ΔΑΥΛΟΣ/234, ’Ιούνιος 2001 15011 ἠπείρου Μό) οἱ ἰθαγενεῖς καὶ σήμερα ὁμιλοῦν τὴν ἀρχαία Αἰολο-Ιωνικὴ διάλεκτο. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία. N. Ζωγραφάκης Γύθειο Νὰ ζητήσουν συγγνώμη γιὰ τὸν φόνο τῆς Ὑπατίας Κύριε διευθυντά, Ὁ Ὅμιλος γιὰ τὴν Προβολὴ τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν Μαθηματικῶν, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴ νὰ εἶμαι γενικὸς γραμματέας, ἔχει ὑποβάλει τὸ αἴτημα πρὸς τὸν Πατριάρχη τῆς Ἀλεξανδρείας νὰ ζητήσῃ δημόσια συγγνώμη γιὰ τὴ δολοφονία ἀπὸ χριστιανικὸ ὄχλο τῆς πόλεως αὐτῆς τῆς μεγάλης μαθηματικοῦ καὶ ἀστρονόμου Ὑπατίας (370-415 μ.X.). Μήπως τώρα μετὰ τὴν συγγνώμη τοῦ Πάπα ἦρθε καὶ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά μας αὐτὸ ἀπὸ κάποιον ἄλλο ἐκπρόσωπο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; Μὲ ἐκτίμηση Εὐάγγελος Σπανδάγος Μαθηματικὸς - συγγραφέας Πῶς ἡ «νάβλα» τοῦ Σοφοκλῆ «δόθηκε» στὸ Σολομῶντα Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ἐπισκέφθηκα πρόσφατα τὸ ἀρχαῖο Δῖον στὴν Πιερία. Ἀπὸ τὰ ἐκθέματα τοῦ μουσείου τρία ἀντικείμενα μοῦ ἔκαναν περισσότερο ἐντύπωση: A) Ἡ ὕδραυλις. Ἕνα μουσικὸ ὄργανο, τὸ ὁποῖο ἐφεῦρε ὁ μηχανικὸς Κτησίβιος τὸν 3ο π.X. αἰῶνα, καὶ ἀπὸ αὐτὸ προῆλθε ἀργότερα τὸ ἐκκλησιαστικὸ ὄργανο τῆς Δύσεως. B) Μία ἐπιτύμβια στήλη, στὴν ὁποία εἰκο- νίζεται ἕνα ὄργανο, ποὺ ὁμοιάζει μὲ κιθάρα ἢ μὲ ἅρπα. Τὸ ὄργανο αὐτὸ ὀνομάζεται «νάβλα». Γ) Στὸ ὑπόγειο τοῦ μουσείου ὑπάρχει ἕνας πίνακας, ὀ ὁποῖος δείχνει τὴν «ἐξέλιξη τοῦ ἀλφάβητου ἀπὸ τὸ φοινικικὸ στὸ ἐλληνικό» καὶ στὴ συνέχεια στὸ λατινικό, ὄπως ἀναφέρεται στὸν ὑπότιτλο. Στὸ ἐγχειρίδιο, ποὺ κυκλοφορεῖ σὲ πολλὲς γλῶσσες καὶ εἶναι γραμμένο ἀπὸ τὸν καθη- εἶναι ὁ μονογενὴς υἱὸς τοῦ Θεοῦ κατὰ σάρκα καὶ κατὰ πνεῦμα, β) εἶναι υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ κατὰ σάρκα καὶ πνεῦμα, γ) κατάγεται ἀπὸ τὴν γενιὰ τοῦ Δαυὶδ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς μητέρας του Μαρίας καὶ δ) εἶναι υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ κατὰ σάρκα ἀλλὰ υἱὸς τοῦ Θεοῦ κατὰ πνεῦμα· ἐπίσης ε) ἡ Μαρία δὲν ἔχει ἰδέα γιὰ τὸ θαῦμα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, σὰν νὰ μὴν ἦταν παρούσα στὸ γεγονὸς καὶ ὡς ἐκ τούτου γιὰ τὴν θεία καταγωγὴ ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποστολὴ ποὺ καλεῖται νὰ φέρῃ εἰς πέρας στὴ γῆ ὁ μονογενής (;) υἱός της καὶ στ) ἡ Μαρία δὲν γνωρίζει, ὅτι κατὰ τοὺς μετέπειτα χριστιανοὺς ὀφείλει νὰ εἶναι ἀειπάρθενος, ἐφ’ ὅσον ἐκτὸς τοῦ Ἰησοῦ ἀποκτᾶ μὲ φυσικὸ ἀσφαλῶς τρόπο καὶ ἄλλα τέκνα. Ἀναλυτικώτερα γιὰ τὴν (α) ὑπόθεση συνηγοροῦν κατὰ σειρὰν ὁ Ματθαῖος A´ 18: «μνηστευθείσης γάρ... τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου», ὁ Λουκᾶς A´ 35: «καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ... διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ», κατὰ τὴ βάπτιση δὲ ὁ Ματθαῖος Γ´ 17: «καὶ ἰδοὺ φωνὴ (cid:2)