ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
235ΙΟΥΛΙΟΣ 2001
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ένα αντισεισμικό θαύμα του αρχιτέκτονος Ικτίνου — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ENA ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΟ «ΘΑΥΜΑ»
TOY ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΟΣ IKTINOY
Ὁ ναὸς τοῦ Ἐπικουρίου Βασσῶν
Ἡ Ἑλληνικὴ Τέχνη εἶναι ἀναμφισβήτητα ἀνυπέρβλητη, καὶ ἀπὸ τοὺς να-
οὺς ὁ Παρθενὼν εἶναι ὁ ἄριστος, ἐντασσόμενος ἁρμονικὰ στὸ «Ἀκρόπολις
- Ἀθῆναι»· σὰν καὶ τὸν ἄριστο Ὄμηρο, ποὺ φαίνεται νὰ ἐμφανίζεται στὸ
χρόνο ὡσὰν ἀπὸ τὸ «πουθενά». Ἔτσι καὶ ὁ ναὸς τοῦ Ἀπόλλωνα στὴ Φι-
γαλία τῆς Πελοποννήσου παρουσιάζεται στὸ χῶρο στὸν ταξιδιώτη ἀπὸ τὸ
«πουθενά», εἴτε ἔχει περιπλανηθεῖ ἐπὶ ὧρες στὰ ἄγρια βουνὰ τῆς Ἀρκα-
δίας εἴτε εἴχε σκαρφαλώσει κοπιαστικὰ τὴν κοιλάδα τοῦ Νέδωνα. Πάντα
ἔτσι ξεπρόβαλλε στὸν ταλαίπωρο ὁδοιπόρο, ἀναπάντεχα σὰν μία ἔκλαμψη
κάλλους καὶ ἁρμονίας, ἀφήνοντάς τον ἄναυδο. Μιὰ γενναιόδωρη ἀντα-
μοιβὴ τῶν κόπων του. Τώρα πιὰ βαριὰ λαβωμένος κείτεται μέσα στὸ λευκὸ
τοῦ στεγάστρου - σκηνῆς, ποὺ κι αὐτὸ σὲ ξαφνιάζει τρομάζοντάς σε.
Γιατί ὁ ναὸς τοῦ Ἐπικουρίου Ἀπόλλωνος οἰκοδομήθηκε στὶς Βάσσες; Ἀπὸ
ποιούς καὶ πῶς; Τί μυστικὰ κρύβει ἀκόμη; Τί ὑπέστη; Καὶ ποιά θὰ εἶναι ἡ
μοίρα του;
H ΑΦΟΡΜΗ
Οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸ 659 π.X. στὸ μεσοδιάστημα τῶν δύο ἀνε-
πιτυχῶν Μεσσηνιακῶν Πολέμων (A´ καὶ B´) ἀποφασίζουν νὰ
καταλάβουν τὴν ἀρχαιότατη ὀχυρὴ Πελασγικὴ Φιγαλία. Οἱ κάτοικοί της μὲ τὴ
βοήθεια τῶν Μεσσηνίων καὶ τῶν Ἀρκάδων ὁμοφύλων τους διώχνουν τοὺς ἐπι-
δρομεῖς. Σὰν «τάμα» στοὺς «ἐπικούρους» θεοὺς Ἄρτεμη καὶ Ἀπόλλωνα οἰκο-
δομοῦν τὸν πρόδρομο ἀρχαϊκὸ ναό τους στὶς Βάσσες, στὴν κορυφὴ τοῦ Κοτυλί-
ου (ὑψ. 1130 μ.), τμήματος τοῦ Λυκαίου ἱεροῦ ὄρους. Ἡ ἐπιγραφὴ λέγει σαφῶς:
«ἱερὰ τὰ χρήματα (= πράγματα) πάντα τ’ Ἀπόλλωνι τῷ Βασσίτᾳ καὶ τῷ Πανὶ τῷ
Σινόεντι (= Σινόεις Πάν)». (Σιμπλίκιος: Λεξικὸν L-S,σ. 408).
Ὁ Παυσανίας (VIII 39) ἔχει ἀντίθετη γνώμη: «κεῖται ἡ Φιγαλία ἐπὶ μετεώ-
ρου... ἐπὶ τῶν κρημνῶν ᾠκοδομημένα τείχη ὅπου Βάσσαι ναὸς Ἀπόλλωνος Ἐπι-
κουρίου προὐτιμᾶτο τοῦ λίθου ἐς κάλλος καὶ τῆς ἁρμονίης ἕνεκα νόσῳ λοιμώδει».
Εἴτε ἐπίκουρος νόσου εἴτε πολέμου ἢ (ὄπως νομίζω) καὶ τὰ δύο τὸ «τάμα» του
ἐξεπληρώθη· καὶ ὅταν κατεστράφη τὸν 6ο αἰ. (πῶς;), ἀντικατεστάθη μὲ τὸν ὑπάρ-
χοντα σήμερα ναό.(Σχ. 1).
Ἀπὸ τὸν ἀρχαϊκὸ ναὸ εὑρέθηκαν ὑπολείμματα κάτω ἀπὸ τὸ σημερινὸ σὲ βά-
θος 1,65 μ. καὶ σὲ μῆκος�16 μ. Ὁπωσδήποτε δὲν εἶχε πτερὰ (γύρω - γύρω κίο-
νες) καὶ θὰ πρέπει νὰ ἦταν δίστυλος ἐν παραστάσιν (= ἡ παραστὰς) ὅπως ὁ Προ-
παρθενὼν («Urpathenon», κτήριον H1)1, ποὺ καὶ αὐτὸς βρίσκεται κάτωἀπὸ τὸν