ΔΑΥΛΟΣ/238, Ὀκτώβριος 2001 15251 ραδείγματα μεταχείρισης τῆς Ἑλληνικῆς Μυθολογίας –, μὲ τὸ ὁποῖο ἐπιδιώκεται καὶ ἡ προσδοκώμενη σύνδεση τοῦ θέματος μὲ τὰ ἰδανικὰ τῶν Ολυμπιακῶν Ἀγώνων. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ βασικὴ προϋπόθεση ἐπιτυχίας ἑνὸς θεματικοῦ πάρκου, δηλαδὴ ἡ φαντασμαγορία – ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὶς ἀνάγκες τῆς θεαματικότητας καὶ συνεπῶς διαμορφώνεται ἀπὸ τὶς ἀπαιτήσεις τῶν τουριστῶν ὑψηλοῦ εἰσοδήματος στὸ πλαίσιο ἑνὸς «ὑψηλοῦ» ἐπιπέδου παροχῶν –, ὑποβάλλει ἐξ ἀρχῆς τὸ ἐγχείρημα – ἀσχέτως ποιοί τὸ ὀργανώνουν – σὲ κανόνες καὶ διαδικασίες, ποὺ καθιστοῦν τὴ σύνδεση ἀνέφικτη μὲ τὰ δωρικὰ – ἕνεκα ἁπλότητας – ἰδανικὰ τοῦ Ὀλυμπισμοῦ. Ἐκτὸς καὶ ἂν τὸ πρότυπο γιὰ τὴ δική μας διοργάνωση παραμένει τὸ γνωστὸ κοινότοπο, ὁπότε ταυτόχρονα αὐτοακυρώνεται ἡ ἀντιπρόταση ποὺ εὐαγγελίζεται ἡ Ἑλλάδα γιὰ μιὰ ἐπιστροφὴ τοῦ Ὀλυμπισμοῦ στὶς πραγματικές του διαστάσεις, παρέχοντάς μας ἀντίστοιχα καὶ μία εἰκόνα γιὰ τὸ εἶδος τοῦ θεματικοῦ πάρκου Ἑλληνικῆς Μυθολογίας ὅσο καὶ γιὰ τὸ ὕφος τῆς περίφημης ἐναρκτήριας τελετῆς τῶν Ἀγώνων. Στὸ ἴδιο φύλλο τῆς κυριακάτικης «Καθημερινῆς» ὁ Χρ. Γιανναρᾶς ἔκλεινε τὴν ἐπιφυλλίδα του μὲ τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα καὶ δανείζομαι ὡς καταλληλότερα γιὰ τὴ συμπλήρωση τῆς παρούσας ἐπιστολῆς: «Σημεῖο ἀνάκαμψης ἀπὸ τὴν παρακμὴ θὰ εἶναι μόνο, ἂν ὁ Ἑλληνισμὸς ξαναρχίσῃ νὰ παράγῃ πολιτισμό. Δική του πρόταση, ὄχι ἐπιδόσεις σὲ μεταπρατισμό». Μετ’ ἐκτιμήσεως Σπῦρος N. Παππᾶς N. Ἐπίδαυρος Ἀργολίδος Ὁ «δαίμων» τιμωρεῖ τὸ μεσαιωνικὸ κράτος μας Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», χαῖρε, ...Μπορεῖ ὁ «Δαυλὸς» (τ. 229, 230, 231) νὰ ψάχνῃ τὸ δίκιο του γιὰ τὶς παραπεταμένες σὲ ὑπονόμους πλάκες Ὀλυμπιάδων ποὺ δὲν τολμᾷ κανένας πολυπολιτισμικὸς νὰ διαφημίσῃ, ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ... ξαναχτύπησε. Συγκεκριμένα: Στὴ διαδικτυακὴ τοποθεσία τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ (http://www.culture.gr/) καὶ στὴ σελίδα τοῦ ἀρχαιολογικοῦ μουσείου Ὀλυμπίας (http:/www.culture.gr/2/211/21107m/g211gm04.html) ὑπάρχει παρουσίαση συλλογῆς τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων (http://www.culture.gr/2/21/211/21107m/ cog/gcog.html), ὅπου παρουσιάζονται δίσκοι (http:/www.culture.gr/2/21/211/21107m/cog/gcog2.html). Ἐκεῖ φιλοξενεῖται ὁ δίσκος μὲ ἀριθμὸ M891 (http://www.culture.gr/2/21/211/21107m/cog/00/I03.jpg) μὲ τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικά: «Ἐνεπίγραφος ἀναθηματικὸς δίσκος, ἀκέραιος. Ἡ α´ ὄψη χρονολογεῖται στὴν 255η Ὀλυμπιάδα, δηλαδὴ τὸ 241 μ. X. καὶ ἡ β´ ὄψη στὴν 456η Ὀλυμπιάδα». Τὸ ἴδιο κείμενο στὸν ἴδιο δίσκο παρουσιάζεται καὶ σὲ ἀγγλικὴ μετάφραση, στὴν ὁποία ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἴδια χρονολόγηση (456η Ὀλυμπιάδα = 1045 μ.X.). εὐνόητη: Διότι τοῦ ἦταν χρήσιμη, ἀφοῦ ἡ Ἑλληνικὴ ἦταν, μὲ τὰ μέτρα τῆς ἐποχῆς ἐξαπλώσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ , μία παγκόσμια γλῶσσα, ὅπως ἡ Ἀγγλικὴ σήμερα. Καὶ πρακτικῶς δὲν ἦταν δυνατὴ ἡ ἐξαφάνισις τῆς Ἑλληνικῆς. Ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μέ ποιά; Τὴν Ἑβραϊκὴ μήπως, τὴν ὁποία μιλοῦσε ὁ Ἰησοῦς καὶ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ μιμοῦνται οἱ Χριστιανοὶ καθ’ ὅλα; Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα προφανῶς δὲν «οἰκονομοῦσε» τὰ πράγματα. Ἀνέχθηκε λοιπὸν καὶ ἐχρησιμοποίησε ὁ Χριστιανισμὸς τὴν Ἑλληνική, ὅπως καὶ ὅλες τὶς ἄλλες γλῶσσες ἀδιακρίτως: Ἀραβική, Ἀρμενική, Αἰγυπτιακὴ, Σλαβικὴ (ἐδῶ ἐφρόντισε νὰ τοὺς κατασκευάσῃ καὶ ἀλφάβητο) κ.λπ. Γιὰ τοὺς δικούς του σκοπούς, δηλαδὴ γιὰ νὰ συμπεριλάβῃ ὅλα τὰ ἔθνη σὲ μία ποίμνη. Μήπως ὅμως διέσωσε τὴν γλῶσσα κατὰ τὴν Τουρκοκρατία; Οὔτε λόγος, ἀφοῦ γιὰ τὸν Σουλτᾶνο αὐτὰ τὰ θέματα δὲν εἶχαν σημασία. Ἐὰν ὑποθέσωμε ὅτι ὁ Σουλτᾶνος ἀπαιτοῦσε ἀλλαγὴ τῆς γλώσσας, θὰ πρέπει νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν θὰ ἔλεγε ὄχι. Κρίνοντες μάλιστα καὶ μὲ σημερινὰ δεδομένα: Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πρώην Ἀμερικῆς Σπυρίδων ἐξηναγκάσθη ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς παραίτησιν κατηγορηθεὶς «ἐπὶ ἑλληνισμῷ», ὅπως μετεδόθη ἀπὸ τὰ MME. Ἤθελε δηλαδὴ τὴ διατήρηση τῆς ἑλληνικῆς φυσιογνωμίας τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἔτσι ἄφηνε ἔξω τοὺς ἀλλόγλωσσους ὀρθοδόξους ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, ἐξω(cid:2)