Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπικριτικῆς, γιὰ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Σ. Γ. Γ. Παναγιωτάτου μὲ τίτλο «Ἢ μέτρησις τῆς φλυαρίας στὴ λογοτεχνία δι ̓ ἀριθμῶν», ἐπιστολῆς τῆς ποιήτριας κ. Βενετίας Καπετανάκη (ποὺ δημμοσιεύσαμε στὸ προηγούμενο 300 τεῦχος τοῦ «4αυλοῦ») ὁ συντάκτης τοῦ ἐν λόγω ἄρθρου μᾶς ἀπέστειλε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολή: ̓Αξιότιμε Κύριε Διευθυντά, ̓Απὸ δέος στὸ χῶρον ποὺ τοῦ ἐξασφαλίσατε ἀδιαμφισβήτητη περιωπήν, κύρος, βαρύτητα, θὰ εἶμαι ὅσο μοῦ ἐπιτρέπεται λακωνικός... Ποὺ ἡ κ. Καπετανάκη ὑποχρεώνεται ἤδη εἰς ἀναυδίαν καὶ ἐνεότητα δὲν τὸ ἐπεδίωξα ἐγώ --- δὲν θὰ σᾶς ξαναγράψει... Ἡ ἀναίρεσις ὅλων ὅσων φθέγγεται («Δαυλός», 30/1984, σελ. 1470) φράσι πρὸς φράσιν: Β. Κ.: «.... ἡ ποίηση δὲν ἐπιδέχεται ἀνάλυση.». ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: « ̓Ανάλυσις» (στὴ λογοτεχνία, σὲ λογοτεχνικὸ κείμενο) σημαίνει λεπτομερῆ ἐξέτασιν, ἐξήγησιν, ἀνάπτυξιν: ἄλλως διάκρισι τῶν στοιχείων ἐκ τῶν ὁποίων ἁπαρτίζεται ὁ γραπτὸς λόγος καὶ ἀκριβῆ ἀξιολόγησιν ἑκάστου, καθὼς καὶ τοῦ ὅλου. ̓Απὸ φιλοσοφικῆς σκοπιᾶς σημαίνει τὴν ἐκ τῆς μελέτης τῶν ἐπὶ μέρους συναγωγὴ νόμων. Αὐτά, λοιπόν, ἡ κ. Καπετανάκη τὰ... καταργεῖ. Καὶ μαζί, αὐτονόητο, [τὴν φιλολογική] κριτικὴ ἀνάλυσιν, Μπιελίνσκι, Σαίντ Μπέβ... Γιατὶ ὄχι; Ἐδῶ ποὺ φθάσαμε... Β. Κ.: «... ὁ κ. Παναγιωτᾶτος εἶναι ποιητὴς κατὰ βάσιν, πολὺ καλὸς μάλιστα». : ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: Χαίρω ποὺ μαθαίνω τὶ εἶμαι κατὰ βάσιν --- μὰ δὲν μοῦ πέφτει λόγος. Β.Κ.: «... ἡ τέχνη μας δὲν πρέπει ν ̓ ἀναλύεται. ..». ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: (Γιὰ τὸ «μας» τὶ νὰ εἰπῶ!... Οὐ μπλέξεις). Εἶναι γνωστό, πὼς ὄργανα καὶ διαδικασίες μέτρησης τῆς τέχνης δὲν ὑπάρχουν. Τὸ ἔχω ὑπογραμμίσει, οἱ μετρήσεις μου ἀφοροῦν ἀποκλειστικὰ στὴν τεχνικὴ τῆς ποίησης ---«Δαυλός», 2971984, σελ. 1412: «Δὲν ἐπιμένω, τὸ ξαναλέω, ἡ τέχνη μᾶς διαφεύγει πάντα --- μαζὶ καὶ ἡ χρυσῆ τομὴ ἀνάμεσα οὐσιαστικὰ καὶ «προδιοριστικά - δηλωτικά». Στὴν ἴδια σελίδα: «... ἀκριβῶς τὸ ὅτι ὁ Καβάφης βεβαιώνεται μείζων ποιητής, τὸ ὅτι ἔκαμε μεγάλη τέχνη, καλύπτει ὅ,τι «μικρό» περίξεχει ἡ ποίησί του --- στὸ μέτρο ποὺ μόνο μέσα σὲ μιὰ μεγάλη τέχνη μποροῦν νὰ «χωνεύονται» μεγάλες ἐλλείψεις, ὑστερήσεις, ἀτέλειες τῆς τεχνικῆς...». Στὴν ἴδια σελίδα: «... κάνοντας τιτανική, γιγάντια τέχνη, τότε... τὶ στὴν εὐχὴ σοῦ χρειάζονται «τεχνικὲς» καὶ δὲ ξέρω τὶ ἄλλο;» Ἐπίσης, στὸ μελέτημά μου. «Τὸ γλωσσικὸν ἕκταμα τοῦ Καβάφη μὲ ἀριθμοὺς», («Τριφυλιακὴ Ἑστία», 5471983, σελ. 573), γράφω: «Νὰ ὅμως ποὺ, ἐνῶ ὄντως ἡ τέχνη μᾶς διαφεύγει, ἡ ἀναζήτήσις, καταγραφὴ καὶ ἀνάλυσις τῶν στοιχείων τῆς τεχνικῆς τῆς ποίησης ρίχνει κάποιο φῶς στὸ χῶρο καὶ στὶς διεργασίες τῆς ἀσύλληπτης λειτουργίας τής...». Β. Κ.: «.... ἔφτασε ὁ κ. Παναγιωτᾶτος νὰ γίνει... στατιστικολόγος τῶν Ἑλλήνων ποιητῶν». ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: «Στατιστική» εἶναι κλάδος τῶν ἐφηρμοσμένων μαθηματικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ μεθοδικὴ κατάταξις τῶν διαφόρων φαινομένων (....) καὶ ἡ ἐκ τῆς συγκρίσεως αὐτῶν συναγωγὴ συμπερασμῶν. "Αν ὄντως «ἔφτασα νὰ εἷ-