύνης). ka-ni-ja-ra= κανηφόρος, ον:1. αὐτὸς ποὺ φέρει κάνιστρο, 2. (τὸ θηλ. ὡς οὐσιαστικὸ) ἡ κανηφόρος = α) τίτλος ἱέρειας, β) (στὸν πληθ.) αἱ κανηφόροι= 1) ὀνομασία τῶν παρθένων, ποὺ κρατοῦσαν πάνω στὸ κεφάλι κάνιστρα μὲ τὰ ἱερὰ σκεύη κατὰ τὴν τέλεση ἑορταστικῶν πομπῶν, 2) τὰ ἔργα τέχνης ποὺ ἀνα- παριστοῦσαν τὶς κανηφόρους. Ἐτυμολογία: κανηφόρος<κανε-η-φόρος(ἀντὶ τοῦ ἀναμενόμενου κανεο-φόρος) <κάνεον =«πανέρι» +φόρος(<φέρω), πρβλ.