O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Μὴν ξεχνᾶς Δὲν μᾶς παρατᾶς ἥσυχους! Ποιός σοῦ εἶπε, ὅτι ἔχουμε καμμιὰ σκορδοκαΐλα, ἂν γινόντουσαν Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες καὶ μετὰ τριακόσια πενῆντα χρόνια ἀπὸ τὴν κατάργησή τους ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς; Καὶ ἄντε καὶ γινόντουσαν... Ἐσύ, ντὲ μὲ ντέ, πρέπει νὰ τὸ κάνῃς βούκινο; Καὶ τί διάολο θέλεις νὰ μᾶς δείξῃς μ’ αὐτὰ τὰ δημοσιεύματα; Ὅτι τάχα ἐπεβίωσεν ὁ Ἑλληνισμὸς καὶ ὕστερα ἀπὸ τὶς τόσες φιλότιμες προσπάθειες ποὺ κατέβαλαν οἱ ἀμέμπτου ἠθικῆς καὶ ἐγνωσμένης ἑλληνικότητας βυζαντινοί μας αὐτοκράτορες Θεοδόσιος A´ καὶ B´ νὰ τὸν ἐξαφανίσουν; Ρακὰ (=μωρέ, παρὰ τοῖς Ἑβραίοις...)! Δυστυχισμένε! Τί σόι Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες ἦταν αὐτοί, ὅπου δὲν ἀγωνιζόταν οὔτε ἕνας Ἑβραῖος, ποὺ δὲν ἦταν στὴν ἑλλανόδικον ἐπιτροπὴν οὔτε ἕνας Χανααναῖος (ἄντε καὶ κανένας Φοίνικας) καί, τὸ κυριώτερο, ποὺ ἐτελοῦντο χωρὶς τὴν αὐτοπρόσωπη εὐλογία τοῦ Γιαχβέ; Γι’ αὐτοὺς ὅλους τοὺς λόγους, ἀγόρι μου, τὰ πῆρε στὸ κρανίο κι ὁ Θεοδόσιος B’ κι ἔστειλε τὸν μεγάλο ἐκπολιτιστὴ Ἀλάριχο καὶ δὲν ἄφησε λίθον ἐπὶ λίθου σὲ Θήβα, Ἐλευσῖνα, Μέγαρα, Κόρινθο, Ἄργος, Σπάρτη, Ὀλυμπία. Δηλαδὴ ψιλοπράγματα... Γιατί ἂν εἶχε στὴν διάθεσή του τὰ σημερινὰ μέσα, σήμερα θὰ μιλούσαμε γιὰ τὴν ἔρημο Ἀττικοβοιωτίας καὶ Πελοποννήσου. Κι ἔπειτα ἀπ’ ὅλα αὐτὰ ἔχεις τὸ θράσος νὰ διαμαρτύρεσαι γιὰ τὴν δῆθεν λογοκρισία τοῦ δημοσιεύματος τοῦ «Δαυλοῦ» ἀπὸ τὴν κρατική μας τηλεόραση. Ποιά λογοκρισία, δικέ μου; Κάνουν ποτὲ λογοκρισίαν τὴν σήμερον ἡμέρα τὰ κρατικὰ κανάλια; Ἁπλῶς οἱ ἄνθρωποι προσπαθοῦν νὰ προστατέψουν τὸν Ἑλληνοχριστιανικὸ Πολιτισμό, ποὺ θεμελίωσε μὲ τόσο κόπο, αἷμα καὶ θυσίες ὁ ἀναντὰμ-παπαντὰμ Ἕλληνας Ἀλάριχος. Γι’ αὐτὸ ὅ,τι ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, τὸ ψιλοκάνουν γαργάρα. Καταλαβαινόμαστε, νομίζω... Ἀλλὰ κι ἀπ’ τὴν ἄλλη σὲ ρωτῶ: ἦταν σοβαρὴ εἴδηση ἡ ἀνακάλυψη τῆς πλάκας μὲ τὰ ὀνόματα τῶν ὀλυμπιονικῶν μετὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς τελέσεως τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων; Σιγὰ τὰ ὠά. Καὶ σιγὰ ποὺ δὲν θὰ τὸ ἀποσιωποῦσαν. Ἂν ὅμως ἔγραφες τὸν βίον τοῦ ὁσίου Παταπίου (βοήθειά μας), τοῦ προφήτου Μαλαχία (προσοχὴ στὸ X!) ἢ ἔτι καλύτερον τοῦ γενάρχη μας Ἀβραὰμ (οὗ τὰ ἀγαθὰ εἴθε νὰ ἔχωμεν· ἀμήν), ὄχι μόνον δὲν θὰ σοῦ κάνανε κόνξες, ἀλλὰ ἐπὶ μέρες θὰ εἶχες τζάμπα διαφήμιση στὴν πιὸ ἐμπορικὴ ζώνη τοῦ προγράμματος. Τέλος πάντων... Αὐτὸ νὰ σοῦ γίνῃ μάθημα καὶ νὰ καταλάβῃς, ὅτι δὲν μπορεῖς νὰ παίζῃς ἀσύστολα μὲ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ τὶς ἀξίες του, ὅταν οἱ θεματοφύλακές του ἀγρυπνοῦν. Καὶ μὴ ξεχνᾶς: ὁ Θεοδόσιος εἶναι καὶ σήμερα μέγας καὶ ἅγιος. Γιῶργος Πετρόπουλος