Ἡ πολιορκημένη Ἀκρόπολη Στὸ σημεῖο προσβάσεως πρὸς τὸ Σύμβολο τοῦ Παγκό- σμιου Πολιτισμοῦ, τὴν Ἀκρόπολη τῶν Ἀθηνῶν, οἱ Με- γάλοι Ἀρχιερεῖς τῶν ἐπιγόνων τῶν δημιουργῶν τοῦ Με- σαιωνισμοῦ συνευρέθησαν καὶ συνώμοσαν, δίδοντας ἄφε- ση ἁμαρτιῶν γιὰ ὅσα μεταξύ τους διέπραξαν ἢ παρέλει- ψαν νὰ διαπράξουν στὴν πορεία τους μέσα στὸ σκότος τῶν αἰώνων. Οὔτε μία λέξη μετάνοιας δὲν ἀκούστηκε γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τὴν δολοφονία τῆς Σοφίας, ἡ προστάτις τῆς ὁποίας βρίσκεται ἐπὶ 17 αἰῶνες ἐνταφιασμένη 200 μέτρα ἀνατολικώτερα, μέσα στὸ σημε- ρινὸ ρημαδιὸ τοῦ πάλαι ποτὲ περίλαμπρου ναοῦ της. Καὶ ὁ χῶρος, κατακτημένος, κατασκαμμένος καὶ λεηλα- τημένος, εἶναι ὡριοθετημένος ἀπὸ δύο μόνιμα συμβολικὰ κιγκλιδώματα περιφράξεως, τὶς ὁδοὺς Ἀποστόλου Παύ- λου καὶΔιονυσίου Ἀρεοπαγίτου: Δὲν μπορεῖς ν’ ἀνεβῇς στὸν Πολιτισμό, χωρὶς νὰ περάσῃς ἀπὸ τὰ δύο φυλάκια τῶν κατακτητῶν. Ὁ πρῶτος, ἂν καὶ ἐξεβλήθη ἐν μέσῳ τῆς «χλεύης»τῶν Ἀθηναίων («Πράξεις Ἀποστόλων»,ιζ´ 32) καὶ ὁ δεύτερος, ἂν καὶ μέλος ξένης (τῆς ἑβραϊκῆς) παροι- κίας τῆς Ἀθήνας καὶ ὁ μόνος ποὺ «ἐπίστευσε» τὸν πρῶτο (μαζὶ μὲ τὴν γυναῖκα του, τῆς ἴδιας ἐπίσης παροικίας, τὴν Θάμαρ, κρυπτόμενη πίσω ἀπὸ τὸν ἐξελληνισμένο ὄνομα «Δάμαρις»: βλέπε Ἐγκυκλοπαίδεια «Ἥλιος», τόμος «Ἑλλάς», σελ. 1266), ἔχουν ἐγκατασταθῆ ἀπὸ τὸ Ρωμαίι- κο ὡς ὁριοφύλακες, δεσμοφύλακες καὶ κλειδοκράτορες ταυτόχρονα στὴν εἴσοδο τοῦ Συμβόλου τοῦ Πολιτισμοῦ. Τί ἀνάγκασε τοὺς ἐγκεφάλους τοῦ ἐπιβιώνοντος Με- σαιωνισμοῦ νὰ ἑνώσουν τὶς δυνάμεις τους στὸν Λόφο τοῦ Ἄρεως, νὰ συντονίσουν τὶς δεήσεις τους καὶ νὰ ὑψώσουν τὰ ἀναστήματά τους – γιὰ πρώτη φορὰ μαζὶστὴν ἱστορία καὶ στὸ συγκεκριμένο (πόσο εὔστοχα ἐπιλεγμένο, ἀλή- θεια!) σημεῖο, μπροστὰ στὴν Πύλη τῆς Σοφίας; Ἕνωση δυνάμεων γίνεται, ὅταν ὑπάρχῃ ἀδυναμία, δέηση ψάλλε- ται ἐν ὥρᾳ ἀνάγκης καὶ ὕψωση τοῦ ἀναστήματος ἐπιχει-