ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

235ΙΟΥΛΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 15094 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
9 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Κάτι ξενίνησε — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 15094 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 235

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Κάτι ξεκίνησε Εἶχα τὴν ἐντύπωση ὅτι ὁ «Δ» εἶναι «φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμω». Καὶ βέ- βαια ἡ «ἔρημος» δὲν εἶναι τὸ εὐρύτατο ἀναγνωστικὸ κοινό του, ποὺ 20 χρό- νια τώρα τοῦ δείχνει τὴν ἐκτίμησή του. Ἡ ἔρημος εἶναι τὸ «ἐπίσημο κράτος», οἱ πανεπιστημιακοί, οἱ «εἰδικοί», οἱ «ἐπαγγελματίες». Κι ὅμως οἱ ἐρευνητὲς τοῦ «Δ» ἐπιμένουν νὰ «φωνάζουν», αὐτοὶ οἱ «ἐρασιτέχνες» (= οἱ ἐρωτευμέ- νοι μὲ τὴ γνώση). Κι ὅμως κάτι ξεκίνησε. Σὲ τηλεοπτική του ἐκπομπὴ τὴν 23η Μαΐου ἐ.ἔ. ὁ πρύτανις τῶν γλωσσολόγων κ. Γ. Μπαμπινιώτης σὰν ἁρμόδια φωνή πῆρε θέ- ση γιὰ πρώτη φορὰ κι ἔκλεισε τὴν πόρτα στοὺς «λατινογράφους»καὶ «πα- γκοσμιολάτρες». Πράγματι μετὰ ἀδοκήτου παρρησίας ἀντέκρουσε τὶς ὑπό- γειες φωνὲς τῶν γνωστῶν - ἀγνώστων «προοδευτικῶν», ποὺ ἀπαιτοῦν τὴν ἀντικατάσταση τοῦ «παρῳχημένου» (sic) Ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου ἀπὸ τὸ λα- τινικὸ (πρώτη καὶ ἐπίμονη προσπάθεια: τὰ Greeklishτοῦ Internet). Τὰ ἐπι- χειρήματά του, ὅπως λ.χ. τὸ πανάρχαιον τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας («τρισχι- λιετία» – μόνο;), ἡ ἱστορικὴ ὀρθογραφία ὡς δεδομένο γιὰ τὴν ἐτυμολόγηση τῶν λέξεων (ὄχι hrisosἀλλὰ χρυσὸς < χρυσοῖο < kurusojo: ΓΓΒ, τουλάχιστον 4 χιλιετίες), ἡ ἑλληνικότητα τοῦ λεγόμενου «Λατινικοῦ» ἀλφαβήτου (πλή- ρης ἀντιγραφὴ τοῦ Χαλκιδικοῦ) ὡς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ τοιούτου («εἶναι ἑλληνικὴ ἐφεύρεση»: sic), ὅλα αὐτὰ εἶναι σὰν νὰ ἐλήφθησαν ἀπὸ τὰ ἐκατο- ντάδες τεύχη τοῦ «Δ». Εἰδικώτερα τὰ παραδείγματα τοῦ κ. Γ. Μπαμπινιώτη ἀπὸ ξένες γλῶσσες, ποὺ διατηροῦν «μὲ εὐλάβεια» τὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία τους [Ἀγγλ.night (νάιτ), Γαλλ. eaux(ο)], ἀνεξαρτήτως τῆς προφορᾶς εἶναι τὰ ἴδια μὲ ἐκεῖνασχε- τικῶν ἄρθρων τοῦ «Δ» (πρβλ. τ. 232, 233). Εὐχάριστη ἔκπληξη. Καὶ ἡ συνέ- χεια; Ἀρχαιότητα τῆς Ἑλληνικῆς Γραφῆς. ❹ Ὥρα, οἱ ἀνδρεῖοι τῆς ἐπιστήμης, «σὰν ἕτοιμοι ἀπὸ καιρό, σὰν θαρραλέοι» (Καβάφης), νὰ ξεκαθαρίσουν καὶ τὰ ὑπόλοιπα γλωσσικὰ θέματα. Λ.χ.: ❶Μὴ συμβατικότητα τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας (αἰτιώδης σχέση μεταξὺ τῆς λέξεως καὶ τῆς ἔννοιας ποὺ ἀποδίδει ἡ λέξη). ❷Αὐτοχθονία τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσ- σας. ❸ Ἀνάλυση/συσχέτιση τῶν πα- νάρχαιων ἑλληνικῶν γραφῶν (ΓΓΒ, ΓΓΑ, ἱερογλυφικὴ κ.ἄ.). ❺Μετάβαση ἀπὸ τὰ συλλαβογράμματα στὰ γράμματα μὲ μορφικὴ μετάλλαξη (ἐφεύρεση τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου). ❻Συλλαβικότητα τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας. ❼ Ἐπαναφορὰ τῶν τόνων - πνευμάτων ὡς στοιχείων τῆς ἱστορικῆς ὀρθογρα- φίας κ.ἄ. Καὶ ἐπιτέλους νὰ ξεκαθαρισθοῦν τὰ ἰδεολογικά: «Φοινικισμός», «Ἰνδοευ- ρωπαϊσμός», «Ἀφροκεντρισμός» κ.λπ. Θαρσεῖτε! K. Καρμιράντζος Ἀρχιτέκτων ΕΜΠ
← καθαρισμένο κείμενο