ΗΗ ΚΚ ΙΙ ΝΝ ΗΗ ™™ ΙΙ ™™ ΤΤ ΩΩ ΝΝ ΙΙ ¢¢ ΕΕ ΩΩ ΝΝ N. ΚΑΡΡΑΣ, Ἰωάννης Συκουτρῆς, ὁ Ἕλληνας ἰδεαλιστὴς Ὁ Νικόλαος N. Καρρᾶς μὲ τὸ βιβλίο του «Ἰωάννης Συκουτρῆς, ὁ Ἕλληνας ἰδεαλιστὴς» δίνει στὸν ἀναγνώστη πέρα ἀπὸ τὸ περίγραμμα τῆς ζωῆς τοῦ I.Σ. καὶ τὴν θέσι του στὴν καθόλου πνευματική μας ζωή ὁλόκληρο τὸ ἰδεολογικὸ φάσμα τοῦ τραγικοῦ πανεπιστημιακοῦ, ποὺ μὲ γνώμονα τὴν ἀρχαιοελληνικὴ σκέψη κατάφερε ν’ ἀντικρούσῃ ἄμεσα καὶ δραστικὰ τόσο τὴν καθεστηκυῖα συντηρητικὴ θεώρηση ζωῆς ὅσο καὶ τὸν ἱστορικὸ ὑλισμό, ποὺ ἀποτελοῦσε τὸ φιλοσοφικὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀριστερᾶς «πρωτοπορίας» τῆς ἐποχῆς του. Τὰ ἐνταῦθα παρατιθέμενα δύο κείμενα τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ «Ὁ Πλατωνικὸς Εὐαγγελισμὸς» καὶ «Ὁ Ἡρωικὸς Τρόπος Ζωῆς» εἶναι ἐνδεικτικὰ τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ προσεγγίσεως τῆς ἀλήθειας ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ποὺ μπορεῖ «νὰ συλλογᾶται ἐλεύθερα», ἀδογμάτιστα καὶ κυρίως μὲ γνώση. Κατ’ οὐσίαν στὰ δύο αὐτὰ κείμενα ὁ Ἰωάννης Συκουτρῆς μέσα ἀπὸ τὴν προσέγγιση τοῦ ἀριστοκράτη τοῦ πνεύματος, τὸν σκληρὸ ἀγῶνα μὲ τὴν ἴδια του τὴν ὕπαρξη καὶ τὴν κατάδειξη τῆς τραγικότητός του μᾶς προσφέρει στάσεις ζωῆς, τὶς ὁποῖες πάντως δὲν καλούμεθα ν’ ἀποδεχθοῦμε a priori. Ἀντιθέτως ὀφείλουμε νὰ ἀγωνισθοῦμε μὲ σθένος καὶ ἐπιμονὴ γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς σοφίας καὶ τῆς ἀληθείας, ποὺ εὑρίσκονται πέραν τοῦ εὔκολου ἐντυπωσιασμοῦ καὶ τῶν ὅποιων ὑλικῶν ἀγαθῶν ποὺ ἡ κοινωνία τῆς κάθε ἐποχῆς ὑπόσχεται. Βαθύς, στοχαστικός, εἰλικρινὴς καὶ πρὸ πάντων διαχρονικὸς ὁ λόγος τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ ἀνοίγει νέους δρόμους γιὰ τὴν κατανόηση τῆς Ἑλληνικότητος ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἕλληνος ἀνθρώπου· αὐτοῦ τοῦ τόσο σημαντικοῦ ὄντος ποὺ ὑπέταξε τὸν ἄναρχον λόγον εἰς τὴν λογικὴ καὶ μπόρεσε ἔτσι νὰ θεμελιώσῃ τὸν παγκόσμιο πολιτισμὸ στὴν μαθηματικὴ ἁρμονία τῆς γλώσσης μας καὶ στὴν ἠθικότητα τῆς Σω- Μέσα ἀπὸ τὴ Φιλοσοφία Κύριε διευθυντά, Ὅταν ἡ Ἑλλάδα ἀνακάλυψε τὴ δύναμη τοῦ Νοῦ, ἡ ὑπόλοιπη ἀνθρωπότητα ζοῦσε βυθισμένη μέσα σὲ ψυχικὰ ἐρέβη. Τὴ διαύγεια αὐτὴ τοῦ Νοῦ συνταιριασμένη μὲ τὴ δύναμη τὴ ψυχικὴ μπορεῖ κανεὶς νὰ τὴν ἀντιληφθῇ, ἂν σκεφθῇ τὶ συνέβαινε στὸν κόσμο τῶν βαρβάρων. Ποιό ἦταν τὸ ἐπίκεντρο τοῦ ἐνδιαφέροντος στὴν Αἴγυπτο, Μεσοποταμία, Περσία, Ἰνδία: Οἱ νεκροί! Ἑκατομμύρια ἀνθρώπινα πλάσματα ἐπὶ χιλιάδες χρόνια εἶχαν τὸ χάρο γιὰ σύντροφο. Μὰ μήπως καὶ σήμερα τὸ ἴδιο δὲν συμβαίνει; Ἂν ἀφαιρέσουμε ἀπὸ τὰ δῆθεν ἱερὰ κείμενα ὅλων τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν αἱρέσεων τὴ μετὰ θάνατο ζωή, δὲν ἀπομένει ἀπολύτως τίποτα. Τί εἶναι τὸ ἀντίθετο τῶν προγόνων μας: «Νὰ χαίρεσαι τὴ ζωή. Νὰ βρίσκῃς τὸν κόσμο ὄμορφο κι ἄξιο νὰ τὸν ζῇς... Εἶναι τὸ μήνυμα ποὺ βγαίνει ἀπὸ κάθε τὶ τὸ Ἑλληνικό. Ὅσοι παραβλέπουν αὐτὸ τὸ στοιχεῖο, δὲν θὰ εἶναι ποτέ σὲ θέση νὰ καταλάβουν, πῶς ἀκριβῶς συνέβη τὸ «Ἑλληνικὸ Θαῦμα» στὸν ἀρχαῖο κόσμο. Στὴν ἑλληνικὴ γραμματεία ὑπάρχει τόση πίκρα ὅση καὶ χαρὰ, καὶ οἱ Ἕλληνες ξέρανε ὅτι γλυκόπικρη εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ἔχει πάντοτε δύο ὄψεις. Χέρι μὲ χέρι πορεύονται ὁ πόνος καὶ ἡ ἡδονή, ἡ τραγῳδία καὶ ἡ λύτρωση, μὰ ποτὲ δὲν ἔρχονται σ’ ἀντίθεση, γιατὶ μόνο κεῖνοι ποὺ νιώσανε τὸν πόνο μποροῦν νὰ νιώσουν τὴ χα(cid:2)