Τί ἦταν τὰ Ὁμηρικὰ ὄρη «Ὄλυμπος» καὶ «Ἴδη»; [Στὰ τεύχη 235 καὶ 236-7 τοῦ «Δ» ὁ μηχανολόγος μηχανικὸς ΕΜΠ καὶ ἀντισυνταγματάρχης τοῦΤεχνικοῦ Σώματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κ. Ἰωάννης Λάζαρης μὲ τὴ θετικὴ σκέψη ποὺ ἐξ ὁρισμοῦ χαρακτηρί- ζει τὶς ἐν λόγῳ δύο ἰδιότητές του ἀνέπτυξε τὶς πληροφορίες ποὺ ὑπάρ- χουν στὴν Ἰλιάδα καὶ τὴν Ὀδύσσεια γιὰ τὴν τεχνολογία ποὺ χρησι- μοποιοῦσαν οἱ «θεοὶ» ποὺ συμμετεῖχαν στὸν Τρωικὸ Πόλεμο. Μὲ ἀφε- τηρία τὶς παραδοχὲς α) ὅτι ἡ «τεχνολογία τῶν θεῶν», ὅπως περιγρά- φεται ἀπὸ τὸν Ὅμηρο, εἶναι τελείως διάφορη ἀπὸ τὴν πολεμικὴ τε- χνολογία τῶν Ἀχαιῶν καὶ τῶν Τρώων καὶ β) ὅτι ἡ σημερινὴ πολεμικὴ τεχνολογία (τῆς ὁποίας ὁ κ. I.Λ. εἶναι εἰδικὸς ἐμπειρογνώμων) μοιά- ζει καταπληκτικὰ μὲ τὰ περιγραφόμενα μέσα καὶ τὰ ὅπλα τῶν Ὀλυ- μπίων προέβη σὲ συνεξέταση τῶν πληροφοριῶν τοῦ Ὁμήρου μὲ τὶς σχετικὲς σημερινὲς γνώσεις καὶ κατακτήσεις τῆς ἐπιστήμης στὰ θέ- ματα «ἱπτάμενα ἅρματα», τροφοδοσία τους μὲ «ἀμβροσία», «αἰγίδα» - λαίηζερ, φλογοβόλα, ἀκτιδοβόλα, «ἀφάνεια θεῶν» - Stealth, «κηρύ- κειον» – DΝΑκ.ἄ. Στὸ τρίτο ἄρθρο του, ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐξετάζει ἀπὸ τὴ σκοπιὰ τῶν σημερινῶν γνώσεων τὴν ὁμηρικὴ «Ἴδη» ὡς σημεῖο προσγειώσεως – ἀπογειώσεως τοῦ Διός, τὸν «Ὄλυμπο» ὡς «βάση» τῶν θεῶν καὶ τὶς ἀστρονομικὲς γνώσεις τοῦ Ὁμήρου.] Ἴδη -Τόπος προσγειώσεως - ἀπογειώσεως τοῦ Διὸς Ἂς ἑστιάσουμε τὴν προσοχή μας καὶ σὲ μία μετακίνηση τοῦ Διός, ὁ ὁποῖος, παρ’ ὅλο ποὺ ἦτο πατέρας τῶν θεῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων, εἶχε κι αὐτὸς ἀνάγκη ἀπὸ ἅρμα κι ἐξοπλισμό: «Ἔζεψε στὸ ἅρμα δύο χαλκοπόδαρα ἄλογα μὲ χρυσῆ χαίτη ποὺ ἐπετοῦσαν γρήγορα κι αὐτὸς ἐνδύθηκε μὲ χρυσᾶ ὅπλα κι ἐπῆρε χρυσὸ κα- λοφτειαγμένο μαστίγιο κι ἀνέβηκε στὸ ἅρμα του. Ἐμαστίγωσε τὰ ἄλογα νὰ τρέ- ξουν κι ἐκεῖνα μὲ προθυμία ἐπέταξαν ἀνάμεσα στὴ γῆ καὶ τὸν ἔναστρο οὐρανό. Ἔφτασε στὴν Ἴδη τὴν πολύπηγη, ποὺ τρέφει ἀγρίμια, στὸ Γάργαρο. Ἐκεῖ ποὺ εἶναι τέμενός του μὲ βωμὸ καὶ θυμιάματα. Ἐκεῖ ἄφησε τὰ ἄλογά του ὁ πατέρας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν θεῶν, ἀφοῦ τὰ ἔλυσε ἀπὸ τὸ ἅρμα κι ἔχυσε ὁμίχλη κι αὐτὸς κάθισε στὴν κορυφή...» (Ἰλ. Θ 41-52).