ΔΑΥΛΟΣ/238, Ὀκτώβριος 2001 15251 ραδείγματα μεταχείρισης τῆς Ἑλληνικῆς Μυθο- λογίας –, μὲ τὸ ὁποῖο ἐπιδιώκεται καὶ ἡ προσδο- κώμενη σύνδεση τοῦ θέματος μὲ τὰ ἰδανικὰ τῶν Ολυμπιακῶν Ἀγώνων. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ βασικὴ προϋπόθεση ἐπιτυχίας ἑνὸς θεματικοῦ πάρκου, δη- λαδὴ ἡ φαντασμαγορία – ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὶς ἀνά- γκες τῆς θεαματικότητας καὶ συνεπῶς διαμορφώ- νεται ἀπὸ τὶς ἀπαιτήσεις τῶν τουριστῶν ὑψηλοῦ εἰσοδήματος στὸ πλαίσιο ἑνὸς «ὑψηλοῦ» ἐπιπέδου παροχῶν –, ὑποβάλλει ἐξ ἀρχῆς τὸ ἐγχείρημα – ἀσχέτως ποιοί τὸ ὀργανώνουν – σὲ κανόνες καὶ δια- δικασίες, ποὺ καθιστοῦν τὴ σύνδεση ἀνέφικτη μὲ τὰ δωρικὰ – ἕνεκα ἁπλότητας – ἰδανικὰ τοῦ Ὀλυ- μπισμοῦ. Ἐκτὸς καὶ ἂν τὸ πρότυπο γιὰ τὴ δική μας διοργάνωση παραμένει τὸ γνωστὸ κοινότοπο, ὁπό- τε ταυτόχρονα αὐτοακυρώνεται ἡ ἀντιπρόταση ποὺ εὐαγγελίζεται ἡ Ἑλλάδα γιὰ μιὰ ἐπιστροφὴ τοῦ Ὀλυμπισμοῦ στὶς πραγματικές του διαστάσεις, παρέχοντάς μας ἀντίστοιχα καὶ μία εἰκόνα γιὰ τὸ εἶδος τοῦ θεματικοῦ πάρκου Ἑλληνικῆς Μυθολο- γίας ὅσο καὶ γιὰ τὸ ὕφος τῆς περίφημης ἐναρκτή- ριας τελετῆς τῶν Ἀγώνων. Στὸ ἴδιο φύλλο τῆς κυριακάτικης «Καθημε- ρινῆς» ὁ Χρ. Γιανναρᾶς ἔκλεινε τὴν ἐπιφυλλίδα του μὲ τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα καὶ δανείζομαι ὡς καταλλη- λότερα γιὰ τὴ συμπλήρωση τῆς παρούσας ἐπι- στολῆς: «Σημεῖο ἀνάκαμψης ἀπὸ τὴν παρακμὴ θὰ εἶναι μόνο, ἂν ὁ Ἑλληνισμὸς ξαναρχίσῃ νὰ παράγῃ πολιτισμό. Δική του πρόταση, ὄχι ἐπιδόσεις σὲ με- ταπρατισμό». Μετ’ ἐκτιμήσεως Σπῦρος N. Παππᾶς N. Ἐπίδαυρος Ἀργολίδος Ὁ «δαίμων» τιμωρεῖ τὸ μεσαιωνικὸ κράτος μας Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», χαῖρε, ...Μπορεῖ ὁ «Δαυλὸς» (τ. 229, 230, 231) νὰ ψάχνῃ τὸ δίκιο του γιὰ τὶς παραπεταμένες σὲ ὑπονόμους πλάκες Ὀλυμπιάδων ποὺ δὲν τολμᾷ κανένας πο- λυπολιτισμικὸς νὰ διαφημίσῃ, ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ... ξαναχτύπησε. Συγκεκριμένα: Στὴ διαδικτυακὴ τοποθεσία τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ(http://www.culture.gr/)καὶ στὴ σελίδα τοῦ ἀρχαιολογικοῦ μουσείου Ὀλυμπίας (http:/www.culture.gr/2/211/21107m/g211gm04.html) ὑπάρχει παρουσίαση συλλογῆς τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων (http://www.culture.gr/2/21/211/21107m/ cog/gcog.html), ὅπου παρουσιάζονται δίσκοι (http:/www.culture.gr/2/21/211/21107m/cog/gcog2.html). Ἐκεῖ φιλοξενεῖται ὁ δίσκος μὲ ἀριθμὸ M891 (http://www.culture.gr/2/21/211/21107m/cog/00/I03.jpg) μὲ τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικά: «Ἐνεπίγραφος ἀνα- θηματικὸς δίσκος, ἀκέραιος. Ἡ α´ ὄψη χρονολο- γεῖται στὴν 255η Ὀλυμπιάδα, δηλαδὴ τὸ 241 μ. X. καὶ ἡ β´ ὄψη στὴν 456η Ὀλυμπιάδα». Τὸ ἴδιο κεί- μενο στὸν ἴδιο δίσκο παρουσιάζεται καὶ σὲ ἀγγλικὴ μετάφραση, στὴν ὁποία ἐπαναλαμβάνε- ται ἡ ἴδια χρονολόγηση (456η Ὀλυμπιάδα = 1045 μ.X.). εὐνόητη: Διότι τοῦ ἦταν χρήσιμη, ἀφοῦ ἡ Ἑλληνικὴ ἦταν, μὲ τὰ μέτρα τῆς ἐποχῆς ἐξαπλώσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ , μία παγκόσμια γλῶσσα, ὅπως ἡ Ἀγγλικὴ σήμερα. Καὶ πρακτικῶς δὲν ἦταν δυνατὴ ἡ ἐξαφάνισις τῆς Ἑλληνικῆς. Ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μέ ποιά; Τὴν Ἑβραϊκὴ μήπως, τὴν ὁποία μιλοῦσε ὁ Ἰησοῦς καὶ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ μιμοῦνται οἱ Χριστιανοὶ καθ’ ὅλα; Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα προφανῶς δὲν «οἰκονομοῦσε» τὰ πράγματα. Ἀνέχθηκε λοιπὸν καὶ ἐχρησι- μοποίησε ὁ Χριστιανισμὸς τὴν Ἑλληνική, ὅπως καὶ ὅλες τὶς ἄλλες γλῶσσες ἀδιακρίτως: Ἀρα- βική, Ἀρμενική, Αἰγυπτιακὴ, Σλαβικὴ (ἐδῶ ἐφρόντισε νὰ τοὺς κατασκευάσῃ καὶ ἀλφάβητο) κ.λπ. Γιὰ τοὺς δικούς του σκοπούς, δηλαδὴ γιὰ νὰ συμπεριλάβῃ ὅλα τὰ ἔθνη σὲ μία ποίμνη. Μήπως ὅμως διέσωσε τὴν γλῶσσα κατὰ τὴν Τουρκοκρατία; Οὔτε λόγος, ἀφοῦ γιὰ τὸν Σουλ- τᾶνο αὐτὰ τὰ θέματα δὲν εἶχαν σημασία. Ἐὰν ὑποθέσωμε ὅτι ὁ Σουλτᾶνος ἀπαιτοῦσε ἀλλαγὴ τῆς γλώσσας, θὰ πρέπει νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν θὰ ἔλεγε ὄχι. Κρίνοντες μάλιστα καὶ μὲ σημερινὰ δεδομένα:ὉἈρχιεπίσκοπος πρώην Ἀμερικῆς Σπυρίδων ἐξηναγκάσθη ὑπὸ τοῦ ΟἰκουμενικοῦΠατριαρχείου εἰς παραίτησιν κατηγορηθεὶς «ἐπὶ ἑλληνισμῷ», ὅπως μετεδόθη ἀπὸ τὰ MME. Ἤθελε δηλαδὴ τὴ διατήρηση τῆς ἑλληνικῆς φυσιογνωμίας τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἔτσι ἄφηνε ἔξω τοὺς ἀλλόγλωσσους ὀρθοδόξους ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, ἐξω- �