ΑΡΗΣ ΠΟΥΛΙΑΝΟΣ: Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία πρέπει νὰ ἐρευνήση τὴν Ἑλληνικὴ Προϊστορία Μισαλλοδοξία, φθόνος καὶ κακία δὲν ἀφήνουν τὴν Ἑλλάδα να προκόψη Ὃ διεθνοῦς φήμης Ἕλληνας ἀνθρωπολόγος καὶ πρὠτοπόρος μελετητῆς τοῦ «Κρανίου» τῶν Πετραλώνων» Χαλκιδικῆς, καθηγητὴς κ. "Αρης Πουλιανὸς πα- ραχώρησε στὸ «άαυλὸ» τὴν ἀκόλουθη συνέντευξη: Ἐρώτηση: ᾽Απάντηση: Ἐρώτηση: ᾽Απάντηση: Οἱ µέχρι στιγμῆς ἀνθρωπολογικὲς ἀποδείξεις στηρίζουν τὴ θε- ωρία τῆς λεγόμενης «ἰνδοευρωπαϊκῆς ὁμοεθνίας»; Δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ἀνθρωπολογικὴ ἀπόδειξη, ποὺ νὰ στηρίζει τὴ φυλετικὴ θεωρία τῆς «ἰνδοευρωπαϊκῆς ὁμοεθνίας». ᾿Απὸ τὴ Σκανδιναυία ὡς τὶς Ἰνδίες (χῶρος «ἰνδοευρωπαϊκός») κατοικοῦν διαφορετικὲς φυλὲς (καὶ ξανθοὶ καὶ μελαμψοί)" ἑπομέ- νως δὲν ὑπάρχει «κοινὴ φυλετικὴ καταγωγή». Οἱ φυλὲς ὅμως ποὺ κατοικοῦν σ᾽ αὐτὸ τὸ χῶρο θεωροῦνται, ὅτι ἀνήκουν στὴν Ἱ- δια οἰκογένεια γλωσσῶν. Ὑπάρχει δηλ. μόνο γλωσσικὴ συγγέ- νεια κι᾽ ὄχι φυλετική. ᾿Απὸ τὶς ἀνθρωπολογικὲς ἔρευνές σας, ποὺ κυρίως ἐκθέτετε στὸ βιβλίο σας « Ἡ προέλευση τῶν Ἑλλήνων», συνάγεται γενι- κὰ ὅτι φυλετικὰ δὲν ὑπάρχουν οὐσιώδεις διαφορὲς μεταξύ τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου ποὺ ἔζησαν σὲ ἀπώτερες προϊ- στορικὲς περιόδους καὶ τῶν προκλασσικῶν καὶ κλασσικῶν Ἑλλήνων. Ἡ διαπίστωσή σας αὐτὴ ἀνατρέπει ἤ ὄχι τὴν θεωρία περὶ τῆς ἐλεύσεως κατὰ τὴν 3η καὶ 2η π.Χ. χιλιετία τῶν ἑλληνι- κῶν φύλων ἀπὸ ἐξωελλαδικὲς γεωγραφικὲς περιοχές; Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀνθρωπολογικὰ δὲν ὑπάρχουν οὐσιώδεις δια- φορὲς μεταξὺ προελλήνων καὶ σύγχρονων Ἑλλήνων (ἤ, ὅπως θέτετε τὸ ἐρώτημα, μεταξὺ ἀνθρώπων τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου ποὺ ἔζησαν σὲ ἀπώτερες προϊστορικὲς περιόδους καὶ τῶν προκλασ- σικῶν καὶ κλασσικῶν Ἑλλήνων). Αὐτὴ ἡ διαπίστωση δὲν ἀνα- τρέπει τὴ θεωρία, ὅτι ἕνα μικρὸ ποσοστὸ κατοίκων μπῆκε στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο κατὰ τὴν 3Η χιλιετηρίδα ἢ τὴ 2η π.Χ. ἀπὸ τὶς γει- τονικὲς χῶρες. Ὅταν μιλοῦμε γενικὰ γιὰ ἕνα ἀνθρωπολογικὸ τύπο ἤ ποικιλία ἑνὸς χώρου, ἐννοοῦμε τὴν πλειοψηφία τῶν κα- τοίκὠν καὶ ὄχι τὰ μικρὰ ποσοστὰ ποὺ διαφέρουν ἀπὸ τὸ σύνολο. Ἡ ἀνθρωπολογλικὴ µελέτη τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου βρίσκεται ἀκό- µη στὰ σπάργανα, γιατὶ λείπουν οἱ διαχρονικὲς παρατηρήσεις σκελετῶν (τῶν περασμένων ἐποχῶν). Ὅταν γίνει κατανοητὸ ᾱ- πὸ τοὺς ἀρχαιολόγους καὶ ἱστορικοὺς γενικὰ πόσο ἀναγκαία εἷ- ναι ἡ διαφύλαξη κάθε ὀστοῦ τοῦ παρελθόντος, τότε θὰ ὑπάρξουν ἀρκετὰ στοιχεῖα ποὺ ν᾿ ἀποδεικνύουν ἢ ποὺ νὰ ἀπορρίπτουν τὴν µία ἤ τὴν ἄλλη θεωρία. Προκαταρκτικὰ θεωρῶ πολὺ πιθανὸ (μὲ βάση τὶς παρατηρήσεις ἀπὸ μερικὲς χιλιάδες ζώντων καὶ µερι- κὲς ἑκατοντάδες σκελετῶν), πὼς οἱ ἑλληνόγλωσσοι ἁπλώθη-