ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

239ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 15383 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
58 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Τι ήταν τα Ομηρικά όρη "Όλυμπος" και "Ίδη"; - Οι βάσεις των Ολύμπιων θεών από τη σκοπιά της τεχνολογίας — ΛΑΖΑΡΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ
    ἀρχή: σελ. 15383 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 239

Κείμενο φύλλου

Τί ἦταν τὰ Ὁμηρικὰ ὄρη «Ὄλυμπος» καὶ «Ἴδη»; [Στὰ τεύχη 235 καὶ 236-7 τοῦ «Δ» ὁ μηχανολόγος μηχανικὸς ΕΜΠ καὶ ἀντισυνταγματάρχης τοῦ Τεχνικοῦ Σώματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κ. Ἰωάννης Λάζαρης μὲ τὴ θετικὴ σκέψη ποὺ ἐξ ὁρισμοῦ χαρακτηρίζει τὶς ἐν λόγῳ δύο ἰδιότητές του ἀνέπτυξε τὶς πληροφορίες ποὺ ὑπάρχουν στὴν Ἰλιάδα καὶ τὴν Ὀδύσσεια γιὰ τὴν τεχνολογία ποὺ χρησιμοποιοῦσαν οἱ «θεοὶ» ποὺ συμμετεῖχαν στὸν Τρωικὸ Πόλεμο. Μὲ ἀφετηρία τὶς παραδοχὲς α) ὅτι ἡ «τεχνολογία τῶν θεῶν», ὅπως περιγράφεται ἀπὸ τὸν Ὅμηρο, εἶναι τελείως διάφορη ἀπὸ τὴν πολεμικὴ τεχνολογία τῶν Ἀχαιῶν καὶ τῶν Τρώων καὶ β) ὅτι ἡ σημερινὴ πολεμικὴ τεχνολογία (τῆς ὁποίας ὁ κ. I.Λ. εἶναι εἰδικὸς ἐμπειρογνώμων) μοιάζει καταπληκτικὰ μὲ τὰ περιγραφόμενα μέσα καὶ τὰ ὅπλα τῶν Ὀλυμπίων προέβη σὲ συνεξέταση τῶν πληροφοριῶν τοῦ Ὁμήρου μὲ τὶς σχετικὲς σημερινὲς γνώσεις καὶ κατακτήσεις τῆς ἐπιστήμης στὰ θέματα «ἱπτάμενα ἅρματα», τροφοδοσία τους μὲ «ἀμβροσία», «αἰγίδα» - λαίηζερ, φλογοβόλα, ἀκτιδοβόλα, «ἀφάνεια θεῶν» - Stealth, «κηρύκειον» – DNA κ.ἄ. Στὸ τρίτο ἄρθρο του, ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐξετάζει ἀπὸ τὴ σκοπιὰ τῶν σημερινῶν γνώσεων τὴν ὁμηρικὴ «Ἴδη» ὡς σημεῖο προσγειώσεως – ἀπογειώσεως τοῦ Διός, τὸν «Ὄλυμπο» ὡς «βάση» τῶν θεῶν καὶ τὶς ἀστρονομικὲς γνώσεις τοῦ Ὁμήρου.] Ἴδη - Τόπος προσγειώσεως - ἀπογειώσεως τοῦ Διὸς Ἂς ἑστιάσουμε τὴν προσοχή μας καὶ σὲ μία μετακίνηση τοῦ Διός, ὁ ὁποῖος, παρ’ ὅλο ποὺ ἦτο πατέρας τῶν θεῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων, εἶχε κι αὐτὸς ἀνάγκη ἀπὸ ἅρμα κι ἐξοπλισμό: «Ἔζεψε στὸ ἅρμα δύο χαλκοπόδαρα ἄλογα μὲ χρυσῆ χαίτη ποὺ ἐπετοῦσαν γρήγορα κι αὐτὸς ἐνδύθηκε μὲ χρυσᾶ ὅπλα κι ἐπῆρε χρυσὸ καλοφτειαγμένο μαστίγιο κι ἀνέβηκε στὸ ἅρμα του. Ἐμαστίγωσε τὰ ἄλογα νὰ τρέξουν κι ἐκεῖνα μὲ προθυμία ἐπέταξαν ἀνάμεσα στὴ γῆ καὶ τὸν ἔναστρο οὐρανό. Ἔφτασε στὴν Ἴδη τὴν πολύπηγη, ποὺ τρέφει ἀγρίμια, στὸ Γάργαρο. Ἐκεῖ ποὺ εἶναι τέμενός του μὲ βωμὸ καὶ θυμιάματα. Ἐκεῖ ἄφησε τὰ ἄλογά του ὁ πατέρας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν θεῶν, ἀφοῦ τὰ ἔλυσε ἀπὸ τὸ ἅρμα κι ἔχυσε ὁμίχλη κι αὐτὸς κάθισε στὴν κορυφή...» (Ἰλ. Θ 41-52).
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →