ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Τὸ δημοσίευμα γιὰ «Τὸ Μυστικὸ τοῦ Παυσανία» Κύριε Λάμπρου, Μὲ συγκίνησι καὶ μὲ μεγάλη ὑπερηφάνεια ἐκφράζω μὲ τὴν παρούσα ἐπιστολὴ τὰ ὁλόθερμα συγχαρητήριά μου πρὸς τὸν ἐκ Κύπρου ἐρευνητὴ καὶ συντάκτη τῆς ἔρευνας ὑπὸ τὸν τίτλο «Τὸ Μυστικὸ τοῦ Παυσανία» κ. Μιχάλη Ὀνησιφόρου, ποὺ ἐδημοσιεύθη στὸ ὑπ’ ἀριθμ. 232/Ἀπριλίου 2001 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ». Ἡ συγκίνησίς μου ὀφείλεται στὸ ὅτι, ἀπὸ δεκαετίας καὶ πλέον ποὺ πρωτοπαρουσίασα στὸν «Δαυλὸ» τὶς ἔρευνές μου γιὰ τοὺς λεξαρίθμους καὶ ἐξέδωσα τὰ βιβλία μου περὶ τοῦ «Μυστικοῦ Κώδικα τοῦ Πυθαγόρα», ἤλπιζα καὶ ἀνέμενα τὴν ἐμφάνισι νέων ἐρευνητῶν γιὰ τὴ συνέχισι καὶ βελτίωσι καὶ ἐπέκτασι τῆς ἀνακαλύψεώς μου, πρᾶγμα ποὺ μὲ μεγάλη μου χαρὰ διαπιστώνω σήμερα ἀπὸ τὴν ἄνω δημοσιευθεῖσα μελέτη τοῦ κ. Μιχάλη Ὀνησιφόρου. Εἶναι ἄξιος θερμοτάτων συγχαρητηρίων. Ἡ μελέτη του εἶναι στὸν «σωστὸ δρόμο». Διαβλέπω ὅτι ἐπῆλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, κατὰ τὸ ὁποῖον πλέον θὰ εἴμεθα σὲ θέσι νὰ ἀποκαλύψουμε τὶς ἀναγκαστικὰ κρυμμένες καὶ συμβολικὰ γραμμένες ἀλήθειες στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα. Εἶναι καιρὸς πλέον τὸ πανεπιστημιακὸ ἀκαδημαϊκὸ κατεστημένο νὰ παραδεχθῇ καὶ νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἐρευνητὲς πρὸς τὴν κατεύθυνσι αὐτὴ καὶ νὰ μὴν περιορισθῇ μόνον στὴν ἐπιφανειακὴ βατὴ ἔρευνα τῶν ἀρχαίων κειμένων. Εἶναι καιρὸς νὰ λάβουν σοβαρὰ ὑπ’ ὄψιν τους τὰ λόγια τοῦ Ἠρακλείτου (ἀποσπ. i) «...οἱ ἄνθρωποι ἀποδεικνύονται ἀνίκανοι νὰ τὸν ἀντιληφθοῦν (τὸν λόγον)...»· γιατὶ ἆραγε; Ἐνῷ ὅλοι τους παραδέχονται ὅτι τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα βρίθουν ἀπὸ συμβολισμοὺς καὶ ὑπερβατικὲς ἔννοιες, ἀναζητοῦν τὴν ἑρμηνεία τους μὲ βατὴ λογική, πρᾶγμα ἄτοπον. Τὰ συγχαρητήρια ἐπίσης ἀνήκουν καὶ στὸ μοναδικὸ περιοδικὸ «Δαυλὸς» γιὰ τὴν σπουδαιοτάτη συνεισφορά του στὴν παρουσίασι τῶν ἐκλεκτῶν μελετῶν στοὺς καταλλήλους ἀποδέκτες. Ἡ μέθοδος ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ ἐρευνητὴς M.O. βελτιώνει καὶ ἐπεκτείνει τὸν ὁρίζοντα ἐφαρμογῆς τῶν λεξαρίθμων. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ ὡλοκληρωμένη πρότασις τοῦ Παυσανίου (μαζὶ μὲ τὸ ρῆμα)· «ΩιΚΟΔΟΜΗΤΑΙ ΔΕ KATA THN ΟΔΟΝ ΝΑΟΣ OY ΜΕΓΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ KYAMITOY...» κρύπτει καὶ πολλὲς ἄλλες ἀπηγορευμένες τότε ἀλήθειες, καὶ μάλιστα τὴν κοσμολογικὴ θεώρησι τῶν Ἐλευσινίων Μυστηρίων στὴ συνολική της μορφή, καθότι ἡ Οἱ ἀπόψεις τοῦ Ἰουλιανοῦ γιὰ τοὺς Ρωμαίους, γιὰ τοὺς Ἑβραίους καὶ γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω κάποια στοιχεῖα ἐπιπρόσθετα σὲ ἐκεῖνα τὰ τόσο ἐνδιαφέροντα καὶ πρωτάκουστα γιὰ πολλούς, ποὺ ἐπισημαίνει ὁ κ. Στέφανος Μυτιληναῖος σὲ σχέση μὲ τὴν ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῶν Ρωμαίων στὸ ἄρθρο του «Ὁ αὐτοκράτωρ Ἰουλιανὸς ἀποκαλύπτει τὴν ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῶν Ρωμαίων» («Δαυλός», τ. 232, Ἀπρίλιος 2001, σελ. 14920). Γράφει λοιπὸν ὁ ἱστορικὸς καὶ φιλόσοφος αὐτοκράτωρ Ἰουλιανὸς (331-363 μ.X.): «Βεβαίως, (ἐνν. ὁ Ἥλιος) εἶναι ἀρχηγὸς - ἱδρυτὴς τῆς πόλης μας. Διότι στὴν ἀκρόπολη αὐτῆς δὲν κατοικεῖ μόνον ὁ ὑμνούμενος δημιουργὸς τῶν πάντων Ζεὺς μαζὶ μὲ τὴν Ἀθηνᾶ καὶ τὴν Ἀφροδίτη, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἀπόλλων κατοικεῖ στὸν Παλλάντιο λόφο καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ἥλιος, ποὺ μὲ αὐτὸ τὸ κοινὸ ὄνομα εἶναι γνωστὸς σὲ ὅλους. Γιὰ τὸ ὅτι ἐμεῖς οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ῥωμύλου καὶ τοῦ Αἰνεία συνδεόμαστε μαζί του ἀπὸ κάθε ἄποψη καὶ μὲ κάθε τρόπο, πολλὰ θὰ μποροῦσα νὰ πῶ, θὰ ἀναφέρω ὅμως τὰ πιὸ γνωστά. Λένε ὅτι ὁ Αἰνείας κρατάει ἀπὸ τὴν Ἀφροδίτη, τὴν ὐπουργὸ καὶ συγ(cid:2)