Πολυπολιτισμὸς - παγκοσμιοποίηση καὶ ἡ ἑλληνοποίηση τοῦ Κόσμου Ἂν ἀντιλαμβανώμαστε τὴν ἔννοια «πολιτισμὸς» σὲ συνάρτηση μὲ τὴν ἔννοια «λαὸς» («λαϊκὸς πολιτισμὸς» - «φολκλόρ»), τότε «πολιτισμοὶ» ὑπάρχουν πολλοί, ἐφ’ ὅσον στοὺς διάφορους λαοὺς μπορεῖ νὰ διακρίνῃ κανεὶς διάφορες θρησκευτικὲς ἢ ἄλλες πεποιθήσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἀπορρέουν τὰ διάφορα ἤθη, ἔθιμα, στολές, τραγούδια, χοροὶ κ.λπ. (Ἐδῶ μπαίνουμε στὸν πειρασμὸ νὰ προσθέσωμε ὅτι καὶ τὰ διάφορα εἴδη τοῦ ζωικοῦ βασιλείου χαρακτηρίζονται ἀπὸ διάφορα «ἤθη» – συνήθειες –, διάφορες «στολὲς» – φτερά, τρίχωμα, λέπια –, διάφορα «τραγούδια» – κελαηδήματα κ.λπ. –, διάφορους «χοροὺς» – γαμήλιοι χοροὶ διαφόρων πτηνῶν ἢ ἐντόμων – κ.ο.κ.) Ἂν ὅμως ἡ ἔννοια «πολιτισμὸς» εἶναι εἰδικὰ καὶ μόνον ἀνθρώπινη καὶ γενικὰ μόνο πανανθρώπινη, τότε ὁ πολιτισμὸς εἶναι ἕνας, ἐφ’ ὅσον τὰ στοιχεῖα του ἔχουν καθολικὴ ἀξία καὶ γενικὴ ἰσχὺ γιὰ ὅλους τοὺς λαούς. Ἀνεξαρτήτως τῆς ἔννοιας ποὺ δίνει κανεὶς στὴ λέξη «πολιτισμός», τὰ πανανθρώπινης ἀξίας στοιχεῖα εἶναι σήμερα διαβαθμισμένα σὲ δύο κλίμακες: α) Λόγος, θεωρία, διάλογος, ἔρευνα, λογικὴ καὶ ἀπόδειξη, τέκνα τῶν ὁποίων εἶναι β) ἐπιστήμη, τεχνολογία, καλλιτεχνικὸς ἢ φιλοσοφικὸς στοχασμὸς καὶ δημοκρατία. Δὲν νοοῦνται καὶ δὲν ὑπάρχουν ἑνὸς μόνο «λαοῦ» Λόγος, θεωρία, διάλογος, ἔρευνα, λογικὴ καὶ ἀπόδειξη, ὅπως δὲν νοοῦνται καὶ δὲν ὑπάρχουν ἑνὸς μόνο «λαοῦ» ἐπιστήμη, τεχνολογία, καλλιτεχνικὸς ἢ φιλοσοφικὸς στοχασμὸς καὶ δημοκρατία. (Τυχὸν διαφοροποιήσεις κατὰ τόπους, ἐποχὲς ἢ λαότητες εἶναι ἁπλὲς ἐκτροπὲς ἢ διαστρεβλώσεις τῶν ἀνωτέρω.) Καὶ ἐδῶ θὰ ποῦμε αὐτὸ ποὺ τόσο ἐνοχλεῖ πολλοὺς καὶ διάφορους. Ἂν οἱ ἀνωτέρω δύο κατηγορίες τῶν στοιχείων πολιτισμοῦ καθολικῆς πανανθρώπινης ἰσχύος εἶναι ὑπεράνω τῶν λαῶν, ἡ θεωρητικὴ ἀνακάλυψή τους καὶ ἡ πρακτικὴ ἐφαρμογή τους εἶναι ἔργο τῶν Ἑλλήνων καὶ μόνο, τῶν Ἑλλήνων ὄχι μὲ τὴν ἔννοια τοῦ λαοῦ*, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔννοια ἑνὸς συνόλου ἀνθρώπων ποὺ εἶδαν τὴ ζωὴ καὶ τὸν κόσμο μ’ ἕναν τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο κανένας ἄλλος «λαὸς» ἢ «ἔθνος» δὲν τὰ εἶδε. Δὲν γνωρίζουμε ἂν ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν καθαρὴ αὐτὴ ἀλήθεια, ἀλλὰ οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ» ἔχουν ἐξοπλισθῆ ἀπὸ τὶς ἔρευνες τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ μὲ τέτοια πλημμυρίδα ἱστορικῶν ἀποδείξεων, ὥστε θεωροῦμε περιττὴ οἱαδήποτε νέα θεμελίωσή της στὸ ἀρθρίδιο αὐτό. Ἑπομένως ὁ περίφημος «πολυπολιτισμός», ἡ σημερινὴ αὐτὴ «καραμέλλα» τοῦ παγκόσμιου ἐγωισμοῦ, τῆς παγκόσμιας ἀνοησίας ἢ τῆς παγκόσμιας ἀπάτης, μπορεῖ νὰ νοηθῇ μόνον ὡς διάφορα τοπικὰ φολκλὸρ * Ἡ λέξη «λαὸς» στὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ σημαίνει στρατός.