Μόνο τὸ ἐλεύθερο ἄτομο, ποτὲ ἡ ὀργάνωση Ὅταν ἡ διεθνὴς προπαγάνδα συναντιέται μὲ τοὺς ἡμιμαθεῖς τῆς σήμερον, τοὺς ὁποίους ἡ ἴδια διαμόρφωσε καὶ τροφοδοτεῖ, αὐτοὶ σὰν κυνηγημένα πουλιὰ συνωθοῦνται στὴ μόδα τῆς θολοκουλτούρας· καταπίνουν ὅ,τι τοὺς σερβίρουν, γιατὶ δὲν ἔχουν ἐνημέρωση καὶ διασταυρωτικὴ κρίση, ποὺ θὰ τοὺς ἔκανε εὔκολα νὰ σταθοῦν στὰ πόδια τους. Λένε: Ὁ πολιτισμὸς ἔρχεται ἐξ Ἀνατολῶν! Ἀκόμα ὅμως μέχρι σήμερα ἡ κοινωνική, πνευματική καὶ θρησκευτικὴ κατάσταση τῆς Ἀνατολῆς μόνο θυμηδία γεννᾶ. Ἔχει στοιχεῖα μεταφυσικά, δὲν ἔχει τὴ βάση τῆς Φύσης που εἶχε Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα. Τὸ Ἰουδαϊκὸ πνεῦμα μὲ τὴν ἁλυσίδα του: μεσαίωνας, καπιταλισμός, μαρξισμός, σοσιαλισμός, πλανηταρχία ἔρχεται σὲ σκοταδιστικὴ σύγκρουση μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα. Ἀπὸ πολιτικὴ ἄποψη ἕνας Περικλῆς μὲ τὴν Ἀθηναϊκὴ Δημοκρατία μὲ ποιούς νὰ συγκριθῇ; Οἱ καταπληκτικὲς θεότητες τῆς Ἀρχαιότητας θὰ συγκριθοῦν μὲ τὸν Γιαχβέ; Ὁ Ἀπόλλων, ἡ Ἀθηνᾶ, ὁ Δίας, ἡ Ἀφροδίτη – καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ποιοί; Οἱ ἅγιοι ἢ οἱ ἀνώμαλοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης; Ὄχι, ἂς ἔρθουν νὰ σταθοῦν μπροστά τους. Ἄλλωστε οἱ θεότητες στὴν Ἀρχαιότητα περνοῦσαν μέσα ἀπὸ τὴ μεγάλη Τέχνη, ὅπου γίγαντες τοὺς ἔφτειαξαν ὡς ἀξεπέραστα ἀνθρώπινα πλάσματα αἰσθητικά. Μήπως ὁ φτωχὸς τοῦ χριστιανισμοῦ ἢ ὁ προλετάριος τοῦ μαρξισμοῦ θὰ ἀντιταχθοῦν στὸν ἐλεύθερο πολίτη τῆς Ἀθήνας; Θλιβερὲς ἀνθρώπινες φιγοῦρες, γιὰ νὰ σταθῇ ἡ ἀχαμνὴ κοσμοθεωρία τους, ἡ ὁποία στὸν πυρῆνα της εἶναι οἰκονομίστικη καὶ καταναγκαστική, καλύπτοντας μὲ τὴν τρίτη της διάσταση, τὸν δόλο, τὴ μεγαλοσύνη τῆς Ἀρχαιότητας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὠργίασε ἡ ἑβραιοχριστιανικὴ προπαγάνδα ὑπὸ τὶς μορφὲς τοῦ βυζαντινισμοῦ καὶ τῆς ρωμιοσύνης τὶς ἡμέρες τοῦ ξενόφερτου Πάσχα, ποὺ ἀντικατέστησε βίαια ἀσύλληπτες ἀπὸ τὰ δικά μας μυαλὰ ἀνοιξιάτικες γιορτὲς τῆς Ἀρχαιότητας. Θὰ πρέπει νὰ καταλάβουν οἱ γραικύλοι αὐτοί, ὅτι οὐδεμία διάσταση τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς ἀνέπτυξε ὁ χριστιανισμὸς ἐκτὸς ἀπὸ ἐκείνη τῆς καταπίεσης, τοῦ ἁμαρτήματος, τοῦ δόλου. Ψαρεύουν στὰ θολὰ νερὰ τῆς ἁπανταχοῦ χριστιανικῆς «κουλτούρας» συγκείμενης ἀπὸ νομπελίστες (τὸ βραβεῖο τῆς νιτρογλυκερίνης) ἕως θρησκευτικοὺς μουσικούς, τῶν ὁποίων τὰ ἔργα ἐμπρὸς στὸν προμηθεϊκὸ Μπετόβεν, τὸν τιτάνα αὐτὸν τοῦ