ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
235ΙΟΥΛΙΟΣ 2001
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Μια παράξενη συνέντευξη του Δρο808 Ο. Παππά — ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Κείμενο φύλλου
Μιὰ παράξενη ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας,
τῆς ἐπιστήμης ἀλλὰ καὶ τῆς ἐξουσίας
O ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ Π. ΠΑΠΠΑΣ ΜΙΛΑ ΣΤΟ «Δ»
Κινεῖται στὰ ὅρια μεταξὺ πρωτοπορίας καὶ ἀποκοτιᾶς. Εἶναι διδάκτωρ
τῶν Μαθηματικῶν καὶ καθηγητὴς τῆς Φυσικῆς στὴν Ἑλλάδα
καὶ τὶς H.Π.A. καὶ ἔχει στραφῆ πρὸς τὴν Ἀλχημεία, καθὼς τὴ θεωρεῖ
κλειδὶ γιὰ τὴν κατανόηση τοῦ Παρελθόντος καὶ τοῦ Παρόντος. Ἡ θεωρία
του ξεκάθαρη: Ὅσοι γνώριζαν τὸ μυστικὸ τῆς παρασκευῆς χρυσοῦ
ἔφτειαξαν αὐτοκρατορίες, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸν M. Ἀλέξανδρο.
Ὁ λόγος γιὰ τὸν καθηγητὴ Π.Θ. Παππᾶ, ὁ ὁποῖος δέχθηκε νὰ μᾶς μιλήσῃ,
παρ’ ὅτι φοβᾶται τὰ σαρανταπεντάρια τῆς Διεθνοῦς Ἐξουσίας. Ἐν τούτοις δίνει
διαλέξεις σὲ ἐλεύθερο κοινό, ἄν καὶ ἀρνῆται τὴν δημοσίευση τῆς φωτογραφίας
του. Ὁ διάλογος ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς συνεντεύξεως
ποὺ ἔδωσε στὸ «Δαυλὸ» τὸν παρελθόντα Φεβρουάριο.
ΣΥΝΤ.:Πιστεύετε, κ. Παππᾶ, ὅτι οἱ σημερινὲς φυσικὲς ἐπιστῆμες ξεπέρασαν
πλέον τὸ γνωστικὸ ὕψος τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων;
Π. Παππᾶς: Ὄχι, ἀγαπητέ μου, ἡ γνώση χάθηκε στὸ παρελθόν, καὶ ἔχουμε τὴ
μετανευτώνια συνωμοσία, ποὺ κρύβει τὴ νέα γνώση καὶ παραπλανᾶ.
ΣΥΝΤ.:Ὁ Νεύτων δηλαδὴ ἦταν συνωμότης;
Π.Π.: Ἦταν σημαντικὸς μοχλὸς στὴν ἱστορία τῆς Ἀλχημείας. Κανεὶς ὅμως δὲν
τὸ λέει. Ἦταν διευθυντὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Νομισματοκοπείου τῆς Ἀγγλίας. Τί γύρευε
ἕνας ἀστρονόμος διευθυντὴς νομισματοκοπείου; Ἦταν πλουσιώτερος καὶ
ἀπὸ τὸν ἀγγλικὸ θρόνο, τὸν ὁποῖο καὶ ξελάσπωσε. Πέρα ἀπὸ τὶς θεωρίες τῆς μηχανικῆς
ἔκανε καὶ οἰκονομικὲς μελέτες, γιὰ τὶς ὁποῖες δὲν μιλᾶνε.
Ἡ ἐπιστήμη ὑπὸ αὐστηρὸν ἔλεγχο στὴν Ἑλλάδα
ΣΥΝΤ.:Αὐτὸ ποὺ σήμερα θεωροῦμε ὡς ἐπιστημονικὴ γνώση εἶναι ἁπλῶς μία
πλάνη;
Π.Π.: Ναί. Παντοῦ διαδίδονται παραπλανητικὲς γνώσεις. Ὅπως οἱ θεωρίες
τοῦ Δαρβίνου, τὸ πῶς δημιουργήθηκε ἡ γῆ, τὰ ἡφαίστεια, οἱ σεισμοὶ στοχεύουν
νὰ ἀποκρύψουν στρατηγικῆς σημασίας γνώση. Ἡ πραγματικὴ γνώση συγκεντρώνεται
ἀπὸ τὴν ἐξουσία σ’ ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ ἐλέγχεται. Γιὰ παράδειγμα,
ἄν ὑποβάλῃς μιὰ εὑρεσιτεχνία στὸ ἑλληνικὸ κράτος, αὐτὴ περνᾶ πρῶτα ἀπὸ μία
ἄγνωστη ἐπιτροπὴ τοῦ Στρατοῦ καὶ μέσῳ τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἐλέγχεται ἀπὸ