15174 ΔΑΥΛΟΣ/236-237, Αὔγ. - Σεπτ. 2001 φανίσεώς των. Ἡ ἀλήθεια χάρις στὸν ἐπιστολογράφο ἀποκατέστη, καὶ προσωπικῶς τὸν εὐχαριστῶ. Κωνσταντῖνος - Εὐστάθιος Γεωργανᾶς Στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ Βοστώνης καταργήθηκαν τὰ Ἑλληνικὰ Κύριε διευθυντά, Σύνολο τριάντα ἑπτὰ σπουδαστῶν ἀπεφοίτησαν τὸ τρέχον ἔτος ἀπὸ τὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Βοστώνης, εἰκοσιεπτὰ ἀπὸ τὴ Θεολογικὴ Σχολὴ καὶ δέκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ Κολλέγιο. Ἐκ τῶν εἰκοσιεπτὰ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοὐλάχιστον δέκα θὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἱεροσύνη. Ἐλπίζομε καὶ ὁλοψύχως εὐχόμεθα, οἱ μέλλοντες ἱερεῖς ποὺ θὰ διορισθοῦν σὲ ὁμογενειακὲς κοινότητες, νὰ εἶναι δίγλωσσοι, γιὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν δίγλωσσον Ἑλληνισμό, διότι, εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι, ἡ Ὁμογένεια εἶναι δίγλωσση. Εἶναι δὲ ὑψίστης σπουδαιότητος καὶ οἱ θρησκευτικοί μας ταγοὶ νὰ εἶναι δίγλωσσοι καὶ πλήρως ἐνημερωμένοι ὡς πρὸς τὴν πολιτιστική μας κληρονομιά. Ὁ ἄρτι διορισθεὶς πρόεδρος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ἐλπίζομε νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν ἑλληνικότητα στὴ σχολή, γιὰ νὰ παύσῃ αὐτὴ νὰ εἶναι ἁπλῶς μία θεολογικὴ σχολὴ ὅπως τόσες ἄλλες. Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα ἔχει τελείως ἐγκαταλειφθῆ σὲ βαθμὸ ἀπελπιστικὰ ἀνησυχητικό. Δὲν θὰ εἶναι καθόλου ὑπερβολὴ, ἐὰν ἀναφερθῇ ὅτι οἱ ἱερατικῶς προϊστάμενοι πλείστων ὅσων ἑλληνικῶν κοινοτήτων εἶναι μόνο καὶ μόνο ἀγγλόφωνοι. Καὶ αὐτὸ εἶναι δυστυχῶς μιὰ πραγματικότης, γιὰ τὴν ὁποία βεβαίως δὲν πταίουν οἱ νέοι αὐτοὶ ἱερεῖς ποὺ – σκοπίμως ἆραγε; – δὲν διδάχθηκαν τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσαν. Οἱ ἀτυχεῖς αὐτὲς κοινότητες, ποὺ ἱδρύθηκαν μὲ τὸν μόχθο, μὲ τὸν ἱδρῶτα καὶ μὲ τὸ ὑστέρημα τῶν ἀποδήμων, ἀφελληνίζονται, χωρὶς δυστυχῶς νὰ δύνανται νὰ ἀντιδράσουν. Τί νὰ ποῦν καὶ τί νὰ πράξουν, ὅταν ἀπὸ τὸ φυτώριο μᾶς παραδίδωνται ἀγγλόφωνοι ἱερεῖς; Γεγονὸς εἶναι ὅτι ἐπιχειρεῖται σταδιακὸς ἀφελληνισμὸς τῶν ἀκμαζουσῶν ἑλληνικῶν κοινοτήτων. Ἀντιστάσεως μὴ οὔσης, ἀφελληνίζεται ἡ Ὁμογένεια ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θέλουν καὶ ἐπιμένουν ἡ Ἑλληνικὴ Παιδεία νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν αἰγίδα των. Πολλὰ λέγουν, πολλὰ γράφουν γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία, οὐδὲν ὅμως πράττουν. Τυφλοὶ τὰ τ’ ὦτα τόν τε νοῦν, δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἀφελληνισμὸς σημαίνει μαρασμὸ, ἐξαφάνισι καὶ ἀφομοίωσι, μὲ ἀποτέλεσμα, ἀντὶ νὰ ἔχωμε Ἑλληνορθόδοξες κοινότητες, νὰ ἔχωμε ἁπλῶς ὀρθόδοξες κοινότητες. Αὐτὸ εἶναι ποὺ ἐπιθυμοῦν; Δυστυχῶς αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, καὶ τὴν ἀγνοοῦν! Ἔχουν δὲ διπλῆν ἄγνοια, διότι ἀγνοοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ ἀγνοοῦν ὅτι τὴν ἀγνοοῦν. Εἴθε ὁ νέος πρόεδρος τῆς Σχολῆς Π. Τριανταφύλλου νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν ἑλληνικότητα σ’ αὐτήν. Θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος καὶ τῆς Ἑλλάδος. Μετὰ τιμῆς Θεόδωρος A. Λύρας Ἰατρός, N. Ἰερσέη, ΗΠΑ μενικὸ πολιτισμὸ μὲ κορυφαίους τοὺς Ἕλληνες , ποὺ ἕλκει μία ἱστορία δεκάδων χιλιάδων χρόνων. Σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν κραταιὰ καὶ δοκιμασμένη αὐτὴν παράδοση ἔρχεται ἕνα μικρὸ γένος μὲ ὕπαρξη λιγώτερη τῶν δύο χιλιάδων ἐτῶν, μὲ προγόνους ἀνήκοντες στὸ Χαλδαϊκὸ ἔθνος καὶ κύριο κορμὸ προερχόμενο ἀπὸ κάποια στρώματα τῶν Αἰγυπτίων (βλ. «Πολιτικὴ θεολογία καὶ Ἰουλιανός», Ἀθῆναι, 1998). Ἐμφανῶς καὶ εὐκόλως γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι τὰ ἔργα τοῦ Ἰουλιανοῦ, ἀκόμη καὶ τὰ δημοσίως κυκλοφοροῦντα, διέπονται ἀπὸ πολυποίκιλο καὶ πολυσήμαντο πλοῦτο πληροφοριῶν κάθε εἴδους ἐπιστημονικῆς καὶ πολιτισμικῆς ἀναζητήσεως. Ὁ Ἰουλιανὸς δὲν εἶναι ἔνας εὐκαιριακὸς διανοούμενος, ὅπως ἡ κοινὴ συμβατικὴ ἄποψη θέλει νὰ τὸν παρουσιάζῃ· εἶναι ἕνας πολυγραφώτατος καὶ ἀκαταπόνητος ἐρευνητὴς καὶ φιλόσοφος, ὁ ὁποῖος ἔχοντας πρόσβαση σὲ ἐκκλησιαστικὲς βιβλιοθῆκες καὶ σὲ κρατικὰ ἀρχεῖα καὶ λαμβάνοντας μεγάλη μόρφωση στὰ καλύτερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῆς ἐποχῆς του ἀξιοποιεῖ τὶς δυνατότητές του αὐτές, ὤστε νὰ διασῴσῃ, νὰ συνοψίσῃ καὶ νὰ δημοσιεύσῃ μὲ ὑπόβαθρο τὴν ἑλληνικὴ ἐπιστήμη καὶ στόχο τὴν ἐλεύθερη σκέψη ὁλόκληρο, εἰ δυνατόν, τὸ εὖρος καὶ τὸ βάθος τῆς Ἑλληνικῆς Γραμματείας. Ἀλέξανδρος X. Μήτσιου Ἐρευνητὴς Ἀριστοτελείου Παν/μίου Θεσ/νίκης