ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟ-ΘΕΟ-ΚΤΟΝΙΑ Κόσμος «ἄλλαξε», λένε ὅλοι, τὴν 11η Σεπτεµόοίου ς 2001. Βέδαια, θὰ λέγαμε κι ἐμεῖς, ἀλλὰ μὲ τὴν προῦ- πόθεση ὅτι ἡ διαπίστωση αὐτὴ δὲν εἶναι τίποτα πε- οισσότερο ἀπὸ τὴν παραδοχή, ὅτι στὴν ἡμερομηνία αὐτὴ ὑπῆρξε ἁπλῶς ἕνα «φαινόμενο» τῆς θρυλούμενης «ἀλλαγῆς»: Καθ’ ἑαυτὸ τὸ γεγονὸς τῆς 11ης Σεπτεµόδρίου ἀπο- τελεῖ μιὰ ἀπὸ τὶς πολλὲς στιγμὲς «ρουτίνας» στὴν ἀτέλειωτη πλημμυρίδα αἵματος, ἀγριότητος καὶ ἀλληλοσφαγῆς τοῦ εἴδους ἄνθρωπος µέσα στὶς χιλιετίες. Αὐτὸ ὅμως ποὺ στὴν παροῦσα περίπτωση «ὄγαίνει» ἐντελῶς ἔξω ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ ρουτίνα εἶναι τὸ νόημα τοῦ «φαινομένου». Στὴ Νέα Υόρκη συγκοούσθηκαν καὶ ἔγιναν ἀμφότερες στὴν κυριολεξία σκόνη δύο θεότητες, τὸ 4ολλάριο µέσα στὸ ἐνδι- αίτημά του, τὸν Πύργο τοῦ Εμπορίου καὶ ἡ ἐξωκόσμια ᾿Α-λο- γία, ποὺ ἐφώομησε κατὰ τοῦ ὁμολόγου της κατεθαίνοντας ἀπὸ τὸ δικό της ἐνδιαίτημα, τὸ Ὑπερπέραν. "Ηταν ταυτό- χοονα μιὰ πράξη ἀλληλεξόντωσης ἀλλὰ καὶ διπλῆς αὐτοκτο- νίας δύο «ὀντοτήτων», ποὺ πρὸ ἀμνημονεύτων χρόνων εἶχαν γεννηθῆ στὸ Ναὸ - Θησαυροφυλάκιο τοῦ Σολομῶνος, ἀλλὰ ἀπὸ ἕνα σημεῖο κι ὕστερα εἶχαν περάσει στὴν προϊοῦσα πει- σιθάνατη κατάσταση τῆς τέλειας ἀπόγνωσης, τῆς ἀπόλυτης ἀπελπισίας. Ἢ, γιὰ νὰ τὸ ποῦμε στὴ γλῶσσα τῆς ἑλληνικῆς τραγῳδίας, εἶχαν πρὸ πολλοῦ ξεπεράσει τὰ ὅρια τῆς “Ύδρε- ως καὶ εἶχαν χαθῆ ἀνεπιστρεπτὶ στὸν ζόφο τῆς "΄Ατης. Δυ- στυχῶς οἱ δύο νεκρὲς πιὰ θεότητες δὲν ἦταν ἑλληνικές, γιὰ νὰ πιοῦν τὸ Ὕδωρ τῆς Στυγός, ὅπως ἔπρατταν οἱ Ολύμπιοι ὅταν δυθίζονταν στὴν ΄Ατη, τὸ μόνο ὕδωρ, ποὺ μένει πάντοτε «ἄα- τον».