O ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Πρὸς Θεοῦ, ὄχι διχασμὸς! Ἐμπρὸς λοιπόν, σηκώστε το! Δὲν εἶναι βαρύ. Δὲν εἴδατε τὸν «μεγάλο» στὸ συλλαλητήριο, πῶς τὸ σήκωσε καὶ τὸ κουνοῦσε πέρα-δῶθε, λὲς καὶ βρισκόταν σὲ ντέρμπυ; Ἐπίτηδες ἔστειλε καὶ τοῦ τό ’φεραν ἀπὸ τὴν Ἁγία Λαύρα, γιὰ νὰ κάνῃ τζερτζελέ. Μὰ ναί! Δὲν ἀπατᾶσθε, αὐτὸ εἶναι. Αὐτὸ ποὺ κάποτε σήκωσε καὶ ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός. (Τώρα βέβαια σιγὰ νὰ μὴν τὸ σήκωσε καὶ ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Νορβηγός, ἀλλὰ ἐσεῖς αὐτὸ θὰ πιστεύετε.) Ἄλλωστε μὲ τέτοιου εἴδους κολοκύθια περὶ Ἁγίων Λαυρῶν, Κρυφῶν Σχολειῶν, «Θελημάτων Θεοῦ» καὶ ἄλλων τεκμηριωμένων ἱστορικῶν παραμυθιῶν σᾶς πιπιλάω τὰ μυαλὰ τόσα χρόνια. Ὑπακούστε λοιπόν, πρὶν πάθω ταπιροκρανίωση (καλό!) καὶ πάψτε νὰ ἀκοῦτε τοὺς «ἀνόητους» καὶ «ἀνιστόρητους», ποὺ σᾶς διχάζουν ἀποκαλύπτοντας αὐτὰ ποὺ ἐγὼ ἐπιμελῶς ἀποκρύπτω καὶ παρασιωπῶ, γιὰ νὰ σᾶς κρατῶ στραβ..., παρντὸν ἑνωμένους. Γι’ αὐτὸ σᾶς λέω, ἀδέλφια μου, ἀλῆτες, πουλιά, ἀπομονώστε καὶ ἀγνοήστε τοὺς ξεπουλημένους προδότες, ποὺ προσβάλλουν τὶς πατροπαράδοτες πεποιθήσεις τοῦ ρωμαίικου γίγνεσθαι. Τραγουδήστε μαζί μου, ὅπως τὰ κατηχητόπουλα, «ἀδελφωμένοι καὶ ἑνωμένοι μαζὶ θὰ προχωροῦμε». Διαβάστε καὶ κανένα ἄλλο ἔντυπο, ἀπ’ αὐτὰ ποὺ κυκλοφοροῦν στὴν πιάτσα τελευταίως. Τοῦ ἑνὸς μάλιστα ὁ ἐκδότης, ἄλλοτε ἀπηνὴς διώκτης τοῦ θεοκρατισμοῦ, μετεστράφη ὡς νέος Σαοὺλ καὶ «εἶδε τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἔλαβεν πνεῦμα ἐπουράνιον» καὶ ἐπεδόθη μετὰ μανίας στὸν ἑνωτικὸ ἀγῶνα. Θαῦμα, ἀδελφοί μου! Μπροστὰ σ’ αὐτὸ τὸ γεγονὸς τύφλα νά ’χῃ τὸ θαῦμα μὲ τὴν αἰμορραγοῦσα εἰκόνα στὴν Κηπούπολη (κι ἀπὸ ’κεῖ καλὰ τὰ ’κονομήσαμε, δόξα Σοι ὁ Γιαχβέ!). «Τὸ πλῆθος φύσει ἀνδραποδῶδες», ὅπως ἔλεγε κι ὁ μυριαναθεματισμένος Ἀριστοτέλης. Κι αὐτὸ ἐγὼ τὸ γνωρίζω καλὰ καὶ πράττω ἀνάλογα μὲ τὶς περιστάσεις. Ἐσεῖς βέβαια δὲν τὸ συνειδητοποιεῖτε, ἀλλὰ δὲν πειράζει, φτάνει ποὺ τὸ συνειδητοποιῶ ἐγὼ καὶ σᾶς βάζω στὸ σωστὸ δρόμο. Τὸ δρόμο ποὺ ὠδήγησε στὴν ἱστορικὴ ζύμωση Ἑλληνισμοῦ-Χριστιανισμοῦ. Μετὰ τὴ ζύμωση, ὡς γνωστόν, ἐπακολούθησε τὸ ψήσιμο σὲ σιγανὴ φωτιὰ ἐπὶ αἰῶνες, γιὰ νὰ φτάσουμε σήμερα νὰ ἀπολαμβάνουμε τὸν γλυκύτατον ἄρτον τῆς Ρωμιοσύνης τὸν ἐπιούσιον. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν ὄχι διχασμός. Μὴν πέσετε στὴν παγίδα τῶν ἐπιτήδειων. Γιὰ νὰ τὴν ἀποφύγετε, σᾶς συνιστῶ τρεῖς δοκιμασμένους τρόπους: μὴν σκέπτεσθε, μὴν ἐρευνᾶτε καὶ μὴν ἁμαρτάνετε ἀσχολούμενοι μὲ ὁτιδήποτε ποὺ δὲν συνάδει μὲ τὸν ἑλληνοχριστιανισμό. Προπάντων νὰ ἀκοῦτε τοὺς λόγους τοῦ μεγάλου (κυκλοφοροῦν καὶ σὲ βιντεοκασσέττα μὲ τέσσερα μόλις κουπόνια). Τηρήστε λοιπὸν αὐτὰ τὰ ἁπλᾶ καὶ ὀλίγα, γιατί, ἐὰν ἀλλάξετε νοοτροπία καὶ μυαλά, δὲν γλυτώνετε οὔτε ἐσεῖς ἀπὸ τὸ ἐπερχόμενο σφυροκόπημα τῶν ἑνωτικῶν μου κατηχητῶν καὶ κατόπιν οὔτε ἐγὼ ἀπὸ τὸ Σάρωθρον