ΔΑΥΛΟΣ/238, Ὀκτώβριος 2001 15253 νο λαό μας καὶ ἰδίως τὴν νεολαία, ποὺ μὲ τὴν ἀμφισβήτηση τῆς θεότητος ὁδηγεῖται στὴν ἠθικὴ κατάπτωση. Διότι χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται. Μερικοὶ σύγχρονοι ἀρχαιοελληνολάτρες δὲν βρίσκουν τίποτε στὸν ἑβραιοχριστιανισμό, ὅπως τὸν ἀποκαλοῦν, γιὰ νὰ τὸν ἐξάρουν καὶ βρέθηκε ὁ ἄθεος Ρενάν, ποὺ ἐξύμνησε στὴν Ἀκρόπολη τὸ ἀρχαῖο πνεῦμα ἀθάνατο, νὰ πῇ γιὰ τὸν Χριστό: «Ἀναπαύθητι ἐν τῇ δόξῃ σου, εὐγενὲς μυσταγωγέ. Ἡ θεότης σου ἐθεμελιώθη· ἀντὶ ὀλίγων βασάνων ἐκέρδισες τὴν τελειοτάτην ἀθανασίαν.» Λέω πὼς εἶμαι πρῶτα χριστιανὸς καὶ μετὰ Ἕλληνας, διότι διὰ ἐμένα ὁ Θεός, ποὺ ἀπεκαλύφθη στοὺς Ἑβραίους καὶ σκιωδῶς στὸν Πλάτωνα, στὸν Σωκράτη, δὲν εἶναι ὁ τρόπος τοῦ λέγειν, ἀλλὰ ὁ δημιουργὸς τῶν πάντων καὶ ἔχει καὶ τὶς τρίχες τῆς κεφαλῆς μας μετρημένες. «Ἀπὸ Θεοῦ ἄρχεσθε», λέγει ἕνα ῥητό. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἐκδότης τοῦ πε- ρισπούδαστου βιβλίου «Ποιός σκότωσε τὸν Ὅμηρο, τὸν Δία καὶ τὸν Ἀπόλλωνα» θὰ προτιμοῦσε αὐτοὺς πρῶτα καὶ μετὰ τὴν ἐθνικότητά του: «θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων πάντων Δίας». Ὅλοι μέσα στὴν πνοὴ τοῦ Θεοῦ ζοῦμε καὶ ὑπάρχουμε καὶ τὸ πρωταρχικὸ εἶναι ἡ καλὴ ἀτομικὴ καὶ οἰκογενειακὴ ζωή μας, διότι ἄθεος δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ δὲν πιστεύει στὸν Θεό, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ δὲν ζῇ κατὰ Θεόν. Ἡ ἠθικὴ εἶναι μία γιὰ ὅλους. Γι’ αὐτὸ καὶ στὰ κηρύγματα χρησιμοποιοῦμε καὶ ἀποφθέγματα τοῦ Ὁμήρου, τοῦ Πλάτωνος, τοῦ Σωκράτη, κινεζικὲς παροιμίες κ.λπ. χωρὶς μισαλλοδοξίες, διότι ὅλοι Ἕλληνες εἴμαστε καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἀφαιρέσῃ τὸ δικαίωμα νὰ εἴμαστε Ἕλληνες. Μετὰ τιμῆς Πρωτοπρεσβύτερος Τιμόθεος Χρήστου Νέο Ἡράκλειο Ἀττικῆς Μὲ ἀρχαῖες κολῶνες ἔγινε τὸ «ἀριστούργημα» τοῦ Βυζαντίου Κύριε διευθυντά, Δὲν εἶναι τὸ μόνο κακό, ποὺ ἡ Ἁγία Σοφία χτίστηκε πάνω σὲ λαμπρὰ μνημεῖα τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ («Δαυλός», τ. Ἀπριλίου 2001), κτίστηκε μὲ κλεμμένες κολῶνες ἀπὸ ἄλλους ναοὺς «εἰδωλολατρικούς». Ὁ μεγάλος Σουηδὸς βυζαντινολόγος καὶ φιλέλληνας Alf Herniksson ἀναφέρει σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ βιβλία του «Byzantiska Historia», (σελίδα 102).» «Ὀκτὼ μεγάλες κολῶνες ἀπὸ πράσινο μάρμαρο ἁρπάχτηκαν (κλέφτηκαν) ἀπ’ τὸν περίφημο ναὸ τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσο. Ἄλλες ὀκτὼ παρόμοιες κολῶνες ἀποσπάσθηκαν ἀπὸ τὸν ἐπίσης ξακουστὸ ναὸ τοῦ θεοῦ τοῦ ἥλιου Βάαλ στὴν περιοχὴ Baalbek τῆς Ἀσίας». Ἔκλεψαν 16 κολῶνες πράσινου μάρμαρου, γιὰ νὰ στολίσουν τὴν Ἁγία Σοφία. Μάλιστα οἱ 8 κολῶνες ἦταν ἀπ’ τὸν ναὸ τῆς μισητῆς θρησκείας τῶν Ἑλλήνων. Βέβαια μὲ βάση αὐτὲς τὶς κολῶνες προσπάθησαν καὶ κατασκεύασαν καὶ ἄλλες. Γνωρίζουν σήμερα οἱ «προσκυνητὲς» τῆς Ἁγίας Σοφίας ὅτι προσκυνᾶνε κι ἕνα μέρος τοῦ ναοῦ τῆς Ἀρτέμιδος; Σκεφτῆτε, κύριε διευθυντά: Οἱ Βυζαντινοὶ οὔτε μαρμάρινες κολῶνες δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ κατασκευάσουν; Μὲ τιμὴ Γιῶργος Κολλημένος Λάρισα Πῶς ἡ Σαπφὼ «ἀπὸ τὴ Λέσβο» γίνεται «λεσβία» Κύριε Λάμπρου, Τελευταῖα ἔκανε τὴν ἐμφάνισή του ἕνα βιβλίο μὲ τὸν ἐνδεικτικὸ τίτλο «Σαπφὼ ἡ λεσβία». Δὲν χρειάζεται πολὺ μυαλό, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὸ λόγο γιὰ τὸν ὁποῖο μεταφράστηκε τὸ «von Lesbos», δηλαδὴ «ἀπὸ τὴ Λέσβο», τοῦ πρωτότυπου γερμανικοῦ τίτλου, σὲ «λεσβία»· πολὺ ἁπλᾶ, γιὰ νὰ πουλήσῃ τὸ βιβλίο περισσότερα ἀντίτυπα, διασκεδάζοντας τὶς ἐντυπώσεις καὶ ἀναπαράγοντας στὸ νοῦ ἐκείνου ποὺ ἀντικρύζει τὸν τίτλο τὸ γνωστὸ μύθευμα, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ Σαπφὼ ἦταν «λεσβία», δηλαδὴ ὁμοφυλόφιλη. Βέβαια τὸ ὅλο πρᾶγμα στήνε- ται μὲ ἔντεχνο τρόπο, ὥστε –δῆθεν– νὰ μὴ στέκεται ἡ παρατήρηση ὅτι προβάλλεται ἡ διαδεδομένη «ἰδιότητα» ἀλλὰ καὶ ὄχι ὁ τόπος καταγωγῆς τῆς κορυφαίας ἑλληνίδας ποιήτριας καὶ ἀγωνίστριας. Ἂς ὄψωνται ὅμως οἱ κάθε λογῆς βιβλιέμποροι, ποὺ ρίχνουν καὶ λίγο «ἑλληνισμὸ» ἢ «ἰουδαϊσμὸ» λόγῳ μοδὸς ἀνάμεσα στὰ ρὸζ βιβλιαράκια τους· ἔχουμε μπουχτίσει πιὰ καὶ δὲν διαβάζουμε ὁτιδήποτε μᾶς πλασάρουν. Μὲ ἐκτίμηση Εἰρήνη X. Μήτσιου Θεσσαλονίκη