Περιήγηση στὸν Σελινοῦντα, τὴν ἀποικία τῶν ἕνδεκα ναῶν ΕΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΧΩΡΟΣ MAPTYPEI THN AKMH ΤΩΝ ΣΙΚΕΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Προερχόμενος μὲ αὐτοκίνητο ἀπὸ τὸ Παλέρμο, τὴν πρωτεύουσα τοῦ τοπικοῦ Κοινοβουλίου καὶ περνώντας ἔξω ἀπὸ τὴν Ἔγεστα ἔφθασα στὸ Σελινοῦντα. Ὁ Σελινοῦς ἀπέχει 22 χλμ. ἀπὸ τὸ Παλέρμο καὶ βρίσκεται στὴ δυτικὴ πλευρὰ τοῦ νησιοῦ. Τὸ ὄνομά της χρεωστᾶ ἡ πόλη στὸν ποταμὸ Σέλινο ἀλλὰ καὶ στὸ ἄγριο σέλινο, ποὺ κάποτε ἀφθονοῦσε στὶς κοιλᾶδες τῆς περιοχῆς, σήμερα ὅμως συναντᾶμε αὐτὸ τὸ φυτὸ σπάνια. Αὐτὸ τὸ καταπράσινο χόρτο ἦταν τὸ ἱερὸ φυτὸ τοῦ Ἀπόλλωνα, τὰ δὲ φύλλα του ἀπεικονίζονταν σὲ νομίσματα τοῦ Σελινοῦντα. Τὴ νότια ἀκτὴ τῆς Σικελίας ἐποίκισαν οἱ Δωριεῖς μὲ ἀποίκους ἀπὸ τὴν Ρόδο καὶ τὰ Μέγαρα, τὸν δὲ Σελινοῦντα ἵδρυσαν οἱ ἄποικοι τῶν Ὑβλαίων Μεγάρων. Ὑπῆρξε ἡ ἰσχυρότερη ἀποικία τους, ποὺ καὶ σήμερα ἀκόμα χαρακτηρίζεται ὡς τὸ μεγαλύτερο πεδίο ἐρειπίων, ἀποτελούμενο ἀπὸ πέντε δωρικοὺς ναούς, ποὺ εἶναι σημαντικοῦ μεγέθους. Οἱ ἀνασκαφὲς τῆς ἀρχαίας πόλης γίνονται πολὺ κοντὰ στὸ μοντέρνο ψαροχώρι Μαρινέλλα. Οἱ τρεῖς τομεῖς, ὁ ἀνατολικὸς λόφος, ἡ ἀκρόπολη καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ θρησκευτικὴ περιοχὴ τοῦ Μαλοφόρου Ἀπόλλωνος εἶναι γιὰ τοὺς ἐπισκέπτες ἀξιόλογοι, διότι ἐκεῖ εὑρίσκονται ἐνδιαφέροντα ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα. Ἀρχαιολογικὸς περίπατος στὸν Σελινοῦντα Σχεδὸν ὅλοι οἱ ναοὶ δὲν ἔχουν ὄνομα καὶ χαρακτηρίστηκαν μὲ γράμματα. Στὸν ἀνατολικὸ τομέα βρίσκεται ὁ μεγαλοπρεπὴς ναὸς G μὲ διαστάσεις 113X64 μ. καὶ ἐμβαδὸν 6.000 μέτρα. Τὸ περιστύλιο ἔχει 54 κίονες, ποὺ ἔχουν ὕψος 16,27 μέτρα καὶ διάμετρο ἕνα μέτρο. Ἡ οἰκοδόμησή του εἶχε ἀρχίσει στὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου π.X. αἰῶνα· ὅταν ὁ Σελινοῦς τὸ 409 π.X. εἶχε καταστραφῆ ἀπὸ τοὺς Καρχηδονίους, ὁ ναὸςδὲν εἶχε ἀκόμη ὁλοκληρωθῆ. Κατὰ τοὺς ἀρχαιολόγους αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὶς αὐλακώσεις. Ὁ ναὸς G δείχνει (παρ’ ὅλο ποὺ δὲν εἶναι παρὰ ἕνας σωρὸς ἐρειπίων) τὴν οἰκονομικὴ ἀκμὴ τοῦ Σελινοῦντα. Πλησίον του βρίσκεται ὁ ναὸς F, ποὺ εἶχε διαστάσεις 65,7 X 27,41 μ. καὶ 40 κίονες ὕψους 9 μέτρων καὶ διαμέτρου 1,82 μέτρων. Ὑποθέτουν ὅτι ἔχει χτισθῆ τὸν 6ο π.X. αἰῶνα. Ὁ ναὸς E, σὲ κομψὸ δωρικὸ ρυθμό, ἀνῆκε στὸ πρῶτο ἥμισυ τοῦ 5ου π.X. αἰῶνα καὶ ἔχει διαστάσεις 70,18 X 27,65 μ. καὶ 42 στύλους ὕψους 10,18 μέτρων. Αὐτὸς ὁ ὑπὸ ἀναστύλωσιν ναὸς ἀποκαλύπτει τὸν θαυμάσιο ῥυθμὸ καὶ τὴν κομψότητα τῶν ἀρχιτεκτονικῶν γραμμῶν. Στὴν ἀκρόπολη βρίσκονται τὰ ἐρείπια ἕξι μικρῶν ναῶν. Ὁ μικρὸς ναὸς μὲ τὶς μικρότερες μετόπες (μετόπη = μετὰ + ὀπή) τετράγωνη πλάκα ποὺ παρεμβάλλεται ἀνάμεσα στὰ τρίγλυφα συναποτελώντας μὲ αὐτὰ τὸ διάζωμα τῶν ἀρχαίων δωρικῶν ναῶν), εἶναι πιθανώτατα ἕνας ἀπὸ