HHHH KKKK IIII NNNN HHHH ΣΣΣΣ IIII ΣΣΣΣ TTTT ΩΩΩΩ NNNN IIII ΔΔΔΔ EEEE ΩΩΩΩ NNNN OYPANIA TOYTOYNTZH, Τὰ Μυστήρια τῶν Ἑλλήνων Τὸ βιβλίο «Τὰ Μυστήρια τῶν Ἑλλήνων. – Μύθος καὶ Λόγος στὴν Προχριστιανικὴ Ἑλλάδα» τῆς Οὐκρανίας Τουτουντζῆ, διδάκτορος Κοινωνικῶν καὶ Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, ἀποτελεῖ ὀξυδερκῆ διείσδυσι στὸν προχριστιανικὸ συμπαντικὸ μοναδικὸ πολιτισμὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν ὑψιπετῶν διανοητῶν τους. Ἡ ὡριμότης καὶ περιγραφικὴ ἱκανότης της ἀναδεικνύει μὲ ἁπλότητα καὶ παρρησία τὸν Ἑλληνισμό, ποὺ ἐλευθέρωσε τὸν ἄνθρωπο μελετῶντας τὴν φύσι, φιλοσοφῶντας δι’ ἐμπνευσμένων φυσικῶν καὶ λοιπῶν φιλοσόφων καὶ διανοητῶν. Μὲ τὰ Μυστήρια, τοὺς θεοὺς καὶ τὶς ἀλληγορίες τους, τοὺς ἡμιθέους καὶ ἥρωές της διέλυσε τὴν πνευματικὴ σύγχυσι, τὴν ἄγνοια, τὴν βαρβαρότητα καὶ τὶς προλήψεις. Ὁ Ἑλληνικὸς Μύθος καὶ ὁ Λόγος ἐδίδαξαν, ὅτι γέννησις, θάνατος καὶ ἀναγέννησις εἶναι ἀλληλουχία τῆς ζωῆς. Τὸν θάνατο ὁ Ἕλλην ἀντιμετώπιζε ὡς φυσικὴ διαδικασία. Ἡ φιλοσοφία καὶ τὰ Μυστήρια ἦσαν «παιδεία θανάτου». Ἀπελάμβανε τὴν Μητέρα Φύσι, κατενόει τὸ μεγαλεῖο τοῦ Ἔρωτος Φάνητος, τοῦ δημιουργοῦ τῆς ἁρμονίας καὶ ἰσορροπίας τοῦ σύμπαντος. Ἦτο λάτρης τοῦ ὡραίου καὶ ἀληθοῦς. Δημιούργησε τὶς ἐπιστῆμες, ἐλάτρεψε τὶς Μοῦσες, ἔζη ἀπολλώνια καὶ διονυσιακά. Αὐτὸν τὸν πολιτισμὸ ἰσοπέδωσαν μανιασμένοι ἄξεστοι κήρυκες, ἐπελθούσης νέας τότε τάξεως, ὑποκινούμενοι ἀπὸ πνευματοκτόνο βαρβαρότητα δογ- Τὰ ἱερὰ λείψανα τῆς δεισιδαιμονίας Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Τὸν τέταρτο αἰῶνα μ.X. ὁ Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνὸς ἔγραφε στὸν ἅγιο Ἱερώνυμο: «Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερους μύθους, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ ἐντυπωσιάζουμε τὸν ὄχλο. Ὅσο λιγώτερο καταλαβαίνει ὁ ὄχλος, τόσο πιὸ ἐνθουσιώδης γίνεται. Οἱ Πατέρες καὶ οἱ Δάσκαλοί μας δὲν ἔλεγαν πάντοτε τί σκέφτονταν, ἀλλὰ ἔλεγαν αὐτὸ ποὺ τοὺς ὑπαγόρευαν οἱ συνθῆκες καὶ οἱ ἀνάγκες.» Ὁ δὲ ἐπίσκοπος Συνέσιος τὸ 400 μ.X. ἔγραφε: «Ὁλαὸς ζητάει ἐπίμονα νὰ τὸν ἐξαπατᾶς, ἀλλιῶς δὲν μπορεῖς νὰ κάνῃς τίποτα μ’ αὐτόν.» Στὸ βιβλίο του «Ἀρχαῖες Ἐπιβιώσεις στὸν Χριστιανισμὸ» ὁ Γιῶργος Σιέττος γράφει: «Ἡ Βυζαντινὴ Ἐκκλησία κατώρθωσε νὰ συγκεντρώσῃ στὴν Κωνσταντινούπολι τὰ σπάργανα τοῦ Χριστοῦ, τὸ που(cid:2)