Μόνο τὸ ἐλεύθερο ἄτομο, ποτὲ ἡ ὀργάνωση Ὅταν ἡ διεθνὴς προπαγάνδα συναντιέται μὲ τοὺς ἡμιμαθεῖς τῆς σή- μερον, τοὺς ὁποίους ἡ ἴδια διαμόρφωσε καὶ τροφοδοτεῖ, αὐτοὶ σὰν κυ- νηγημένα πουλιὰ συνωθοῦνται στὴ μόδα τῆς θολοκουλτούρας· κατα- πίνουν ὅ,τι τοὺς σερβίρουν, γιατὶ δὲν ἔχουν ἐνημέρωση καὶ διασταυ- ρωτικὴ κρίση, ποὺ θὰ τοὺς ἔκανε εὔκολα νὰ σταθοῦν στὰ πόδια τους. Λένε: Ὁ πολιτισμὸς ἔρχεται ἐξ Ἀνατολῶν! Ἀκόμα ὅμως μέχρι σή- μερα ἡ κοινωνική, πνευματική καὶ θρησκευτικὴ κατάσταση τῆς Ἀνα- τολῆς μόνο θυμηδία γεννᾶ. Ἔχει στοιχεῖα μεταφυσικά, δὲν ἔχει τὴ βά- ση τῆς Φύσης που εἶχε Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα. Τὸ Ἰουδαϊκὸ πνεῦμα μὲ τὴν ἁλυσίδα του: μεσαίωνας, καπιταλισμός, μαρξισμός, σοσιαλι- σμός, πλανηταρχία ἔρχεται σὲ σκοταδιστικὴ σύγκρουση μὲ τὴν Ἑλλη- νικὴ Ἀρχαιότητα. Ἀπὸ πολιτικὴ ἄποψη ἕνας Περικλῆς μὲ τὴν Ἀθη- ναϊκὴ Δημοκρατία μὲ ποιούς νὰ συγκριθῇ; Οἱ καταπληκτικὲς θεότη- τες τῆς Ἀρχαιότητας θὰ συγκριθοῦν μὲ τὸν Γιαχβέ; Ὁ Ἀπόλλων, ἡ Ἀθηνᾶ, ὁ Δίας, ἡ Ἀφροδίτη – καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ποιοί; Οἱ ἅγιοι ἢ οἱ ἀνώμαλοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης; Ὄχι, ἂς ἔρθουν νὰ σταθοῦν μπρο- στά τους. Ἄλλωστε οἱ θεότητες στὴν Ἀρχαιότητα περνοῦσαν μέσα ἀπὸ τὴ μεγάλη Τέχνη, ὅπου γίγαντες τοὺς ἔφτειαξαν ὡς ἀξεπέραστα ἀνθρώπινα πλάσματα αἰσθητικά. Μήπως ὁ φτωχὸς τοῦ χριστιανισμοῦ ἢ ὁ προλετάριος τοῦ μαρξι- σμοῦ θὰ ἀντιταχθοῦν στὸν ἐλεύθερο πολίτη τῆς Ἀθήνας; Θλιβερὲς ἀνθρώπινες φιγοῦρες, γιὰ νὰ σταθῇ ἡ ἀχαμνὴ κοσμοθεωρία τους, ἡ ὁποία στὸν πυρῆνα της εἶναι οἰκονομίστικη καὶ καταναγκαστι- κή, καλύπτοντας μὲ τὴν τρίτη της διάσταση, τὸν δόλο, τὴ μεγαλο- σύνη τῆς Ἀρχαιότητας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὠργίασε ἡ ἑβραιοχριστιανικὴ προπαγάνδα ὑπὸ τὶς μορφὲς τοῦ βυζαντινισμοῦ καὶ τῆς ρωμιοσύνης τὶς ἡμέρες τοῦ ξε- νόφερτου Πάσχα, ποὺ ἀντικατέστησε βίαια ἀσύλληπτες ἀπὸ τὰ δικά μας μυαλὰ ἀνοιξιάτικες γιορτὲς τῆς Ἀρχαιότητας. Θὰ πρέπει νὰ κα- ταλάβουν οἱ γραικύλοι αὐτοί, ὅτι οὐδεμία διάσταση τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς ἀνέπτυξε ὁ χριστιανισμὸς ἐκτὸς ἀπὸ ἐκείνη τῆς καταπίεσης, τοῦ ἁμαρτήματος, τοῦ δόλου. Ψαρεύουν στὰ θολὰ νερὰ τῆς ἁπαντα- χοῦ χριστιανικῆς «κουλτούρας» συγκείμενης ἀπὸ νομπελίστες (τὸ βρα- βεῖο τῆς νιτρογλυκερίνης) ἕως θρησκευτικοὺς μουσικούς, τῶν ὁποίων τὰ ἔργα ἐμπρὸς στὸν προμηθεϊκὸ Μπετόβεν, τὸν τιτάνα αὐτὸν τοῦ